ทีลอซู ยิ่งใหญ่เกินกว่าคำว่า สวยงาม....โดย บี ดอนเมือง   (08/03/02)

ไม่มีของสิ่งใดเลยที่มีค่า ถ้าได้มันมาแบบง่ายง่าย...
684 กิโลเมตร จากกรุงเทพมหานคร 
กับเส้นทางลอยฟ้า 1,219 โค้ง จากแม่สอดถึงอุ้มผาง 
บวกเส้นทางที่โหดร้ายกับต้นคอของคุณอีก 25 กิโลเมตร สุดท้าย 
10 ชั่วโมง กับการนั่งอยู่บนรถ และอีกครึ่งชั่วโมงกับการเดินเท้า เพื่อเข้าไปพบกับสิ่งที่ยิ่งใหญ่เกินกว่าคำว่าสวยงาม

     เชื่อว่าหลายๆ คนที่ยังไม่เคยได้มาสัมผัสกับทีลอซู คงจะตื่นเต้น และนึกมโนภาพถึงการเดินทางกับสายน้ำตกอันสวยงามเมื่อได้ยินคำบอกเล่าของเพื่อนๆ ที่เคยมาจนต้องบอกกับตัวเองว่า วันหนึ่งฉันจะต้องไปเห็นที่นี่ด้วยตาของตัวเองให้ได้... บันทึกรายทางทริปนี้ เราจะพาคุณไปพบกับทีลอซูกับการเดินทางด้วยสองมือและสองขาของตัวคุณเอง ตามเรามาเลยครับ

    ...ยามเย็นของวันที่ 1 มีนาคม กับการจราจรอันติดขัดจากดอนเมืองมุ่งหน้าไปอาคารสามัคคี ลุงจิ๊บ นุ บางบ่อ และพี่นก พ่อมดไอที จาก www.diaryaddict.com รออยู่ที่นั่น... 4 ชั่วโมงกับ 400 กิโลเมตร บนทางหลวงหมายเลข 1 หรือ ถนนสายเอเชีย เราก็ถึงทางแยกเข้าอำเภอแม่สอด...ข่าวเรื่องรถของคุณเดี๊ยบ ส.ส.จังหวัดตาก ตกเหว ทำให้เราเกิดอาการปอดแหกไม่กล้าขับไปกันต่อ ตี 2 คืนนั้นตกลงเรากางเต็นท์นอนกันข้างๆ ป้อมตำรวจบ้านห้วยนึง สภต.แม่ท้อ เลยปากทางเข้าแม่สอดมานิดเดียว ด้วยความที่มืด และง่วง เต็นท์ของลุงจิ๊บ กางอยู่บนกองยางมะตอย  และเต็นท์ของเราทั้งหมดกางอยู่ในวงล้อมของซากรถที่ประสบอุบัติเหตุ จนกระทั่งตื่นขึ้นมาในตอนเช้า แล้วพี่ตำรวจถามว่าเป็นไงบ้างน้องได้เลขเด็ดอะไรกันมั่งรึป่าวนั่นแหละครับ บรื๊อออ!!...

    ...8โมงเช้าของวันที่ 2 หลังจากขอบคุณพี่ตำรวจเรียบร้อย เราก็ออกเดินทางกันต่อ ถนนกว้างขวาง ขึ้นลงไปตามเนินเขา 80 กิโลเมตร ไม่น่ากลัวอย่างที่คิด ตรงกิโลเมตรที่ 66 เราแวะทานกาแฟสดกันที่ศาลเจ้าพ่อพะวอ และหม่ำอาหารเช้ากันตอน 10 โมงกว่าๆ ที่ร้านฅนเกยกิ๋นในตัวเมืองแม่สอด...

     น้ำมันเต็มถังสำคัญที่สุดกับเส้นทางลอยฟ้า 1,219 โค้ง...11โมงครึ่ง เราออกจากตัวเมืองแม่สอดเลี้ยวขวาไปตามทางหลวงหมายเลข 1090 อำเภออุ้มผางห่างจากเราอีกแค่ 164 กิโลเมตร แต่ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อว่า เราใช้เวลา เดินทางกันถึง 4 ชั่วโมง... หรืออาจจะน้อยกว่านั้นนิดหน่อยถ้าเราไม่ได้แวะที่น้ำตกพาเจริญตรงกิโลเมตรที่ 37 และแวะพักทั้งคนทั้งรถเมื่อถึงครึ่งทางตรงบ้านร่มเกล้า 4 หลักกิโลเมตรที่ 84...

     น้ำตกพาเจริญ เป็นน้ำตกที่มีจำนวนชั้นของน้ำตกมากถึง 93 ชั้น แต่ความสูงของแต่ละชั้นจะไม่ห่างกันมาก บางชั้นห่างกันไม่ถึงเมตรและมีน้ำตลอดทั้งปี มีจุดกางเต็นท์ ร้านค้าและห้องน้ำไว้ บริการนักท่องเที่ยวอย่างสะดวกสบาย...สบายจน คุณนุ บางบ่อ เข้าไปใช้บริการจนไม่ออกมาดูเลยว่าน้ำตกหน้าตาเป็นอย่างไร...เกียร์ 2และเกียร์ 3 ถูกสับเปลี่ยนไปตามความลาดชันของเส้นทาง ผ่านโค้งแล้วโค้งเล่า สองข้างทางจะสลับกันไประหว่างเหวลึก สันเขา และไฟป่าที่กำลังไหม้อยู่...เสียดายป่าไม้สองข้างทางที่ถูกบุกรุกทำลายสุดลูกหูลูกตา เรากำลังขับรถอยู่บนเทือกเขาถนนธงชัยที่ไม่เหลือสภาพป่าอีกต่อไปแล้ว... ควันของไฟป่าแม้จะดูสวยงามเหมือนม่านหมอกขาวแต่ในความรู้สึกมันแย่ชะมัด...

     บ่าย 4 โมง เราก็ถึงตัวอำเภออุ้มผาง เราแวะพักกันที่กระท่อมลุงทิน  ก่อนถึงตัวอุ้มผางประมาณ4กิโลเมตร...ลุงจิ๊บ เรียกเจ้าของที่นี่ว่าน้าทิน ด้วยความคุ้นเคย มีนักท่องเที่ยวกางเต็นท์กันอยู่ 5 – 6 หลังกับกองไฟที่ก่อไว้เตรียมเผาข้าวหลามในกระบอกไม้ไผ่ที่ริมห้วยยะแมะ... กระท่อมไม้หนึ่งหลังสำหรับให้พี่นกนอนเฝ้ากองแท่นชาร์ทแบตเตอร์รี่ และเต็นท์ของเราอีก 3 หลังได้ถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบ ด้านหน้ากระท่อม เย็นวันนั้นเราได้ไปดูพระอาทิตย์ลับยอดเขากันที่ดอยหัวหมด ที่ซึ่งหลายๆ คนนิยมไปดูทะเลหมอกกับแสงอาทิตย์ยามเช้า...ค่ำแล้วบรรยากาศในวงสนทนาใต้แสงเทียนบนระเบียงกระท่อมไม้กับกระทู้ที่หลากหลาย

     "คุณคิดอย่างไรกับการตัดถนนจากคลองลานมาอุ้มผาง "  ดูจะเป็นคำถามจากน้าทินที่เราฟังแล้วก็อดคิดไม่ได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับที่นี่เมื่อถึงวันนั้น อากาศหนาวเย็นจนต้องคว้าเสื้อตัวหนาๆมาใส่ พรุ่งนี้เราจะได้เจอกันแล้วนะ ทีลอซู....

     ...7โมงเช้ากว่าๆ สายไปหน่อย( จริงๆแล้วสายไปเยอะเลย ) กับการจะไปดูทะเลหมอกกับแสงอาทิตย์ยามเช้าที่ดอยหัวหมด เส้นทางไปปะละทะ ตรงกิโลเมตรที่ 10 เลี้ยวซ้ายเข้าไปอีกหน่อย เดินต่ออีกนิด เราก็มายืนอยู่บนยอดดอยหัวหมด เขตรักษาพันธ์สัตว์ป่าอุ้มผาง สูงจากระดับน้ำทะเล 971 เมตร คำว่า " หัวหมด " ก็คือภูเขาหัวล้านนี่เอง ไอหมอกผสมกับควันไฟป่าปนกันจนแยกไม่ออก ช่วงปลายฝนต้นหนาวบรรยากาศคงสวยมากกว่านี้...ข้าวต้มร้อนๆ เคล้ากับเพลงของจรัล มโนเพชร และสุนทรี เวชานนท์ ริมห้วยยะแมะ ที่น้าทินจัดเตรียมไว้ให้กับพวกเราเมื่อกลับมาถึง ช่างได้บรรยากาศดีแท้... ก่อนจะเดินทางสู่ทีลอซู อีก 40 กิโลเมตรสุดท้าย

     ในเมื่อคุณไม่ได้ไปกับกรุ๊ปทัวร์จึงต้องมีสิ่งที่ต้องเตรียมตัวอยู่หลายอย่างแต่ที่สำคัญหลักๆ ก็จะเป็นการเช็คดูความพร้อมของรถของคุณ รวมถึงน้ำมันที่บรรจุอยู่ในถัง อาหารการกินและน้ำ ขอแนะนำว่าควรมีกระติ๊กน้ำแบบพกพาติดไปด้วย เพราะช่วงสุดท้ายที่ต้องเดินเท้าเข้าไปสู่น้ำตก เจ้าหน้าที่ของเขตรักษาพันธ์สัตว์ป่าอุ้มผางจะไม่อนุญาตให้นำขวดน้ำพลาสติกเข้าไปโดยเด็ดขาด และที่นั่นไม่มีอาหารขาย...

     10 โมงครึ่ง เราแวะลงทะเบียนกันที่ชมรมส่งเสริมการท่องเที่ยว และอนุรักษ์อุ้มผาง ตรงข้ามกับโรงเรียนอุ้มผางวิทยาคม สนนราคาที่ 10 บาท ต่อคน... 12 กิโลเมตร จากตัวเมืองอุ้มผาง เลี้ยวซ้ายตรงกิโลเมตรที่ 9 ตามทางไปบ้านแม่จันอีก 6 กิโลเมตร ถนนลาดยางอย่างดีจนถึงที่ทำการเขตรักษาพันธ์สัตว์ป่าอุ้มผาง ป้ายบอกทางไปน้ำตกทีลอซูตะหง่านอยู่เบื้องหน้า ลูกศรชี้ไปทางซ้ายบอกระยะทาง 25 กิโลเมตร ช่วงหน้าฝนถนนเส้นนี้จะปิดห้ามรถเข้าถ้าใครคิดจะมาหน้าฝนล่ะก็ต้องติดต่อแพจากตัวเมืองจะสะดวกกว่า...

     รถกระเด้งกระดอนขึ้นลงโค้งวนไปตามเส้นทางที่โหดร้ายกับต้นคออยู่ 2 ชั่วโมง ผ่านป่าไผ่ ป่าสัก บางช่วงมีสายน้ำไหลขนานกับทางรถอยู่ทางด้านซ้ายมือ ผ่านผาเลือดจุดขึ้นแพของนักท่องเที่ยวที่ล่องแพมาจากตัวเมืองอุ้มผางเพื่อมาต่อรถที่กิโลเมตรที่ 11 ในที่สุดเราก็มาถึงที่ทำการเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าอุ้มผาง ซึ่งที่นี่จะมีลานกว้างให้นักท่องเที่ยวใช้กางเต็นท์พักแรมรวมทั้งมีห้องน้ำไว้บริการ เราจอดรถทิ้งไว้ที่นี่ เพราะไม่มีทางรถที่จะนำเราไปต่อให้ถึงทีลอซูอีกแล้ว นอกจากต้องใช้เท้าทั้งสองของเราเดินๆ ๆ ผ่านจุดกางเต็นท์ และแนวป่าเข้าไปอีกครึ่งชั่วโมงหรือ 2 กิโลเมตร

     สายน้ำสีเขียวมรกตไหลขนานกับเส้นทางเดินอยู่ทางด้านซ้ายมือ มีน้ำตกสายเล็กๆ 2 – 3 สาย ส่งเสียงให้การเดินของเราไม่เงียบเหงานัก  เสียงสายน้ำเริ่มดังขึ้น ดังขึ้น และดังขึ้น ทีลอซู ผู้ยิ่งใหญ่อยู่เบื้องหน้าของเราแล้ว ใบหน้าของทุกคนในตอนนี้เปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม  ขณะที่เงยหน้าขึ้นมองหน้าผากว้างใหญ่สูงเสียดฟ้า กับสายน้ำที่ตกลงมาผ่านผาอันสูงชันหลายสาย น้ำตกทีลอซูแบ่งเป็นชั้นใหญ่ๆ ได้ 3 ชั้น ด้านล่างมีแอ่งน้ำสีเขียวมรกต ที่คุณต้องอดใจไม่ได้ที่จะสัมผัสกับสายน้ำอันเย็นยะเยือก นุ บางบ่อ นั่งก้มหน้าอยู่บนโขดหิน บี ดอนเมือง นั่งห่างออกไปไม่ไกล ต่างคนต่างปล่อยความคิดล่องลอยไปไกลแสนไกล สุดแล้วแต่ใครจะมีอะไรอยู่ในใจให้คำนึง การเดินทางสิ้นสุดลงแล้ว เรานั่งกันนิ่งๆ เพื่อที่จะดูดซับความยิ่งใหญ่ที่ธรรมชาติได้ปั้นแต่งขึ้นเก็บไว้ในโสตประสาทให้ได้มากที่สุด  ราวกับว่าเราจะไม่มีโอกาสได้มาที่นี่กันอีก

    ...ไม่มีของสิ่งใดเลยที่มีค่า ถ้าเราได้มันมาแบบง่ายง่าย... ถ้าสามารถขอพรได้ 3 ข้อ 1ข้อในนั้น  เราจะขอให้ทีลอซูอยู่คู่อุ้มผางในแบบที่เป็นอยู่นี้.....ตลอดไป

" บี  ดอนเมือง "  (08/03/02)

    ข้อมูลเพิ่มเติม 
    กระท่อมลุงทิน  โทร : 055-561411 , 055-561117 
    ลิงค์การเดินทางไปทีลอซูอีกรูปแบบ โดยคุณ 1@บางกอกใหญ่ 

ทุกภาพสามาถคลิกให้เป็นภาพใหญ่ได้ครับ

ภาพขวา : เช้า..เดินทางต่อมาแวะ ร้านกาแฟสดที่หน้าศาลเจ้าพ่อพระวอ ช่วงก่อนถึง อ.แม่สอด กาแฟที่นี่รสชาติเยี่ยม..ครับ

ภาพขวา : วันนี้ยังพอมีน้ำครับ

ภาพซ้าย : จุดพักกลางทางระหว่าง แม่สอด - อุ้มผาง เป็นจุดที่รถทุกคันสมควรพัก เพราะบุกตะลุย ขึ้นๆ  ลงๆ เขา มาตลอดทาง

ภาพขวา : บี ดอนเมือง กับจุดชมวิวดอยลอยฟ้า สังเกตสีหน้ายังสดชื่นอยู่ครับ

ภาพขวา : เปลี่ยนบรรยากาศจากกระท่อมมาเป็นเต็นท์บ้าง ก็สนุกดีครับ 

ภาพขวา : คุณตาวัย 70 กว่าๆ แต่ยังแข็งแรง อาจเป็นเพราะได้อยู่กับธรรมชาติที่อุ้มผางมานานแสนนาน เลยทำให้คุณตายังแข็งแรงอยู่..

ภาพขวา : บางช่วงต้องลุยน้ำ ถ้าเป็นฤดูฝน น้ำคงจะเยอะกว่านี้

ภาพขวา : จากที่ทำการเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าอุ้มผาง ต้องเดินเท้าไป 2 กม. ตรงนี้แหละครับที่เจ้าหน้าที่ไม่อนุญาต ให้นำของกิน - เครื่องดื่ม เข้าไป แต่ถ้าเป็นน้ำดื่มใส่ในกระติกแบบพกติดเอว หรือสะพาย นำเข้าไปได้ครับ

ภาพขวา : อุปกรณ์ที่ลุงจิ๊บ นำติดตัวไปด้วย เพื่อเก็บภาพความประทับใจให้มากที่สุด

ภาพขวา : นุ บางบ่อ นั่งมองสายน้ำอยู่นาน ไม่ทราบคิดอะไรอยู่ครับ