ตะลุยดอยตะกายภู ตอนที่ 3 ห้วยน้ำดัง  โดย...นุ บางบ่อ

     เรื่องราวของทริปตะลุยดอยตะกายภู ได้ดำเนินมาถึงตอนที่ 3 โดยในตอนนี้ผม นุ บางบ่อ เป็นผู้รับอาสาเขียนบอกเล่าเรื่องราวแทน ลุงจิ๊บ ชั่วคราวครับ ก็เพราะช่วงนี้มีเหตุให้ลุงจิ๊บ ของเราจำเป็นต้องเก็บกระเป๋า สะพายกล้องขึ้นรถไปอุทัย เพชรบูรณ์ อุดร ขอนแก่น เป็นเวลาสองสัปดาห์แน่ะครับ ผมนั่งๆ นอนๆ อยู่ทางนี้เกิดคิดถึงห้วยน้ำดังขึ้นมา ก็เลยเปิดภาพที่ไปมาดู และก็เขียนไปด้วยนี่แหละครับ

     จำได้แม่นว่า บ่ายๆ วันนั้นผม และลุงจิ๊บ ออกเดินทางจากตัวจังหวัดเชียงใหม่ โดยรถ Suzuki Caribian ซึ่งเราได้เช่ามาจาก บริษัท Budget (ใกล้ๆ กับสนามบินเชียงใหม่) มุ่งหน้าไปตามทางหลวงหมายเลข 107 ผ่านอำเภอแม่ริม แล้วไปแยกซ้ายที่ตลาดแม่มาลัย เข้าทางหลวงหมายเลข 1095 (แม่มาลัย – ปาย) จุดหมายปลายทางของเราในวันนั้นอยู่ที่อำเภอปาย ตกลงกันว่าจะไปนอนค้างที่อำเภอปายกันสักคืน

     การเดินทางที่ไม่เป็นไปตามแผน มักเกิดขึ้นเสมอกับผมและลุงจิ๊บ ก็เพราะเราชอบที่จะแวะถ่ายภาพกันตามจุดต่างๆ บ้างก็หามุมแปลกๆ เก็บมาฝากเพื่อนสมาชิกชาวสบายกันนี่แหละครับ และเส้นทางก็ค่อนข้างคดโค้งไปบนเทือกเขาที่สูงชัน ราวกับขับรถอยู่บนหลังงูตัวยาวที่ทอดตัวไปตามผิวคลื่นในท้องทะเล โดยไม่มีทีท่าว่าเส้นทางสายนี้จะยอมให้ผมได้มีโอกาสได้ใช้เกียร์ 5 (ใช้เมื่อความเร็วเกิน 70 – 80 กิโลเมตร / ชั่วโมง) ได้เลย ผมหมุนพวงมาลัยซ้ายบ้างขวาบ้าง จนมาถึงกิโลเมตรที่ 65 เห็นป้ายใหญ่ทางขวามือบอกว่า อุทยานแห่งชาติห้วยน้ำดัง

     ห้วยน้ำดัง ไม่ได้อยู่ในแผนการเดินทางในทริปนี้ของเรา แต่ด้วยบรรยากาศเยือกเย็นในช่วงดวงอาทิตย์เปล่งแสงสีทองเป็นประกาย กำลังจะลาขอบฟ้าเข้าไปพักผ่อนอยู่เบื้องหลังขุนเขา ทำให้เราไม่ลังเลที่จะออกนอกแผนการเดินทางซึ่งมีจุดหมายอยู่ที่อำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน จากกิโลเมตรที่ 65 บนถนนสายแม่มาลัย – ปาย เลี้ยวขวาเข้าห้วยน้ำดัง ไปประมาณ 6 กิโลเมตร ก็ถึงที่ทำการอุทยานฯ

     ใกล้ค่ำมากแล้วก่อนที่จะติดต่ออุทยานฯ เรื่องที่หลับที่นอนคืนนี้ เรามุ่งหน้าไปที่จุดกางเต็นท์ที่สอง เพื่อเก็บภาพดวงอาทิตย์ที่กำลังหนีเราไปทุกขณะ เวลานั้นอากาศหนาวเย็นทำให้ผมไม่อยากนึกถึงชะตากรรมคืนนี้เลย เพราะไม่ได้เตรียมอุปกรณ์การนอนและกันหนาวมาด้วย มีเพียงเสื้อคลุมที่ใส่ติดตัวอยู่เพียงตัวเดียวและก็ไม่ได้ซักมาหลายวัน เรื่องกลิ่นไม่ต้องพูดถึง ขณะที่ผมนั่งเขียนอยู่นี้ยังจำกลิ่นได้ไม่ลืมเลือน เสียงชัตเตอร์จากกล้องของลุงจิ๊บดังอยู่เป็นระยะๆ ทิวทัศน์บริเวณจุดกางเต็นท์ที่สองนี้สวยและเงียบสงบมาก แต่ไม่ค่อยมีนักท่องเที่ยวมาชมหรือพักค้างคืนกันมากนัก คงเป็นเพราะเรื่องห้องน้ำ ซึ่งทางอุทยานฯ ยังสร้างไม่เสร็จสมบูรณ์ ผม และลุงจิ๊บเอง เมื่อถ่ายภาพเสร็จก็ยังคงต้องย้อนกลับไปนอนยังจุดกางเต็นท์ที่หนึ่ง ซึ่งอยู่บริเวณจุดบริการนักท่องเที่ยว บริเวณนั้นจะมีห้องน้ำและปลั๊กไฟไว้คอยบริการแก่นักท่องเที่ยวอยู่อย่างพร้อมสรรพ

     โชคดีที่คืนนี้ยังมีเต็นท์เหลืออยู่หลังหนึ่ง แต่ไม่มีอุปกรณ์พวกถุงนอนหรืออุปกรณ์กันหนาวอื่นๆ เหลืออยู่เลย และคืนนี้ผมก็ได้ช่วยทางอุทยานฯ ประหยัดทรัพยากรน้ำอีกเช่นเคย เพียงแค่ใช้น้ำแปรงฟันล้างหน้าก็รู้สึกเกรงใจและคุ้มค่ากับค่าธรรมเนียมที่ผ่านเข้ามามากอยู่แล้ว การอาบน้ำดูเหมือนจะเป็นการรบกวนทางอุทยานฯ มากเกินไป เลยตัดสินใจเข้าเต็นท์นอนเพื่อพรุ่งนี้เช้าจะได้ตื่นขึ้นมาดูทะเลหมอกพร้อมๆ กับเพื่อนนักท่องเที่ยวคนอื่นๆ

     ความหนาวเย็นภายในเต็นท์ทั้งๆ ที่ปิดซิปทุกด้านไม่ให้ลมจากข้างนอกผ่านเข้ามาได้เลย (ผมยอมหายใจไม่ออก ดีกว่าหนาวเข้ากระดูกอย่างนี้) ยังหนาวยะเยือก ไม่กล้าพลิกตัวไปมาตามปรกติที่เคยเป็นคนนอนดิ้น คืนนี้ต้องละนิสัยนั้นเสีย ต้องทำตัวดีนอนนิ่งๆ เป็นคนเรียบร้อย เพราะหากผมพลิกตัวไปจากที่เดิม ร่างกายก็ต้องไปพบกับความเย็นที่พื้นเต็นท์จุดใหม่ ซึ่งกว่าจะปรับให้บริเวณนั้นอุ่นได้ก็ต้องใช้เวลาพอสมควรเลยทีเดียว อย่างที่บอกแหละครับถุงนอนและผ้าห่ม คืนนี้ผมไม่มี คืนนี้ก็เลยต้องค้นกระเป๋าตัวเองหากางเกงขายาวหนาๆ และเสื้อมาใส่ทับอีกเท่าที่จะใส่ได้… ตกลงคืนนั้นผมใส่เสื้อสามตัว กางเกงขายาวสองตัว ถุงเท้า 2 คู่ หมวก 1 ใบ และผ้าเช็ดตัวไว้คลุมหน้าอก 1 ผืน น่าเสียดายที่ลุงจิ๊บ ไม่ได้มาแอบถ่ายภาพผมไว้ ไม่งั้นคงมีภาพฮาๆ มาอวดกัน…

     ยังไงก็นอนไม่หลับ ทั้งๆ ที่วันนี้เหนื่อยจากการขับรถมาทั้งวัน ความหนาวนี่ทรมานไม่น้อยเลย แต่ก็อดสงสัยไม่ได้ว่า คนที่เขามีแฟนมาเที่ยวด้วย แล้วนอนเต็นท์ด้วยกัน เขาจะหนาวกันมั๊ย ? ใครพอตอบได้ช่วยโพสข้างล่างให้หน่อยนะครับ อยากรู้จริงๆ เมื่อนอนไม่หลับก็ไม่อาจฝืนได้อีกต่อไป เปิดไฟฉายอ่านข้อมูลห้วยน้ำดัง จากหนังสือที่ติดตัวมาดีกว่า พอจับใจความได้ว่า

     ห้วยน้ำดัง นี้มีเนื้อที่ทั้งหมด 179 ตารางกิโลเมตร (กว้างเหมือนกันแฮะ..) ภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นป่าเขา มีภูเขาสลับซับซ้อน (แน่หละ กว่าจะมาถึง..แทบแย่) ตั้งอยู่ในเขตอำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ และอำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน มีสถานที่ที่น่าสนใจได้แก่ ดอยช้าง (เขาว่าสูงที่สุดในบริเวณนี้) มีโป่งน้ำร้อน และยังมีน้ำตกห้วยน้ำดัง ซึ่งมีความสูง 50 เมตร แบ่งเป็นชั้นได้สามถึงสี่ชั้น (น่าสนใจเหมือนกันนะ) และบริเวณที่ทำการอุทยานฯ ยังมีสวนไม้ดอกเมืองหนาวปลูกอยู่อย่างสวยงาม (อันนี้เห็นตั้งแต่เมื่อตอนเย็นตอนเข้ามาแล้ว สวยจริงๆ ครับ)

     ได้ผลครับ สายตาผมกับตัวหนังสือไม่ค่อยสามัคคีกันสักเท่าไร เมื่อมาเจอกันทีไรสายตาผมจะแพ้ตัวหนังสือทุกครั้งไป มันเป็นอย่างนี้ตั้งแต่มัธยมปลายแล้ว ครั้งนี้ก็เช่นเดียวกัน สายตาผมยังคงพ่ายแพ้แก่ตัวหนังสือไปอย่างช้า ๆ .. ท่ามกลางอากาศที่เยือกเย็นขึ้น ของค่ำคืนที่แสนจะทารุณ

     เสียงลุงจิ๊บ เดินมาเรียกผมอย่างไม่ดังมากนัก อ้อ…ลืมบอกครับ เมื่อคืนลุงจิ๊บ นอนในรถครับ เช้านี้ลุงจิ๊บบอกว่าในรถไม่หนาวเหมือนข้างนอก ก็ตั้งแต่วันนั้น ถ้าผมมีโอกาสไปไหนที่อากาศหนาว แล้วไม่มีอุปกรณ์กันหนาวเพียงพอ ผมก็ขอนอนในรถไม่นอนเต็นท์ที่ว่างเปล่าที่ปราศจากถุงนอน หรือผ้าห่มอีกต่อไป เช้านี้มีทะเลหมอกจริงๆ อย่างที่หวังไว้ แต่ว่ามันกระจายๆ ตัวกัน เลยทำให้ดูคล้ายควันไฟกระจายไปทั่ว นักท่องเที่ยวหลายคนตั้งกล้องคอยถ่ายภาพตามจังหวะที่ตนเห็นว่าแสงกำลังสวย เสียงชัตเตอร์ดังอยู่ตลอดเวลา สนุกครับเช้านี้ ได้เห็นนักท่องเที่ยวมีความสุขกัน บ้างก็มาเป็นครอบครับ บ้างก็มากับเพื่อน บ้างก็มากับแฟน เดินห่มถุงนอนกันมาดูทะเลหมอก ผมเองก็ได้แต่เดินล้วงกระเป๋าบ้าง กอดอกบ้าง ทำหน้าตาเหมือนไม่ค่อยหนาวเท่าไร กลบเกลื่อนเดี๋ยวเขาจะดูถูกเอาว่า เราไม่มีผ้าห่ม หรือ ถุงนอน หรือแฟน กะเขา

     เสแสร้งอยู่นานครับ จนทนไม่ไหวต้องเข้าไปนอนรอลุงจิ๊บ อยู่ในรถ ยอมรับครับว่าทะเลหมอกสวยมาก แต่ผมไม่ไหวแล้วมันหนาวเหลือเกิน และขอนอนเอาแรงเตรียมขับรถไปอำเภอปาย และแม่ฮ่องสอนต่อดีกว่า

พบกันใหม่กับตะลุยดอยตะกายภูตอนที่ 4 เร็วๆ นี้ครับ

"นุ บางบ่อ"

     ติดตามอ่าน ตะลุยดอยตะกายภูตอนที่ 1 ดอยกองมู 
                  ตะลุยดอยตะกายภูตอนที่ 2 ดอยอินทนนท์