แม้สายฝนจะทำตัวเป็นอุปสรรคในการย่างก้าว ความเปียกปอนก็ไม่ได้ทำให้เราต้องยอมแพ้ ดงไม้รกชัก กิ่งไม้และโคลนเฉอะแฉะนอนนิ่งเรียงรายขวางอยู่ข้างหน้า นั่นไม่ใช่สิ่งกีดขวางของการเดินทางแต่อย่างใด ในทางกลับกันอรรถรสที่ได้จากการเดินทางก็อยู่ตรงนี้...

    บนความแตกต่างในช่วงฝนพรำ มอส เฟิร์น เขียวขจีเป็นพิเศษ สายน้ำใสบริสุทธิ์บวกเสียงย่ำเท้า พร้อมพี่อู๊ดดี้แห่งตูกะสูกับพรานนำทางพาเราลัดเลาะไปตามป่าเขา ใครไม่ลื่นก็เก่ง “ร้องเท้าแตะ” จึงเป็นของต้องห้ามในเส้นทางนี้ เราต้องเดินผ่านป่าชื้นแฉะกลางเม็ดฝนพร้อมเพื่อนร่วมทางอีก 10 ชีวิตที่ร่วมกันไปท้าทายความบ้าบิ่นของสายน้ำเชี่ยวอุ้มผางคี ไม่ว่าจะต้องฝ่าดงทาก ตัวคุ่น หรือตัวอะไรก็ไม่ได้ทำให้เราต้องหยุดชะงักกับการเดินทาง

    สีหน้าของทุกคนยังคงอาบด้วยรอยยิ้ม...หลังจากทุลักทุเลเกือบ 3 ชม. เต็ม เราทุกคนต้องหยุดชะงักกับสิ่งที่เห็นอยู่ข้างหน้า ลำน้ำสูงเทียมเข่าแต่แรงน้ำนั้นเชี่ยวกราก ซึ่งเป็นน้ำตอนกลางที่เราต้องล่องแก่งผ่าน ขนาดตอนกลางของน้ำยังแรงอย่างนี้  แล้วต้นน้ำจะแรงขนาดไหน แต่ความตื่นเต้นนั้นยังไม่เท่ากับที่พวกเราต้องโรยตัวข้ามน้ำเชี่ยวนี้ไปอีกฝั่งด้วยเชือกเพียงเส้นเดียว (ขนมของพวกเราบางคนยังหลุดลอยไปตามน้ำทั้งที่มันอยู่ในกระเป๋าแท้ๆ)

    ความเชี่ยวของน้ำทำให้ใช้เวลานานกว่า 20 นาที ในการข้ามไป และยังต้องข้ามไปมาแบบนี้อีก 11 ครั้ง (เหนื่อยแต่มันส์และสนุกมาก)

    ถึงแล้ว...ในที่สุดเราก็พากันมาถึงต้นน้ำอุ้มผางคี ...ห้องเรียนใหม่กลางป่าใหญ่ที่สมบูรณ์บนผืนป่าเขียวขจี สายน้ำเชี่ยวกราก ธรรมชาติที่น่าอัศจรรย์ ล้วนสร้างความประทับใจให้นักแรมทาง... ฉันปรับลมหายใจให้เข้าสู่ภาวะเดิมก่อนนั่งพักทานข้าวฝีมือกระเหรี่ยงกันที่นี่ (มันอร่อยมากมาก)

   เมื่อทุกคนอิ่มแล้วก็เริ่มเตรียมความพร้อมให้ตัวเองเพื่อล่องกลับไปยังจุดที่เรามา ระยะทางหลายสิบกิโลเมตร “ชูชีพ” ดูแค่ชูชีพอย่างเดียวคงพอและพร้อมรับความสนุกที่จะเกิดขึ้น เพราะนายพรานที่นี่ได้ชื่อว่ายอดซุปเปอร์เซฟสุดๆ เราเริ่มออกเดินทางด้วยเรือยางที่เตรียมไว้ เริ่มแก่งแรกก็ทำให้พวกเราต้องแจกเสียงกรี๊ดฝากไว้กับผืนป่านี้ซะแล้ว

    แม้ว่าวันฝนพรำจะทำให้การเดินทางยากลำบากขึ้น แต่ความชุ่มฉ่ำของสายน้ำ ความเขียวขจีของผืนป่าในยามวัสสานะฤดู เต็มแน่นไปด้วยไม้นานาพันธุ์ โดยเฉพาะผืนป่าอุ้มผางคี สายน้ำขาวบริสุทธิ์น่าอัศจรรย์นี้ดูสดชื่นกว่าฤดูใดใด.

    หลายต่อหลายแก่งที่เราผ่านมาทำให้รู้ว่าความสุขของชีวิตไม่ได้มีอยู่แค่ในเมืองที่เต็มไปด้วยแสงสี ไม่มีใครปฏิเสธความสนุกสวยงามของผืนป่าแห่งนี้...อุ้มผางคี ที่ที่คุณจะตกหลุมรักจนหมดใจ