เรื่องเที่ยวจากทางบ้าน

สำรวจวัฒนธรรมในเกาะเก่าน่านน้ำนนท์

สำรวจวัฒนธรรมในเกาะเก่าน่านน้ำนนท์ อรรถพล ... เรื่อง / ภาพ ออนไลน์วันที่ 4 พฤษภาคม 2548      เกาะเกร็ด จ.นนทบุรี หลายๆ คนเมื่อได้ยินแล้วก็อาจทำหน้างงว่านนทบุรีมีเกาะด้วยเหรอ? แต่ก็มีอีกหลายคนที่รู้จักเกาะนี้เป็นอย่างดี  เนื่องจากเป็นสถานที่ท่องเที่ยวทางวัฒนธรรมที่อยู่ไม่ไกลจากกรุงเทพฯ มากนัก ทุกๆ วันจึงมีนักท่องเที่ยวทั้งชาวไทย และชาวต่างชาติมาเที่ยวเกาะแห่งนี้ไม่ขาดสาย       เกาะนี้ไม่ได้เกิดเองตามธรรมชาติ แต่เกิดขึ้นจากการกระทำของมนุษย์ โดยในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย พระเจ้าอยู่หัวท้ายสระทรงให้ขุดคลองขนาด 6 วา ตัดพื้นที่รูปเกือกม้า เพื่อร่นระยะทางเดินเรือที่ต้องอ้อมพื้นที่แห่งนี้หลายกิโล คลองนี้มีชื่อว่า "คลองลัดเกร็ดน้อย"  แต่เมื่อเวลาผ่านไปกระแสน้ำเปลี่ยนทิศทางกัดเซาะให้คลองแห่งนี้กว้าง และลึกขึ้นจนพื้นที่ของเกาะเกร็ดมีสภาพกลายเป็นเกาะ  และในสมัยสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช จึงโปรดให้ชาวมอญที่เข้ารีตมาตั้งถิ่นฐานที่นี่  เกาะเกร็ดแห่งนี้จึงมีวัด และวัฒนธรรมต่างๆ ที่เป็นเอกลักษณ์ของชาวมอญเสียส่วนใหญ่ และในสมัยรัชกาลที่ 2 ได้ถูกยกฐานะเป็นตำบลเกาะเกร็ด จนถึงปัจจุบัน       บนพื้นที่หลายตารางกิโลเมตรของเกราะเกร็ด มีสิ่งที่น่าสนใจหลายอย่าง ไม่ว่าจะเป็นวัดเก่าแก่ที่มีอยู่หลายวัด วิถีชีวิตการเป็นอยู่ของชาวเกาะเกร็ด ล้วนเป็นที่น่าศึกษาเรียนรู้เป็นอย่างยิ่ง ผมเองเคยเดินทางมาเที่ยวเกาะเกร็ดแห่งนี้หลายครั้งแล้ว แต่ไม่เคยเที่ยวรอบเกาะสักครั้ง  ครั้งนี้ผมจึงตั้งใจว่าจะเที่ยวรอบเกาะเกร็ดให้ได้...      ผมพร้อมกับเพื่อนอีกคนเดินทางมาปากเกร็ด ลงรถที่ปากซอยเข้าวัดสนามเหนือแล้วขึ้นรถ 3 ล้อถีบ อันเป็นเอกลักษณ์ของเมืองนนท์  มาลงที่วัดสนามเหนือ แล้วต่อเรือข้ามฟากข้ามมายังท่าเรือวัดปรมัยยิกาวาส วัดแห่งนี้เป็นพระอารามหลวงชั้นโท เดิมชื่อวัดปากอ่าว หลังจากเสียกรุงครั้งที่ 2 ก็กลายเป็นวัดร้าง เมื่อสมเด็จพระเจ้าตากสินให้ชาวมอญมาตั้งถิ่นฐาน ณ ที่แห่งนี้ พระสุเมธาจารย์ ( เถ้า ) พระเถระผู้ใหญ่ฝ่ายรามัญ ร่วมกับผู้มีจิตศรัทธาจึงได้สร้างขึ้นใหม่  ต่อมาในสมัยรัชการที่ 5 จึงโปรดเกล้าให้บูรณะวัดแห่งนี้และพระราชทานนามใหม่ว่า"วัดปรมัยยิกาวาส" เราเดินชมและถ่ายรูปรอบๆวัด ซึ่งส่วนใหญ่เป็นสถาปัตยกรรมแบบรามัญ ผมและเพื่อนเข้าไปนมัสการพระประธานภายในพระอุโบสถ เพื่อเอาฤกษ์เอาชัยก่อนจะตะลุยรอบเกาะเกร็ด  จากนั้นจึงออกมานมัสการพระมหารามัญเจดีย์ด้านหลังพระอุโบสถ ภายในพระมหารามัญเจดีย์องค์นี้ได้บรรจุพระบรมสารีริกธาตุที่รัชกาลที่ 5  ได้รับจากอุปราชชาวอินเดีย ซึ่งเจดีย์องค์นี้ได้จำลองแบบมาจากพระธาตุเจดีย์มุเตาองค์เดิมที่ตั้งอยู่ริมน้ำหน้าวัด....      จากนั้นผม และเพื่อนจึงเดินตรงไปยังวิหารพระพุทธไสยาสน์ที่ตั้งอยู่ด้านหลัง เข้าไปนมัสกาสพระพุทธรูปปางไสยาสน์องค์ใหญ่ที่สร้างขึ้นโดย พระสุเมธาจารย์ ( เถ้า ) เจ้าอาวาสองค์แรก จากนั้นเราก็เดินไปยังพิพิธภัณฑ์ ร.5 ซึ่งอยู่ด้านขวาของโบสถ์ เป็นตึกเก่าสถาปัตยกรรมรามัญ 2 ชั้น ชั้นล่าง  จัดแสดงเครื่องปั้นดินเผาและขั้นตอนการทำเครื่องปั้นดินเผา ส่วนชั้นบนเป็นที่เก็บรักษาของเก่า ไม่ว่าจะเป็นพระไตรปิฏกภาษารามัญ, ตู้พระไตรปิฏก, เครื่องสังเค็ต  เครื่องแก้ว เครื่องถ้วยชาม พระพุทธรูป และอื่นๆ ที่เป็นของเก่าหายาก และควรค่าแก่การรักษาอีกมากมาย....       เราออกจากพิพิธภัณฑ์ แวะหาซื้อของกินที่มีขายอยู่มากมายบริเวณหน้าวัด มีตั้งแต่ ขนมทานเล่นไปจนถึงข้าวขาหมู  แต่ที่ดูจะได้รับความนิยมจากนักท่องเที่ยวมากที่สุดก็คือ กาแฟโบราณใส่โอ่งดินเผา  และทอดมันหน่อกะลา ผม และเพื่อน ก็ช่วยอุดหนุนทอดมันหน่อกะลามาคนละถุง  ก่อนขออนุญาตแม่ค้าถ่ายรูป จากนั้นผมมาหยุดแวะถ่ายภาพพระธาตุเจดีย์มุเตาองค์เดิมที่ตั้งอยู่ริมน้ำหน้าวัด ซึ่งถือเป็นสัญลักษณ์ของเกาะเกร็ด เป็นเจดีย์ทรงรามัญ  โดยชาวมอญสมัยแรกๆ ที่มาตั้งถิ่นฐานที่เกาะแห่งนี้ร่วมกันสร้างขึ้น ตัวเจดีย์มีลักษณะเอียง เนื่องจากโดนกระแสน้ำพัดตลิ่งพังจนเจดีย์ทรุดเอียง  จากนั้นผม และเพื่อนก็เดินไปตามถนนซีเมนต์แคบๆ ซึ่งเป็นเส้นทางรอบเกาะเกร็ด ริมทางเดินทั้งสองข้างเป็นบ้านเรือนที่ยังคงความเก่าแก่สวยงามตามสถาปัตยกรรมแบบเดิม  บางบ้านก็เปิดเป็นร้านขายของที่ระลึก บางบ้านก็เปิดเป็นร้านขายอาหาร พ่อค้าแม่ค้ายิ้มแย้มแจ่มใสต้อนรับผู้มาเยือนอย่างเป็นมิตร ไม่นานก็มาถึงท่าน้ำวัดไผ่ล้อม  เราแวะทานก๋วยเตี๋ยวแถวท่าน้ำกันคนละชามสองชาม เมื่อท้องอิ่มดีพอที่จะมีแรงเดินเที่ยวต่อ ผม และเพื่อนจึงแวะเข้าไปชมวัดไผ่ล้อม  วัดแห่งนี้มีมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย โบสถ์ของวัดมีความงดงามมาก ด้านหลังโบสถ์มีเจดีย์ทรงรามัญสีทองอร่ามสวยงาม       เมื่อเก็บภาพจนเป็นที่พอใจแล้ว ผม และเพื่อนจึงกลับออกมาเดินไปตามถนนเส้นเดิมจนมาถึง วัดเสาธงทอง ที่นี่เป็นวัดเก่าแก่อีกวัดของเกาะเกร็ด  ภายในวัดมีต้นยางอายุกว่าร้อยปีสูงตระหง่านอยู่หน้าโบสถ์ มีเจดีย์เก่าแก่รูปทรงศิลปะสมัยอยุธยา อายุหลายร้อยปี ตั้งเรียงรายอยู่รอบโบสถ์  จากนั้นจึงเดินออกมาเช่าจักรยานที่มีบริการอยู่หน้าวัดในราคาคันละ 40 บาท เพราะเส้นทางจากนี้ไปอีกประมาณ 4  กิโลเมตร จึงจะรอบเกาะ  ยิ่งพวกผมแวะถ่ายรูปอยู่เรื่อยๆ ด้วยแล้ว ถ้าใช้วิธีการเดินเวลาคงไม่พอแน่.... เราปั่นจักรยานไปตามทางซีเมนต์ยกระดับรอบเกาะ  บางครั้งก็เลี้ยวรถเข้าไปตามซอกซอยต่างๆ ชมภูมิทัศน์ของเกาะ วิถีชาวบ้าน และถ่ายรูปไปเรื่อยเปื่อย       สภาพพื้นที่กลางและท้ายเกาะส่วนใหญ่จะเป็นเรือกสวนไร่นาและพื้นที่ชุ่มน้ำ มีบ้านตั้งอยู่ห่างๆ กัน เราแวะคุยกับป้าคนหนึ่ง ซึ่งเกิดและโตที่นี่  เล่าให้ฟังถึงความเปลี่ยนแปลงของพื้นที่ท้ายเกาะแห่งนี้ ที่ในปัจจุบันคนรุ่นลูกรุ่นหลานแกต่างก็พากันทิ้งถิ่นฐาน ทิ้งมรดกที่ตกทอดจากพ่อแม่เข้าไปอยู่ในเมืองกันหมด เพราะพื้นที่ท้ายเกาะนี้ทำได้แต่เรือกสวนไร่นา และการคมนาคมก็ลำบากรถยนต์ไม่สามารถเข้าได้  ทุกวันนี้คนท้ายเกาะส่วนใหญ่จึงเหลือแต่คนเฒ่าคนแก่ และเด็กเป็นส่วนใหญ่ เราคุยกับป้าแกอยู่พักใหญ่ จึงลาป้าแกแล้วปั่นจักรยานไปตามทางของเราต่อไป      ไม่นานก็มาถึง วัดศาลากุน  ซึ่งเป็นวัดไทยที่สมบูรณ์เพียงแห่งเดียวบนเกาะ เดิมเชื่อว่าวัดแห่งนี้ตั้งอยู่ท่าน้ำ  แต่เมื่อกระแสน้ำเปลี่ยนทิศจึงเกิดตะกอนดินทับถมทำให้วัดแห่งนี้อยู่ห่างแม่น้ำออกไป จากนั้นเราจึงปั่นจักรยานต่อไปยังสวนเกร็ดพุทธ ซึ่งอดีตเป็นสวนร้าง จนคุณสุมาลี แสงคำคม ได้มาพัฒนาจนกลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญของเกาะเกร็ดอีกแห่ง สวนเกร็ดพุทธแห่งนี้มีพรรณไม้ร่มรื่น และเรือนมุงจากที่จัดแสดงศิลปวัฒนธรรม  และภูมิปัญญาไทย เหมาะแก่การท่องเที่ยวพักผ่อน ศึกษาศิลปวัฒนธรรม และปฏิบัติธรรมสงบจิตใจ ที่แห่งนี้เปิดให้เข้าชมฟรีทุกวันโดยไม่คิดค่าใช้จ่าย     หลังจากเลือกซื้อหาของที่ระลึก และนั่งพักจนหายเหนื่อย ผม และเพื่อนจึงออกจากสวนเกร็ดพุทธ ปั่นจักรยานผ่านบ้านเรือนที่เริ่มหนาแน่นขึ้น  บางช่วงถนนซีเมนต์ถูกบีบเป็นทางแคบๆ จนบางครั้งเราต้องคอยหลบมอเตอร์ไซค์ที่ขับสวนทางมา เมื่อมาถึงท่าเรือวัดกลางเกร็ด  จึงเลี้ยวซ้ายไปตามทางเลียบคลองลัดเกร็ดจนมาถึงวัดป่าเลไลยก์ และ วัดฉิมพลี วัดป่าเลไลยก์นั้นเป็นวัดร้าง ปัจจุบันคงเหลือ แต่โบสถ์และเจดีย์ ที่มี่สภาพทรุดโทรมหญ้าขึ้นปกคลุมจนรก อดีตวัดนี้เคยมีพระจำพรรษาอยู่แต่ต่อมาถูกยุบไปรวมกับวัดฉิมพลี วัดแห่งนี้จึงถูกทิ้งร้างจนถึงปัจจุบัน  ส่วนวัดฉิมพลีที่อยู่ติดกันเป็นวัดสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนกลาง  ตัวโบสถ์ของวัดถือได้ว่า สวยงามตามแบบศิลปะสมัยกรุงศรีอยุธยามากอีกแห่งหนึ่ง มีฐานโบสถ์โค้งแบบเรือสำเภา แต่ปัจจุบันตัวโบสถ์มีสภาพทรุดโทรมมาก หากไม่มีการบูรณะ ต่อไปก็คงไม่ต่างกับวัดป่าเลไลยก์ เราปั่นจักรยานไปตามทางเล็กๆ  ที่พลุกพล่านไปด้วยนักท่องเที่ยว ต่างฝ่ายต่างก็ต้องคอยหลบกันจ้าละหวั่น      จนมาถึงกลุ่มหัตถกรรมเครื่องปั้นดินเผา เราเลี้ยวรถเข้าไปชมกรรมวิธีขั้นตอนการทำเครื่องปั้นดินเผาแบบต่างๆ ตั้งแต่การผสมดิน นวดดิน การขึ้นรูป ตบแต่ง แกะสลักลวดลาย แต่เสียดายที่ไม่ได้ชมขั้นตอนการเผา เพราะเขาเผากันกลางคืน หลังจากเก็บภาพกันเยอะพอควรแล้ว ผมและเพื่อนก็ปั่นจักรยานออกมา เลี้ยวซ้ายไปตามถนนเรื่อยๆ จนมาถึงหน้าวัดปรมัยยิกาวาส ผมและเพื่อนหยุดพักดื่มน้ำทานขนมพอให้หายเหนื่อยและเมื่อยล้า  จากนั้นจึงปั่นจักรยานกลับไปคืนที่วัดเสาธงทอง แล้วเดินเรื่อยเปื่อยชมวิถีชีวิตชาวเกาะเกร็ดในยามเย็นกลับมาขึ้นเรือข้ามฟากที่หน้าวัดปรมัยยิกาวาส เดินทางกลับบ้านพักผ่อนหลังจากเหนื่อยมาตลอดทั้งวัน...

รวมเรื่องฮอต : คลิปเด็ด ภาพเด็ด ซุบซิบดารา กระทู้ฮอต ข่าวเด่น วาไรตี้ เกมส์-ไอที ข่าวกีฬา คลิกที่นี่

หน้านี้ถูกเปิดอ่านแล้ว  ครั้ง