|
แก่งกระจาน แคมป์บ้านกร่าง กับ 2 วัยรุ่น
(น้อย)
โดย...นายแม้นคนสวน
เฮ้ย ใครจะบ้าเหมือนเราวะ
อุทานเบาๆ จากเต้นท์สีน้ำเงินริมน้ำ
นายแม้นสะดุ้ง พลางมองหน้าแม่คุณ ฮา
ต่างคนต่างโยนคำถามนี้ให้กับฝ่ายตรงข้าม เอ็งแน่ๆ แม้น
แม่คุณคงคิดอย่างนี้ นายแม้นว่านะ
ดังนั้น เชิดหน้ารับ
มากางเต้นท์ที่แก่งกระจาน เย็นวันศุกร์ ฟ้าครึ้ม รอส่งฝนมาตกหยอกเย้า
อิจฉาละสิ
เราแวะไปทักทายผู้มาก่อน อุแม่เจ้า
สองสาวแฮะ คนหนึ่งร่างยักษ์ใหญ่ อีกคนหวานแหวว โลกหนอโลก
เต้นท์เท่าๆ กับเรา แต่มีเนื้อย่างเกาหลีควันโชยบนเตาอั้งโล่ด้วย พร้อมอุปกรณ์ เครื่องครัวครบชุด ของจริง งานนี้
|
 |
สบายเหลือเกินครับ หญ้าเขียวขจี นุ่ม
ผืนน้ำของเขื่อนแก่งกระจาน กว้างสุดสายตา ท้าทายอยู่ตรงหน้า พร้อมภูเขากลางน้ำ เด่นสง่า
ที่ทำการอุทยานฯ อยู่ติดๆ กันนี้เอง ห้องน้ำสะอาด ไฟฟ้าสว่าง ที่จอดรถสะดวก ตอนเรามาถึง ก็แวะตรงตลาดท่ายาง ซื้อเสบียงตุนพอประมาณ เจอเนื้อย่างเกาหลีเข้า แม่คุณนายแม้น จ๋อยเลย
(หาเรื่องแท้ๆ แม้นเอ้ย)
ครัวที่อุทยานฯ ตอนเย็นปิดครับ
แต่ร้านอาหารรอบๆ เขื่อน ตลอดทางเข้าอุทยานฯ ก็เปิด ให้ได้ทดลองชิม หากสนใจครับ
 |
เราเข้าไปจ่ายค่าธรรมเนียม ณ ที่ทำการฯ
แจ้งความประสงค์ที่จะมากางเต้นท์
พร้อมกับขึ้นแคมป์บ้านกร่างในวันรุ่งขึ้นให้เจ้าหน้าที่ทราบก่อนรับใบอนุญาต แล้วค่อยขนของลง สองสาวยิ้มให้กับเรา ขณะ 2 วัยรุ่น(น้อย) ค่อยๆ เดินไปริมน้ำ ขึ้นแพไม้ไผ่ที่ผูกติดริมฝั่งยื่นลงไปในเขื่อน แล้วเลี้ยงตัวแบบห้าวหาญเสี่ยงกับการป๋อมแป๋มตกน้ำ
ไปจนสุดปลายแพ
เข้าท่านะครับ นั่งเอาเท้าราน้ำ ไม่ใช่หัวราน้ำ เงียบๆ สงบๆ กับคนรู้ใจ ลมเย็น เวิ้งว้างในผืนน้ำตรงหน้า หายใจเข้าปอดลึกๆ
ประทับภาพสิ่งที่หาไม่ได้ในกรุงเทพเข้าไปไว้ในตัวให้คุ้มกับที่เดินทางมา
|
เรานั่งดื่มด่ำ
กลิ่นเนื้อย่างเกาหลีลอยอ้อยอิ่งมายั่วจางๆ
จนเริ่มหิว
แตงโม 1 จาน จากเต้นท์ 2 สาวฝากมาให้ชิม เมื่อเราเดินผ่านขากลับ น่ารักเสียไม่มี เห็นไหมครับ เสน่ห์ชาวเต้นท์
คืนนี้มี 2 เต้นท์
3 สาวกับ 1หนุ่ม อะไรจะขนาดนั้น
เสียงฝนตกเปาะแปะ และหนักมือยิ่งขึ้นในช่วงดึกๆ
นายแม้นกะแม่คุณหลับสบาย ห่มแพรบางๆ เพราะค่อนข้างเย็น
อากาศใกล้รุ่ง มาหนนี้ ตั้งใจจะมาทำอะไรหลายอย่างครับ มาดูนก มาดูผีเสื้อ มาอยู่กับธรรมชาติ มาหัดถ่ายรูปและมาพักผ่อน สบายๆ ครับ
มีก็ดู ไม่มีก็ไม่ดู ฮา
จากที่ทำการอุทยานฯ ไปแค้มป์บ้านกร่างที่ กม. 15 ขึ้น ลง ตามเวลา เช่นเดียวกับการขึ้นพะเนินทุ่ง กม. 36 เพราะเส้นทางแคบและบางช่วงขรุขระพอควร (ข้อมูลอุทยานฯ ดูในสบาย.คอมได้ครับ) เราลา 2 สาว ก่อนมุ่งหน้าบ้านกร่าง
ถนนลาดยางดีมากจนถึงด่านตรวจ ป่าเขียว สดชื่น เจ้าหน้าที่ต้อนรับอย่างมีน้ำใจและยิ้มขันๆ
เมื่อดูใบอนุญาตที่ให้วัยรุ่นอย่างเราไปกางเต้นท์นอนที่บ้านกร่าง
|
นายแม้นชะเง้อคอ แม่คุณส่องกล้องคอยพากย์ อู้ โน่น นก
อู้ นี่ก็นก
เต็มไปหมด ไก่ริมถนนยัง อู้ฮู้ เลยค่ะ ฮา
คู่มือดูนกเล่มมาตรฐานของนักดูนกชาวไทย ถูกทึ้งกันไปทึ้งกันมา ดีว่าปกแข็งนะ ไม่งั้นอาจขาดได้ สนุกครับ
สองข้างทางมีนกให้ดูหลากหลาย โดยเฉพาะเช้าๆ อย่างนี้
ดูทันบ้าง ไม่ทันบ้าง ไม่รู้จักและไม่แน่ใจบ้าง แต่
ตัวนี้ แน่นอน กระแตแต้แว้ด
นกในดวงใจของแม้น นกพื้นๆ นี่แหละครับ น่ารัก ตลกดี ติดดิน พบเห็นได้ทั่วไป สังเกตง่าย มีเสียงร้องเป็นเครื่องหมายการค้า
มืออาชีพ ห้ามหัวเราะ
ตัวนี้แหละครับ ที่ถ่ายได้ชัดที่สุด
ตัวอื่นถ่ายแล้วดูไม่ออกว่านก
หรือ ไก่ หรือ ใบไม้ |
 |
 |
เราขับไป ดูไป ลงจากรถ หยุดเดิน วิ่งและค่อยๆ ย่อง อย่างเพลิดเพลิน ในบางจังหวะ ตลอดแนวป่าสองข้างทาง จนกระทั่งถึงแคมป์บ้านกร่าง
นกตะขาบทุ่งสีฟ้าอมน้ำเงินอมเขียว โบกปีกลาเมื่อป่าทึบขึ้น ลานกางเต้นท์ถูกเลือกอย่างชาญฉลาดโดยนายแม้น
หลังการทักทายเจ้าหน้าที่ที่ป้อมตรงจุดต่อบ้านกร่าง - พะเนินทุ่ง
โน่นใกล้ๆ เสาธง มีลานหญ้านุ่ม เขียว แบบที่เราชอบและต้นไม้ใหญ่ให้ผูกฟลายชี้ทกันฝนได้
|
เราอุ่นอาหารกลางวัน
และสงบกับธรรมชาติรอบตัว ที่มีความเป็นป่ามากขึ้นเรื่อยๆ ไม่นานนักก็มีชาวเต้นท์ 1 คัน
อ้าฮ้า คราวนี้ 2 หนุ่มแฮะ หนึ่งใหญ่ หนึ่งเล็กอีกแล้ว
นายแม้นครื้นเครงในหัวใจ
น่ารักดีครับ
มาถึงก็กางฟลายชี้ทผืนใหญ่ก่อนเลย
ต่ำจากลานเสาธงนิดหน่อย
ตามด้วยเตาแก๊สสนามที่เราอยากได้
และสุดท้ายหนุ่ม สาว อีก 1 คู่ อันนี้ของจริง ฮา
มากางเต้นท์ ที่ลานกว้างด้านล่าง พร้อมกล้องดูนกขนาดใหญ่และขาตั้ง แบบนี้หนักหน่อย แต่หนุ่มแบก สาวดู ไม่มีปัญหาอีกค่ะ ฮา
นั่งๆ นอนๆ ก็มีนกบินมาให้ดูตลอด
โน่น นกพญายม ฮา พญาบั้งไฟครับ รายละเอียดต้องถามคนที่ส่อง
ฝนพรำๆ เงียบ เย็นและสงัด จนทนไม่ได้ หมดสติ หมอนใครหมอนมัน
เสียงรถวิ่งขึ้นพระเนินทุ่งมีประปราย หน้าฝนนี้ ป่าน่ารักและสมบูรณ์อย่างที่สุดครับ
 |
ตกเย็น เราออกเดินสำรวจพื้นที่โดยรอบ คู่หนุ่ม สาว
อย่างเอาจริงเอาจัง
และไม่ย่อท้อในการดูนกกลางละอองฝน
หนุ่มเราอดทนแบกทั้งกล้อง ทั้งร่ม
กระติกน้ำ
และหนังสืออย่างดีมาก สาวน้อยยิ้ม ยิ้มและชี้ อย่างเดียว
เหมือนเราเมื่อก่อนนี้เลย ฮา
แม่คุณกับนายแม้นแวะคุยกับเด็กน้อย
ลูกชายเจ้าหน้าที่ ที่เดินอยู่แถวนั้น ก่อนนัดแนะมาดูผีเสื้อกันในวันรุ่งขึ้น
คืนนี้ 3 เต้นท์บนแค้มป์บ้านกร่าง
|
ไอหมอกลอยต่ำให้เห็นไกลๆ
จากลานเสาธงโดยไม่ต้องขึ้นไปถึงพะเนินทุ่ง ตั้งแต่ฟ้าเริ่มรำไร
ตลอดระยะทางจาก กม. 15 18 เป็นจุดดูนกที่สนุกสนานมาก ป่าครึ้ม เสียงนกเต็มไปหมด พญาปากกว้างอกขาว นกติ้นสุลต่าน สีดำ/เหลืองสด
กางเขนดงอกสีน้ำตาลอมส้ม หางยาว เสียงหวานไพเราะที่สุด และเจ้าหัวขวานที่เราได้ยินเสียงปากเจาะต้นไม้ก่อนตัว เราดู เราส่อง จนเมื่อยคอ
เดินครับ จุดนี้ จะสัมผัสกับธรรมชาติอย่างดีที่สุด
เราส่องดูโพรงนก 4 5 โพรงบนต้นไม้ใหญ่สูง ด้วยความทึ่งและชื่นชม ไม่รู้ของใคร หัวขวานหรือนกเงือก มันเก่งแฮะ
เราเดินข้ามห้วย 2 แห่ง หยุดแช่น้ำ และเดินลุยลึกเข้าไปนิดหน่อย พอเกร็งๆ
สองหนุ่ม เดินตามห่างๆ พร้อมกล้องส่องนก เช่นกัน
ใช้ได้
หนุ่ม สาว ยังไม่ตื่นเลย เช้านี้ อากาศดีมากครับ
|
เราดูนกจนแดดอ่อนก็เดินกลับมาที่ลานบ้านกร่าง
ที่ลานใหญ่ หน้าป้ายเส้นทางศึกษาธรรมชาติ
เราพบกับเด็กชายตัวน้อยที่นัดแนะกันเมื่อวานพร้อมหนังสือเล่มหนา
คู่มือดูผีเสื้อ ครับ
แกชี้ให้เราดูผีเสื้อหลายตัว หลายชนิด พลางอธิบาย
ให้ข้อมูลและทำเครื่องหมายในหนังสือว่า
เจออะไรบ้างแล้ว เยี่ยมมาก
นายแม้นบรรจง เบาๆ คลานเข้าไปตรงโป่งผีเสื้อ
แหย่ให้แตกรังแล้ววิ่งไล่อย่างสนุกสนาน (ไม่ควรทำครับ) จนโดนเอ็ดว่า จะถ่ายรูปโว้ย
แก่แล้ว หลีกไป โน่น จะเล่นก็ไปเล่นที่โน่น หน้าเสาธง ฮา
|
 |
 |
ผีเสื้อแยะเหลือเกินครับ มากมายหลากสี หลายขนาด บางตัวบินหนี บางตัวหยุดโชว์อย่างท้าทาย บางตัวบินมาเกาะเราอีกต่างหาก สีแดง สีส้ม สีเขียว สีฟ้า สีดำ สีเหลือง สีอิฐ กระจายเต็มไปหมด เป็นพันๆ ตัวกระมัง นี่คือธรรมชาติ นี่คือสิ่งที่เรามาหา มาสัมผัส มาเรียนรู้ มาศึกษา ยิ่งมานั่งใกล้ๆ แล้วดูผ่านกล้องส่องนกที่ขยายให้ใหญ่ด้วยแล้ว ผีเสื้อคงตลกเราเหลือเกิน สวยมากครับ
สงสัยต้องซื้อหนังสือผีเสื้อเสียแล้ว
เราชื่นชมกับธรรมชาตินี้ จนเหล่าผีเสื้อเกิดอาการหงุดหงิดและงงงวยว่า ตัวอะไรหว่า มาก่อกวนวุ่นวายอยู่ได้
เราขอบคุณอาจารย์หนูน้อย เมื่อได้เวลา |

ณ ลำห้วยคลองปราณใกล้ที่พัก
เราเดินอย่างกระตือรือร้นด้วยกระหายจะสนุกสนาน
น้ำใสแจ๋ว แรง เย็นสะใจ เราเดินท่องลำห้วย จนเจอแอ่งที่กระแสน้ำไหลวน สามารถกระแทกนวดตัวได้ แล้วก็นั่งแช่ นอนแช่ คนละมุม อย่างเย้ยฟ้า เย้ยนกกา ผีเสื้อและต้นไม้รอบด้าน นายแม้นนุ่งผ้าขาวม้า แม่คุณไม่นุ่ง ฮา
เสื้อยืด กางเกงขาสั้นครับ
สดชื่นเหลือเกิน
นายแม้นบีบมือแม่คุณ แม่คุณบีบตอบ เป็นสัญญานขอบคุณกันและกัน ที่ได้มาร่วมชื่นชมธรรมชาติ ขณะกลับลงจากบ้านกร่างก่อนเที่ยง
เนื้อนุ่มขาวของปลาทับทิมทอดกระเทียมตัวใหญ่ที่เจ้าของร้านแถวๆ ริมเขื่อนบอกว่า ได้มาจากผืนน้ำเบื้องล่างนี่แหละครับ เป็นอาหารกลางวัน อร่อยมาก .. อย่างที่บอกครับ มีหลายร้านให้เลือก
แล้วเราจะมาอีก
"นายแม้นคนสวน"
|
ความคิดเห็นเกี่ยวกับ: แก่งกระจาน
แสดงความคิดเห็น
ซ่อนความคิดเห็น
รำคาญข้อความโฆษณา หรือพบข้อความไม่เหมาะสม กรุณาช่วยกันคลิก "
" เพื่อช่วยให้ทีมงานดำเนินการลบข้อความดังกล่าวได้รวดเร็วยิ่งขึ้น ขอบคุณมากค่ะ
จำนวนข้อความทั้งหมด 50
Re: แก่งกระจาน
เลือกชุดสัญลักษณ์แสดงอารมณ์