ทริปเด็ดห้ามพลาด

3 คืน 4 วัน ฝันดีที่...อันดามัน (ตอนที่ 2)

นั่งเรือไปเกาะยาวใหญ่... ลมเอื่อย...ฟ้าขุ่น...ละอองฝนโปรยปราย... ระหว่างที่เรือโดยสารลำใหญ่ของ Seacanoe Ferry Line แล่นออกจากท่า... เรือเมล์จากภูเก็ตไปเกาะยาวใหญ่ ก็เตรียมออกเดินทางเช่นเดียวกัน เรือประมง... พักรอเวลาออกหาปลา... พร้อมตังเกหนุ่มผิวเกรียมกร้าน บางนาย...ซ่อมแซมผืนอวนในส่วนที่ชำรุดสึกหรอ บางนาย...ผูกเปลนอน ออมแรงไว้สู้งานหนักและคาวเค็ม ในเที่ยวต่อไป บางนาย...โบกมือ ยิ้มทักทายพวกเรา ที่ระดมถ่ายรูปอย่างเมามือ บางนาย...นั่งกอดเข่ามองผืนน้ำท้ายเรือ ด้วยความเหงาหงอย... ลมเอื่อย...ฟ้าขุ่น...ละอองฝนโปรยปราย...ส่งอารมณ์ให้ดำดิ่ง...คิดถึงเมียนมาร์มาตุภูมิ   แล่นเรือมาเพียงชั่วครู Seacanoe Ferry Line ก็นิ่งเครื่องลอยลำใกล้ๆ เกาะไข่นอก พวกเราทยอยลงเรือเล็กเพื่อขึ้นไปเที่ยวชมเกาะ ซึ่งมีหาดทรายขาวน้ำทะเลใสสะอาด นักท่องเที่ยวหมู่ใหญ่ทั้งไทยและเทศ ต่างก็สนุกเพลิดเพลินกับการดำน้ำตื้น ดูปะการังและสัตว์ทะเลน้อยใหญ่ แต่ที่ตื่นเต้นและเรียกรอยยิ้มให้กับทุกคน  เห็นจะเป็นตอนที่เหล่าปลาหลากหลายสายพันธุ์ มารุมกินขนมปังจากมือ... ไม่ไกลจากเกาะไข่นอกเท่าไรนัก เป็นที่ตั้งของเกาะไข่ใน ซึ่งมีความงดงามเสมอกัน การมาเที่ยวเกาะทั้งสอง สามารถซื้อทัวร์ได้จากบริษัทนำเที่ยว หรือเช่าเรือแบบเหมาลำ โดยส่วนใหญ่นักท่องเที่ยวมักจะเดินทางมาจากจังหวัดภูเก็ต ซึ่งใกล้และสะดวกที่สุด  จากเกาะไข่...เราสามารถมองเห็นรูปพรรณสัณฐานของเกาะยาวใหญ่ได้อย่างชัดแจ่ม เพราะห่างกันไม่มาก เรือเข้าเทียบ “ท่าเรือโล๊ะจาก” เพื่อเดินทางต่อด้วยรถยนต์ไปยังสถานที่ต่างๆ ผมถือโอกาสขึ้นนั่งบนหลังคารถสองแถวเมล์   รูปลักษณ์โบราณ พร้อมเพื่อนอีกหมู่หนึ่ง ซึ่งเป็นเรื่องไม่ควรทำในยามปกติ แต่คราวนี้เราต่างอยากเห็นทัศนียภาพ บ้านเรือน ผู้คน ในแบบที่ไม่มีอะไรมาบดบัง นอกจากศีรษะคนข้างหน้า เป็นบางมุมบางเหลี่ยม... ดาดฟ้ารถสองแถวเมล์จึงเป็นชัยภูมิอันเหมาะสม (ต้องขออภัยท่านที่อยู่ชั้นล่างมา ณ โอกาสนี้อีกครั้งหนึ่ง)   อำเภอเกาะยาว ประกอบไปด้วยเกาะน้อยใหญ่จำนวน 44 เกาะ แต่ที่ผู้คนปลูกบ้านเรือน ประกอบอาชีพทำกินมีเพียง 2 เกาะคือ  เกาะยาวน้อย และเกาะยาวใหญ่ สภาพพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นภูเขา ป่าไม้ แต่มีพื้นที่ราบสำหรับทำนาปลูกข้าว ทำสวนยางอยู่พอสมควรประชากรเกือบทั้งพื้นที่เป็นชาวไทยมุสลิม   ระหว่างนั่งบนดาดฟ้าสองแถวเมล์...ผ่านชุมชนต่างๆ บนเกาะยาวใหญ่ พวกเราได้รับแจกรอยยิ้มกันถ้วนทั่ว ผมชอบรอยยิ้ม... เพราะมันทำให้มีความสุข รู้สึกถึงความเป็นมิตร แม้สถานที่นั้นจะเลอเลิศงดงามปานวิมานบนสวรรค์ชั้นฟ้าดั่งที่เค้าว่ากัน    หากว่าขาดรอยยิ้มอันเป็นสาส์นแรกแห่งสัมพันธ์ไมตรีแล้วมันคงเหมือนกินข้าวไม่ได้เหยาะน้ำปลา... กินส้มตำไม่ได้ใส่ปลาร้า... ดอกไม้...หากทั้งสวยและหอม...ย่อมถูกเรียกราชินีแห่งดอกไม้ เกาะยาวนั้นเข้าข่ายราชินีแห่งดอกไม้...สวยด้วยภูมิทัศน์... หอมด้วยรอยยิ้ม เกาะยาวใหญ่มีอ่าวและหาดทรายอยู่หลายแห่ง ที่นักท่องเที่ยวสามารถไปท่องเที่ยวได้อย่างสบาย  เพราะแต่ละแห่งล้วนเงียบสงบ ไม่พลุกพล่านเช่น อ่าวคลองสน, อ่าวล้าน, อ่าวทราย ฯลฯ ที่มีหาดทรายขาวสะอาด บางอ่าวก็ร่มรื่นด้วยทิวสน บางอ่าวก็เต็มไปด้วยสวนมะพร้าว สามารถเล่นน้ำ ดำน้ำชมปะการัง ที่พักก็มีมากหลายแบบทั้งบังกะโล รีสอร์ทและโฮมสเตย์ของชาวบ้าน   ผืนดินทุกแห่งมักมีตำนานเล่าขานถึงที่มาที่ไป...ว่ากันว่ากาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว... นาคนุ้ย(พญานาคน้อย)...ได้ยกขบวนขันหมากจากเลประหวันออก (ทะเลฝั่งตะวันออก หมายถึงอ่าวไทย)...เพื่อไปสู่ขอโต๊ะตรี ที่อ่าวพระนาง จังหวัดกระบี่ เมื่อขบวนขันหมากยกผ่านภูเก็ต ก็เลื้อยตัดแผ่นดินทำให้ภูเก็ตแยกออกจากแผ่นดินใหญ่ เกิดเป็นเกาะภูเก็ต เมื่อเลื้อยผ่านเกาะยาวก็ทำให้เกาะยาวขาดออกจากกันเป็นเกาะยาวน้อย เกาะยาวใหญ่ และถ่ายอุจจาระเอาไว้ระหว่างเกาะยาวน้อยกับเกาะยาวใหญ่ ซึ่งชาวบ้านได้เรียกว่า “หินหงอก” ระหว่างนั้นนาคใหญ่(พญานาคใหญ่) ได้ติดตามขบวนขันหมากไปด้วยความโกรธ เพราะหมายปองโต๊ะตรีเช่นเดียวกัน เมื่อตามไปทันจึงเกิดการต่อสู้ระหว่างนาคทั้งสอง นาคนุ้ย เสียทีถูกนาคใหญ่กัดลำตัวขาดเป็นท่อนๆ ส่วนหัวกระเด็นไปตกที่นครศรีธรรมราช ส่วนลำตัวตกที่บริเวณเขากลม จังหวัดกระบี่ ส่วนหางกลายเป็นภูเขาเรียกว่า “แหลมหางนาค”  นี้เป็นแค่ฉากหนึ่งของตำนานเพราะยังมีเนื้อหาต่อจากนี้อีก... แต่เห็นว่าพบที่มาของ เกาะยาวใหญ่และน้อยแล้ว... จึงขอหยุดไว้เพียงนี้ เรื่อง/ภาพ : ธนิสร หลักชัย ออนไลน์วันที่ 17 ธันวาคม 2550 ขอขอบคุณ การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย งานสื่อมวลชนสัมพันธ์ในประเทศ กองประชาสัมพันธ์ในประเทศ 1600 ถนนเพชรบุรีตัดใหม่ แขวงมักกะสัน เขตราชเทวี กรุงเทพฯ 10400 โทรศัพท์ 0-2250-5500 ต่อ 4525 - 4528 www.tat.or.th

หน้านี้ถูกเปิดอ่านแล้ว  ครั้ง