เรื่องเที่ยวจากทางบ้าน

ดิลก ตามใจเพื่อน (ป้าย T6)

9 ตัวแทนคนไทย

    เมื่อปี 2545 ผมได้รับอีเมลฉบับหนึ่ง เป็นเมลที่แจ้งความประสงค์ที่จะสมัครเป็นทีมงานสต๊าฟของทัวร์ดอย เป็นผู้ช่วยตอนออกทัวร์เดินป่าขึ้นดอย หลังจากอ่านดูแล้วก็รู้สึกว่าเจ้าของเมลฉบับนี้เป็นคนที่น่าสนใจ ทราบชื่อว่า ดิลก ตามใจเพื่อน ผมจึงได้แจ้งหลักการต่างๆ ให้ทราบว่า การเป็นสต๊าฟนั้นมีหน้าที่อะไร และต้องทำอะไรบ้างระหว่างที่ออกทัวร์

ดิลก ตามใจเพื่อน (ป้าย T6)

การเป็นสต๊าฟ คือ การทำงาน แต่เป็นการทำงานที่เหมือนเราไปเที่ยว ไม่ใช่ว่าเราไปเพื่อไปเที่ยวอย่างเดียว หน้าที่ต้องมี ความรับผิดชอบต้องมี การที่นักท่องเที่ยวขึ้นไปเที่ยวกับเราบนดอยต่างๆ นั้นทริปจะราบรื่นไปได้ขึ้นอยู่กับเรา หัวหน้าทริปหรือไกด์ก็มีหน้าที่ ผู้ช่วยก็มีหน้าที่ สิ่งที่จะต้องทำก็คือ แบกเป้สัมภาระที่จำเป็นซึ่งไม่ควรจะให้ลูกหาบแบก คอยเดินปิดท้ายเพื่อดูแลความเรียบร้อยเผื่อว่านักท่องเที่ยวต้องการความช่วยเหลือ ขึ้นไปบนภูก็ต้องช่วยกันกางเต็นท์ ช่วยหั่นผัก ตักน้ำ ล้างจาน ทุกอย่างเหมือนเป็นแจ๋วบนภู ต้องตื่นแต่ตีสีตีห้าเพื่อทำอาหาร ถึงตอนพานักท่องเที่ยวเราก็ได้เที่ยว หลังจากได้พูดคุยกันแล้ว ดิลก ก็บอกว่า "ทำได้หมด"

    และแล้วก็ได้ออกทริป เป็นทริปภูสอยดาว วันที่ 28-30 ก.ย. 2545 เป็นทริปเล็กๆ มีนักท่องเที่ยวเพียง 1 รถตู้ หรือ 9 ท่าน ทริปนี้ผมเป็นไกด์ มี ดิลก เป็นสต๊าฟ เนื่องจากนักท่องเที่ยวนั่งเต็ม ผมกับดิลกจึงต้องนั่งหน้าเบียดกันไป ดิลก บอกผมว่ามีชื่อเล่นว่า ป้าย ผมจึงเรียกว่า "ป้าย" ตั้งแต่นั้นมา

ฝ่าด่านทัวร์ดอย เป็นปกติสำหรับสต๊าฟใหม่ของทัวร์ดอยที่จะต้องแบกเป้โปเย เป็นการวัดความอดทน ดูความตั้งใจจริง มีคนมากมายที่อยากสมัครเป็นสต๊าฟแต่ไม่สู้งาน แม้งานเล็กๆ น้อยๆ เช่น หั่นผัก ล้างจาน หากสต๊าฟเดินตัวเปล่า งานเบาก็ไม่ทำ ก็จะมีสต๊าฟมากมายที่อยากจะมา แต่ไม่ใช่มาทำงานแต่เป็นการมาเที่ยว

ดิลก ตามใจเพื่อน

      แต่สำหรับคนนี้ไม่ใช่ ป้ายคอยช่วยตลอด มักจะถามว่า มีอะไรให้ช่วยบ้าง ป้ายนำสัมภาระส่วนตัวมาเยอะพอสมควร แต่ก็ไม่ได้แบกเอง ป้ายเอาสัมภาระส่วนตัวไปให้ลูกหาบแบก ส่วนตัวป้ายเองกับมาแบกเป้โปเย ( เป้ทัวร์ดอย ) ซึ่งใส่สัมภาระที่จำเป็นและสิ่งที่จะเสียหายได้ถ้าให้ลูกหาบแบก ผมแบกเป้โปเย 1 ลูก ป้ายแบกอีก 1 ลูก ไม่บ่นสักคำ แต่ผมเห็นท่าแบกแล้วรู้สึกเป็นห่วง แต่ดูบึกบึนไม่น่าจะมีปัญหา แบบว่าแรงดีท่าไม่สวย เดินไปพักไป ผมถ่ายรูปไปตลอดทาง ส่วนป้ายก็ง่วนอยู่กับ วีดีโอ ซึ่ง สต๊าฟของผมอีกคนหนึ่งให้ยืมมา เป็นวีดีโอรุ่นเจ๋งในตอนนั้นซะด้วย

ทุ่งดอกไม้บนภูสอยดาว

ป้ายอาสาถือวีดีโอ ถ่ายไปตลอดทางด้วยท่าทางทะมัดทะแมง พอไปถึงจุดกางเต็นท์ก็ช่วยกันกางเต็นท์ ป้ายก็ช่วยงานทุกอย่าง พอเสร็จธุระก็ได้เวลาพาไปเดินเที่ยวจุดชมวิว ถึงตอนนี้ทั้งไกด์ สต๊าฟก็หลายเป็นนักท่องเที่ยวกันหมดทุกคน ป้ายก็เอาสัมภาระในเป้ที่ให้ลูกหาบแบกออกมา อ้าว.. นั่นกล้องนี่นา แล้วก็ขาตั้ง หลังจากประกอบกล้องแล้ว โอโฮ... สต๊าฟคนนี้ใช้กล้องรุ่นโปร เลนส์อย่างดี ดูคร่าวๆ ก็เกือบแสน ชักสงสัยทำไมสต๊าฟของเราจึงใช้อุปกรณ์แพงจัง ตัวเองแบกเป้โปเย ส่วนกล้องและอุปกรณ์อย่างแพงให้ลูกหาบแบก แค่สงสัยเฉยๆ

ทุ่งดอกไม้บนภูสอยดาว
     หลังจากอาหารค่ำเสร็จก็นั่งคุยกับนักท่องเที่ยวใต้เต็นท์คลับเฮาท์ คุยไปด้วยเตรียมหั่นผักไว้สำหรับทำอาหารเช้าพรุ่งนี้ด้วย พรุ่งนี้จะต้องตื่นตอน 04.30 น. เพื่อมาทำอาหาร ดึกมากแล้วนักท่องเที่ยวก็แยกย้ายกันไปนอน ป้ายบอกผมว่า " เดี๋ยวมานะพี่ เดี๋ยวผมเอาหม้อ, จาน , กะทะ ไปล้างก่อน " ซึ่งเป็นสิ่งที่ผิดปกติ ปกติแล้วสต๊าฟจะต้องบอกผมว่า พรุ่งนี้ค่อยล้างแล้วกันนะ ซึ่งพรุ่งนี้ก็คือประมาณตี 4 กว่า เพราะต้องใช้หม้อใช้กะทะเพื่อทำอาหาร แต่ป้ายนี่ไม่ต้องบอกไม่ต้องใช้ คิดเองทำเองเลย

     ผมก็ถามว่าจะล้างเลยเหรอ ป้ายบอกว่า ล้างไว้เลยดีกว่าพี่ พรุ่งนี้จะได้ไม่ต้องตื่นแต่เช้ามาล้าง ผมก็คิดว่า คนๆ นี้เป็นไม่ธรรมดา มีความรับผิดชอบต่อหน้าที่ดีมาก ถึงตอนเช้าป้ายก็ตื่นมาช่วยงาน ช่วยหั่นผัก หยิบโน่นหยิบนี่ หลังจากนั้น ป้ายก็ถามว่า มีอะไรให้ทำอีกหมั๊ยครับ ผมบอกว่า ไม่มีแล้ว ป้ายบอกว่า งั้นผมไปถ่ายรูปก่อนนะ แล้วก็หายไปเลย คือเขาจะทำอะไรตามหน้าที่ให้เสร็จ

     หลังจากนั้นเขาก็ไปทำอะไรที่เขาจะทำ คนลักษณะนี้น่าจะมีหน้าที่การงานที่ดีแต่ก็ไม่ได้ถาม จนกระทั่งออกเดินเที่ยวทั่วภูจึงได้มีโอกาสได้คุยกันเป็นการสร้างความรู้จักกับสต๊าฟใหม่ของเรา ได้ความว่า ป้าย ทำงานอยู่ที่ ITV ตำแหน่ง โปรดิวเซอร์ข่าวธุรกิจ มิน่าล่ะถึงได้ใช้กล้องวีดีโอได้คล่องเหมือนกับมืออาชีพ อ้าว... แล้วมาเป็นสต๊าฟทำไมล่ะเนี่ย ป้ายบอกว่าอยากมาทำอะไรสนุกๆ แต่ก็แปลก คนที่มาแค่อยากทำอะไรสนุกๆ กับตั้งใจทำได้ดีมาก มิน่าล่ะ คนที่มีความรับผิดชอบต่อหน้าที่สูงถึงได้มีหน้าที่การงานที่สูง ไม่ใช่คนที่มีหน้าที่การงานสูงจึงมีความรับผิดชอบสูง เพราะหน้าที่การงานที่ต้องรับผิดชอบสูงจึงทำให้ไม่ค่อยมีเวลามาขึ้นดอยด้วยกัน

     หลังจากกลับลงดอย ... ป้ายก็เข้าโรงพยาบาลเพราะโดนสายเป้โปเยกดทับบ่าแล้วเกิดอาการซาไม่หาย อาจจะเป็นเพราะไม่เคยชิน แต่ก็ไม่มีอะไรเป็นที่น่าหนักใจ ไม่กี่วันก็หาย ถึงแม้จะต้องเข้าโรงพยาบาล แต่ ป้าย ก็ได้ ผ่าด่านทัวร์ดอย แล้ว

     หลังจากที่ ITV มีโครงการ ธงไทยไปเอเวอเรสต์ ป้ายก็เป็นอีกคนหนึ่งที่ได้รับคัดเลือก (ก็ต้องได้ไปอยู่แล้ว) ป้ายเป็น 1 ใน 9 ทีมพิชิตยอดเขาเอเวอเรสต์ หรือที่เราได้ยินชื่อทางทีวีว่า ป้าย T6 ผมเคยนำธงไทยไปปักบนเทือกเขาหิมาลัยแล้ว เมื่อปี 1999 แต่นั่นไม่ใช่ที่เอเวอเรสต์ ผมไปที่สูงเพียง 5,500 เมตร แค่ความสูงเพียง 5,000 กว่าเมตร ก็ทำให้ผมรู้ถึงความยากลำบากในการใช้ชีวิตอยู่บนที่สูง ในระดับที่ต่ำเราสามารถเดินไปไหนก็ได้ แบกของหนักเท่าไรก็ได้ แต่บนที่สูงระดับนั้นกิจกรรมทุกอย่างเป็นเรื่องที่ยาก แต่ละก้าวที่เดินไป แม้แต่การทำธุระส่วนตัวขับถ่าย แม้กระทั่งตอนนอนหลับก็ฝันร้าย

เส้นทางสู่ เอเวอร์เรสต์

นักปีนเขาต้องต่อสู้กับสภาพอากาศที่หนาวเย็น ต้องต่อสู้กับสภาพอากาศที่เบาบาง ผมรู้ว่าสิ่งที่เขาเหล่านั้นทำเป็นเรื่องที่ยากสำหรับมนุษย์เราทุกคน ที่นั่นเป็นสถานที่ๆ ไม่ง่าย นักเดินเขาจำนวนมากต้องจบชีวิตอยู่บนนั้นเพราะสภาพอากาศที่เลวร้าย แต่คนไทยชุดนี้กำลังจะขึ้นไปบนยอดเอเวอเรสต์ ทุกวันที่ผมเฝ้าดูรายงานจากทีมงานพิชิตเอเวอเรสต์จาก TITV ผมคิดอยู่ว่า คนที่เก่งกว่าคนที่ปีนเขาคือ ช่างภาพผู้ที่เก็บภาพมาให้เราชม คนปีนเขาขึ้นสูงแค่ไหนช่างภาพก็ต้องขึ้นไปสูงเท่านั้นหรือสูงกว่า

      นอกจากจะต้องปีนเขาแล้วยังต้องคอยถ่ายภาพ บนความสูงระดับนั้นการที่จะหยิบกล้องออกจากเป้มาถ่ายภาพก็เป็นสิ่งที่ยากแล้ว และผู้ที่ทำหน้าที่ถ่ายภาพมาให้เราได้ชมกันก็คือ ป้าย T6 นี่แหล่ะ และตอนนี้ทีมงานถ่ายภาพก็เหลือป้ายเพียงคนเดียวที่ผ่านการคัดเลือกเหลือ 6 คนสุดท้ายที่จะต้องขึ้นพิชิตยอดเขาเอเวอเรสต์ ตามกำหนดการณ์ ทีมพิชิตยอดเอเวอเรสต์จะขึ้นสู่ยอดสูงสุดในวันที่ 7 พ.ย. 2550 ผมขอเชิญเพื่อนๆ ร่วมเป็นกำลังใจให้ป้ายและทีมพิชิตเอเวอเรสต์ขึ้นสู่ยอดเขาได้สำเร็จและปลอดภัย

      อาจจะมีสมาชิกทัวร์หลายท่านที่รู้จักหรือเคยเห็นป้าย แต่อาจจะไม่รู้ชื่อ หรือจำชื่อไม่ได้ คนในภาพนี่แหล่ะคือ ดิลก ตามใจเพื่อน หรือ ป้ายT6 หนึ่งในผู้พิชิตเอเวอเรสต์ อดีตทีมงานของทัวร์ดอยที่เคยพานักท่องเที่ยวขึ้นดอยด้วยกัน เพื่อนสมาชิกทัวร์ดอยที่เคยออกทริปด้วยกันที่อาจจะคุ้นหน้าคุ้นตาหรือยังจำกันได้

..................................................................

ชื่อจริง : นายดิลก  ตามใจเพื่อน
ชื่อเล่น : ป้าย
อายุ : 36 ปี
ภูมิลำเนา : จ.เพชรบุรี
ส่วนสูง / น้ำหนัก : 174 / 74
ตำแหน่ง : โปรดิวเซอร์
สถานที่ทำงาน : สถานีโทรทัศน์ทีไอทีวี
การศึกษา
    - ประถม : โรงเรียนวัดอินจำปา
    - มัธยม : โรงเรียนบ้านลาดวิทยา
    - อุดมศึกษา : มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี
คติประจำใจ : การเรียนรู้ไม่มีที่สิ้นสุด
จุดมุ่งหมายในชีวิต  : ทำหน้าที่ของตนให้ดีที่สุด และมีครอบครัวที่สมบูรณ์

ขอขอบคุณ
พี่เสก เว็บไซต์ www.tourdoi.com...เรื่อง และ ภาพ
TITV...ภาพ