ลงเขาใหญ่ไปปราจีนแล้วกลับกรุงเทพฯ (ตอนที่ 4)

โดย...พ่อมด         17/06/45

	เช้าวันสุดท้ายของการเดินทางบนอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ ที่ได้มาค้างคืนอย่างไม่คาดฝัน เพราะไม่ได้อยู่ในแผนที่วางไว้ตั้งแต่แรก เป็นอันว่าเมื่อคืนเราก็ได้ค้างคืนที่ผากล้วยไม้อย่างที่เจ้าหนุ่มบอกกับเจ้าหน้าที่อุทยานฯ ไปจริงๆ อย่างน้อยเราก็ไม่ได้โกหก เพียงแต่ไอ้เพื่อนที่บอกเขาว่า ขึ้นมารอก่อนน่ะไม่มีก็เท่านั้น ถือว่าโกหกครึ่งเดียวละกัน อุอุ
นุกับหนุ่มกำลังเก็บของ กลับกรุงเทพฯ

เมื่อคืนผมเจอกวางตัวเป็นๆ ลงมาเดินนวยนาดตรงแถวๆ ห้องน้ำ เห็นเขาบอกว่ามันจะออกมาหากินใกล้ๆ  กับที่คนอยู่อาศัยเป็นเรื่องปรกติ แต่ผมน่ะไม่รู้สึกปรกติด้วยหรอก เพราะเพิ่งเคยเห็นกวางระยะประชิดแบบไม่มีรั้วกั้นก็คราวนี้แหละ
	ถ่ายรูปก่อนกลับที่ผากล้วยไม้

	เช้านี้เราตื่นกันตั้งแต่พระอาทิตย์ยังไม่ขึ้นอีกเช่นเคย เพราะต้องแข่งกับเวลา เนื่องจากพี่จิ๊บมีประชุมตอน 10 โมง ที่กรุงเทพฯ ขากลับเราอาศัยเส้นทางลงเขาใหญ่ด้านจังหวัดปราจีนบุรี ที่ต้องกลับทางนี้เพราะว่า เจ้าหนุ่มอยากไปเก็บภาพที่แก่งหินเพิงต่อก่อนกลับด้วย
รูปถ่ายแบบเต็มๆ คันของโอเปิล รุ่นที่คนเล่นรถเก่าต้องร้องซี๊ด		โอเปิลสีขาวของผู้มาเยือน ผากล้วยไม้อีกราย

ระหว่างทางลงจากเขาใหญ่ต้องเราผ่านป่ารกสองข้างทาง ผมก็ฝันหวานว่าถ้าโชคดีอาจจะได้เจอสัตว์ป่าออกมาเดินเล่นกลางถนนให้ได้เห็นกันบ้าง อยากเจอพวกสัตว์ใหญ่ๆ อย่างช้าง  แต่แล้วความฝันของผมก็กลายเป็นหมัน ไม่มีสัตว์ใหญ่ออกมาเดินนวยนาดให้ได้เห็น ยกเว้นสัตว์เล็กๆ อย่างฝูงลิงตูดแดงฝูงหนึ่งที่ออกมาวิ่งเล่นกันเต็มถนนอย่างไม่กลัวรถจะชน เจ้าลิงพวกนี้ก็ฉลาดเหลือเกิน และไม่กลัวคนอีกต่างหาก ขนาดพวกเราหยุดรถถ่ายรูปมันใกล้ๆ มันก็ไม่วิ่งหนีไปไหน แถมยังหยุดยืนโพสต์ท่าให้เราถ่ายรูปกันอย่างจะๆ อีกด้วยซ้ำ เป็นอันว่าตลอดเส้นทางลงเขาใหญ่เราก็ได้เจอสัตว์คือลิงฝูงนี้ฝูงเดียว

ป้ายบอกทางบนเขาใหญ่

พอเข้ามาถึงตัวจังหวัดปราจีนบุรี พี่จิ๊บก็ให้ความเห็นว่า กลับกรุงเทพฯ เลยดีกว่า เพราะแกกลัวไปประชุมในตอนสายๆ ของวันนี้ไม่ทัน ทุกคนโอเคว่าไงว่าตามกัน เพราะจะว่าไปก็เริ่มอยากกลับกันแล้วเหมือนกัน เนื่องจากเดินทางกันมาตลอด 3 วัน ๓ คืน ล้ากันเหลือเกิน  พอได้ฉันทามติร่วมกันเช่นนี้ เราก็เลยแวะหาข้าวเช้ากินกันก่อนกลับในตลาดที่ปราจีนบุรี
	ปาท่องโก๋อาหารเบาๆ  เอามาอุ่นเครื่องในยามเช้า

ผม พี่จิ๊บ นุ เลือกกินต้มเลือดหมูกับข้าวเปล่า ส่วนเจ้าหนุ่มกินโจ๊กใส่ใข่ เป็นมื้อเช้าที่เราแวะมากินกันถึงปราจีนบุรีโดยไม่ได้ตั้งใจจริงๆ ไปเที่ยวกับแก๊งสบายดอทคอม นอกจากผมจะชอบตรงที่ได้ไปเที่ยวแบบลุยๆ ชนิดบุกป่าฝ่าดง ขึ้นเขาลงห้วยแล้ว เรื่องกินอยู่ก็ยังกินง่าย อยู่ง่าย ไม่เรื่องมากกัน เพราะผมเองก็ไม่ใช่คนเรื่องมาก      นั่งนับนิ้วก่อนกลับกับการเดินทางในงวดนี้ เราได้เดินทางท่องเที่ยวใช้เวลาไปทั้งสิ้น ๓ วัน ๓ คืน ไปใน ๔ อุทยานแห่งชาติ ๕ จังหวัด และ ๒ เทศกาล แต่ถ้านับจังหวัดที่เรานั่งรถผ่านเฉยๆ โดยไม่ได้แวะ ก็คงมีจำนวนจังหวัดที่เกี่ยวข้องเพิ่มเติมอีกอย่างน้อย ๓-๔ จังหวัด เป็นการเดินทางที่เหนื่อยแต่คุ้มค่ามาก

ร้านต้มเลือดหมูที่เรากินกัน

    ขากลับ หนุ่มเป็นไม้สุดท้ายที่จะรับหน้าที่สารถีพาคณะเดินทางของเรากลับกรุงเทพฯ หลังจากอิ่มท้องกับอาหารมื้อเช้าเป็นที่เรียบร้อย หนุ่มก็พาเราออกจากปราจีนบุรี แต่ไม่ทันที่รถจะแล่นพ้นตัวเมือง จู่ๆ ก็มีนกตัวหนึ่งออกมาเดินตัดหน้าขวางทางอยู่กลางถนน จนเจ้าหนุ่มต้องเหยียบเบรกรถจนตัวโก่งทั้งคันรถ หันมามองหน้ากันแล้วก็ขำ...ไม่เว้นแม้แต่ตัวเจ้าหนุ่มเอง  ตอนนี้ผมเชื่อแล้วล่ะว่า เวลาขับรถเจ้าหนุ่มจะไม่ถูกกับสัตว์ปีกจริงๆ