เรื่องเที่ยวจากทางบ้าน

เยือนเชียงรายเมื่อหนาวระลอกใหม่ (ตอนจบ)

เช้ามืดอากาศหนาวเหน็บ...เรือนไม้ไผ่ยวบยาบเมื่อมีคนเดินหลายคนตื่นกันไปนานแล้ว ได้ยินเสียงแซวจากด้านบนเป็นระยะๆ
กับผู้มาเยือนที่ยังไม่อยากละจากความอบอุ่นใต้ผ้าห่มหนา...

เสียง"สับ" เนื้ออะไรสักอย่าง โป๊กๆๆๆๆ ลงบนเขียงเป็นจังหวะบอกเวลาอาหารเช้าให้รู้ว่า วันใหม่เริ่มต้นขึ้นอีกวันหนึ่งแล้ว
พวกเราเก็บสัมภาระ เตรียมเดินทาง กลับ เพื่อต่อไปยัง  ห้วยสัก เข้าไปค้างที่ ไร่นันดา

ผิงไออุ่นจากเตาไฟ  ดื่มชารสเยี่ยมชิมเมี่ยงใบชา  และอาหาร เช้า เป็นสุกี้ ที่เหลือเมื่อคืนและยังได้ชิม ลาบสุดอร่อยฝีมือ"จะก่อ"
ที่บอกว่าเป็นลาบสมุนไพรปรุงด้วยเครื่อง"ลาบ"แบบ"ลาหู่" แล้วนำไปปั้นเป็นก้อน ต้มและปรุงรสอีกครั้งหนึ่ง..

ได้เวลาโบกมือลา ปางตะไคร้ คิดไว้ว่าจะหาเวลากลับมายือนอีกครั้ง ใช้เวลาในการลงจาก  ปางตะไคร้  ไม่มากเหมือนขาขึ้นดอย
แต่ความระมัดระวังในการลงเขามีมากกว่า...

กลับเข้าตัวเมืองเชียงรายเตรียมเสบียงกันอีกครั้ง...สำหรับการเข้าไปค้าง "บ้านไร่"  ที่ ต.ห้วยสัก อ.เมือง เชียงราย ระยะทางห่างจากตัวเมืองประมาณ 20 กิโลเมตรเศษ

ประวัติคร่าวๆของอ่างเก็บน้ำห้วยสัก ... เป็นอ่างเก็บน้ำตามแนวพระราชดำริสร้างเมื่อ พ.ศ.2528 พื้นที่ 12.50 ตร.กม.
ความจุ 4,980,000 ลบ.ม.พื้นที่รับประโยชน์ 11,000 ไร่ เป็นแหล่งเพาะพันธุ์สัตว์น้ำ ผลิตประปาและเป็นสถานที่ท่องเที่ยว
และพักผ่อน...อีกแห่งหนึ่งของชาวเมืองเชียงราย

บ้านที่อยู่บนเนินสูง

เราพร้อมสำหรับการเดินทางเข้าไร่เมื่อช่วงบ่ายแก่ๆ ระหว่างเส้นทางผ่านเห็นบ้านหลายหลัง ที่สร้างสวยงามระดับ รีสอร์ท แต่ทราบว่าเป็นเพียงบ้านพักธรรมดา ที่เจ้าของปลูกไว้ เพื่อรองรับ เพื่อนฝูงที่แบตเตอรี่อ่อนล้ามาจาก "เมือง"แล้วหาที่ "ชาร์ท"เท่านั้น

อากาศวันนี้ยังคงความหนาวเย็น...อืม..ไม่รู้จะบอกกับตัวเองว่าอย่างไร นอกจากสุขใจ...เสียจริงกับแสงแดดรำไร ไม่จัดจ้า...

ถึงที่หมาย  บ้านไร่นันดา (พิตะวัน) ภริยา " ป้อเลี้ยงตะวัน" (พี่เขย).บ้านหลังใหญ่ตั้งอยู่บนเนิน...โอบล้อมด้วยผืนดิน และต้นไม้นานาพรรณ  แซมด้วยร่องรอยซังข้าวไร่ของชาวเขา....ขนาด 3 ห้องนอนใหญ่ 1ห้องโถงที่สามารถเลือกมุมนอนเกลือกและกลิ้งได้ดั่งใจในจำนวนหลายสิบคน...

ที่นี้ยังคงมีมวลมิตรผลัดเปลี่ยนมาเยือนอยู่เรื่อยๆ

สร้างจากคนใจใหญ่ ที่ไม่คิดจะอยู่เพียงเรา 2 คน แต่เผื่อแผ่ไปถึงเพื่อนฝูง ญาติ พี่น้องไว้ด้วย บ้านหลังนี้เลยใหญ่ตามฐานแรกลงมือของผู้ปลูก  เดินสำรวจ... ชื่นชม...การตกแต่งบ้านอย่างมีศิลปะ...(ถูกใจเรา..)..และอุ่นใจแทน "พิตะวัน"  แล้วเรากินอาหารกลางวัน กันคนละเล็กละน้อย ....

แล้วก็ถึงเวลา...ให้"รางวัลชีวิต"กันอีกแล้ว.... นั่นก็คือ "นอนกลางวัน"

ทางขึ้นไร่นันดา

แต่วันนี้เรานอนเอาแรง ... ไว้รอบกองไฟคืนนี้ต่างหาก..หลับไปคนละมุม บ้างก็เลือกเอาเตียงผ้าใบนอนรับลมและความหนาวอยู่นอกบ้าน ส่วนเจ้าบ้าน เลือกเอามุมของห้องโถง เสียงกรนบ่งบอกว่า หลับสนิทไปแล้ว ...

ก่อนนอน บอกกับเราว่ามื้อค่ำนี้จะทำ "จอผักกาดกระดูกหมู" ให้กิน...อากาศเริ่มเย็นลง พระอาทิตย์ ลับทิวเขาไปแล้ว ตื่นมาอีกทีพ่อครัวแม่ครัว เตรียมวัตถุดิบสำหรับปรุงอาหารไว้แล้ว...กองไฟหน้าบ้านก่อขึ้นแล้ว อีกส่วนหนึ่งแบกคันเบ็ดไปตกปลาที่บ่อ หลังบ้าน นักดนตรี ...วงเดิม... บรรเลง เสียงซึง และกีตาร์ ...อ้อยอิ่ง ....เบาๆ

วงดนตรีวงนี้เล่นทุกงาน

  เครื่องดื่มแก้หนาวสาดเข้าลำคอตามความชอบ อาหารเย็นแบบง่ายๆ หมูและกระดูกหมูหมักย่าง ไปบนเตาถ่าน แกงผักกาดจอหม้อใหญ่ดูเหมือนจะไม่เพียงพอ ต้องเติมผักอื่นๆที่เหลือลงไปเพิ่มในน้ำต้ม...ข้าวเหนียวร้อนๆ ต่างข้าวสวย ปลาที่ตกได้จากบ่อคลุกเกลือทอด เป็นดินเนอร์ของคืนนั้น

ไม่ร้อนหรือครับพี่บุ๋มบิ๋ม

เสียงเพลง....บรรเลงและเสียงพูดคุย มีไม่ขาดสาย   เสียง..สัพยอก...หยอกล้อ...หัวเราะก้องขุนเขา... มิตรภาพเกิดขึ้นได้ทุกแห่งหน...เพียงคุณเปิดใจรับ....หาก "เราไร้เพื่อนและไม่มีญาติ" วันนี้เราก็คงเดินทางมาไม่ถึง"ห้วยสัก"และนอนหลับที่ "ไร่นันดา" แห่งนี้....และ"ป้อเลี้ยงตะวัน" หรือ "พี่เปิ้ล.. ของเรายินดีต้อนรับเพื่อนนักท่องเที่ยวทุกคนที่อยากไปเยือน "เจียงฮาย" เจ๊า.. 083-765-1447

มินตรา...เรื่อง
บุ๋มบิ๋ม...ภาพ
พิตะวัน...ภาพ

เรื่องที่เกี่ยวข้อง
เยือนเชียงรายเมื่อหนาวระลอกใหม่ (ตอน1)
เยือนเชียงรายเมื่อหนาวระลอกใหม่ (ตอน2)
ให้รางวัลกับชีวิต

ออนไลน์วันที่ 18 มีนาคม 2551