เที่ยวทะเล - ดำน้ำ

กระบี่ เมืองน่าอยู่ ผู้คนน่ารัก

กระบี่ เมืองน่าอยู่ ผู้คนน่ารัก นุ บางบ่อ ... เรื่อง / ภาพ      ในวันที่ท้องฟ้าแจ่มใส หากใครมีอิทธิฤทธิ์เหาะเหิรเดินอากาศได้แล้วมุ่งหน้าไปทางทิศใต้ของเมืองไทย  คนๆ นั้นคงจะได้เห็นความสวยงาม ความอุดมสมบูรณ์ของผืนป่าสวนยาง สวนปาล์ม และแนวป่าโกงกางที่ขึ้นอยู่คู่ฝั่งคลองคดเคี้ยวหลายสาย และเมื่อมองถัดออกไปทางทิศตะวันตก ก็จะแลเห็นเขาหินปูนสูงมีหน้าผาตัดสวยแปลกตา เรียงรายตะปุ่มตะป่ำอยู่ในท้องทะเลอันดามันสีเขียวมรกต หมู่เกาะห้อง      ผมเองไม่มีอิทธิฤทธิ์วิเศษอย่างว่าหรอกครับ เพียงแต่ได้มีโอกาสขึ้นเครื่องบินโดยสารแบบต้นทุนต่ำกะเขาบ้าง เลยมีโอกาสได้เห็นภาพอย่างว่าก็ถือเป็นบุญโข การเดินทางโดยเครื่องบินได้ช่วยให้การท่องเที่ยวสะดวกสบาย รวดเร็ว สนุกสนาน และแปลกตาขึ้นมาก อย่างเช่นวันนี้ผมมาถึง จ.กระบี่ ด้วยเวลาเพียงหนึ่งชั่วโมงเศษ เมืองเงียบๆ ที่น่ารัก ไม่วุ่นวาย      ปัจจุบันจังหวัดกระบี่ ได้ถูกพัฒนาขึ้นมาก เพราะจากการที่มีธรรมชาติสวยงามทั้งส่วนที่อยู่ในทะเล และบนบก ทำให้นักท่องเที่ยวต่างเดินทางหลั่งไหลเข้ามา โรงแรม ที่พัก ร้านอาหาร เปิดตัวขึ้นอย่างรวดเร็วมีหลายระดับราคา รวมไปถึงอาคารสนามบินนานาชาติหลังใหม่ ที่พึ่งเปิดให้บริการได้ไม่กี่วัน ชีวิตท่ามกลางธรรมชาติ พายคยัค ลัดเลาะป่าโกงกาง      ชาวจังหวัดกระบี่ จากอดีตที่เคยประกอบอาชีพทำการประมง ทำสวนยาง สวนปาล์ม ทุกวันนี้จึงมีอาชีพใหม่ที่เกี่ยวกับการบริการนำเที่ยวในรูปแบบต่างๆ ซึ่งถือเป็นรายได้ที่ดี ได้เงินไว แถมยังได้มิตรภาพจากเพื่อนใหม่ อย่างเช่นผม ที่กำลังเดินทางมาหาเพื่อน ถึงแม้จะพึ่งรู้จัก และมีโอกาสได้คุยกันเพียงไม่กี่ครั้งเท่านั้นก็ตาม ท่าปอม คลองสองน้ำ      ถ้าผมจะบอกว่า ใน จ.กระบี่ นี้ผมมีเพื่อนชื่อ โกจง คุณๆ ก็อย่าพึ่งคิดว่า ผมคงจะมีอายุสักประมาณห้าสิบหกสิบ เพราะมีเพื่อนในระดับที่เรียกว่า โก... เอาอย่างนี้ดีกว่าก่อนที่คุณจะจินตนาการให้ผมแก่มากไปกว่านี้ เดี๋ยวผมจะเล่าให้ฟังว่าผมไปเป็นเพื่อนกับ โก..จง แกได้อย่างไง? เกาะพีพี      เมื่อประมาณต้นปี 2548 หลังเกิดเหตุการณ์คลื่นยักษ์สึนามิถล่มชายฝั่งอันดามัน ช่วงนั้นผมได้มีโอกาสเดินทางมาจังหวัดกระบี่ เพื่อสำรวจความเสียหายในท้องทะเล โกจง เป็นอีกคนหนึ่งในจำนวนหลายๆ คนที่ประกอบธุรกิจส่วนตัวเกี่ยวกับการท่องเที่ยว โดยมีที่พักแบบเกรสท์เฮ้าส์ ร้านอาหารบนเกาะพีพี รวมถึงมีบริการเรือเช่าแบบสปีตโบทนำเที่ยวตามเกาะต่างๆ ภายใต้ชื่อ เกาะพีพีทัวร์ การเดินทางมาเยือนในครั้งนั้นนั่นเองที่ทำให้ผมได้รู้จักกับหนุ่มใต้ใจดีนิสัยน่ารัก ที่เติบโตมากับท้องทะเล และธุรกิจนำเที่ยวยุคบุกเบิก ซึ่งเริ่มนับมาจากเลขศูนย์ อ่าวนาง หาซื้อทัวร์ได้สบาย     จากความที่เป็นคนในพื้นที่ และเป็นที่นับถือของคนทั่วไป สรรพนามคำว่า โก จึงถูกนำมาใส่นำหน้าชื่อเล่นที่ว่า จง โกจง จึงเป็นชื่อเรียกติดปากคุ้นหูของชาวเมืองกระบี่ ถึงแม้จะฟังดูตรงข้ามกับอายุก็ตาม          วันนี้ผมมากระบี่อีกครั้ง โกจง จึงเป็นไกด์แบบจำต้องเป็นไปโดยปริยาย นอกจากหนังสือนายรอบรู้นักเดินทางฉบับจังหวัดกระบี่ ที่ติดตัวมาเพียงเล่มเดียวแล้ว ตอนนี้ยังมีไกด์พื้นที่แถมยังเป็นเจ้าของเรือสปีตโบทด้วยแล้ว ทริปนี้สบายหายห่วงครับ คุณชำนาญ ศรีสวัสดิ์ (โกจง) เจ้าของเรือสปีตโบทนำเที่ยว ในนาม เกาะพีพีทัวร์      ผมต้องเรียบเรียงและวางแผนการเดินทางใหม่ หากใครเคยอ่านโปรแกรมทัวร์ของบริษัทฯ ต่างๆ ซึ่งเกือบทุกโปรแกรม ด้านล่างเขามักจะมีหมายเหตุไว้ว่า “โปรแกรมนี้อาจะเปลี่ยนแปลงได้ตามความเหมาะสม” นั่นแหละครับ โปรแกรมของผมก็เช่นเดียวกัน แผนการเดินทางลงทะเลตั้งแต่วันแรกต้องถูกปรับเปลี่ยนมาเที่ยวบนบกแทน  เพราะสภาพอากาศที่ไม่เอื้ออำนวยให้ไปผจญคลื่นลมในทะเล หอสัญญาณเตือนภัยพิบัติ เจ๋งๆ     ฝนที่ตกลงมาโดยไม่มีสัญญาณบอกกล่าว ผมพลางคิดเล่นๆ ไปว่า นี่ถ้าหากภาคใต้มีหอสัญญาณเตือนก่อนฝนตก ให้เราได้รับรู้เหมือนกับหอเตือนภัยคลื่นยักษ์ สัญญาณเตือนก่อนฝนตกนี้คงจะดังอยู่บ่อยครั้งทีเดียว ก็ภาคใต้กับฝนเป็นของคู่กันมาแต่ไหนแต่ไร คล้ายกับขนมจีนกับแกงไตปลา อะไรทำนองนั้น ป้ายเส้นทางหนีสึนามิ พายคยัค ทั้งเหนื่อย และสนุกมากๆ     ป่าพรุ ท่าปอมคลองสองน้ำ ตั้งอยู่ ต.เขาคราม อ.เมือง จ.กระบี่ แต่ก็อยู่ห่างจากตัวเมืองกระบี่ขึ้นมาทางพังงาประมาณ 20 กิโลเมตร ที่นี่ถูกจัดอยู่ใน อันซีนอินไทยแลนด์ ของ ททท. ซะด้วย  เอาละในเมื่อวันนี้ลงทะเลไม่ได้ ก็ขอเที่ยวบนบกก่อนก็แล้วกัน ที่ป่าพรุ ท่าปอมคลองสองน้ำ นี้นักท่องเที่ยวเริ่มนิยมเดินทางมาเที่ยวกันมากขึ้น ภายในบริเวณประกอบไปด้วยพันธุ์ไม้ป่าชายเลนนานาชนิด ที่พบเห็นอยู่มากที่สุดดูจะเป็นต้นโกงกาง ซึ่งหยั่งรากค้ำยันยึดพื้นดินและผิวน้ำอย่างเหนียวแน่น พายคยัค ลัดเลาะป่าโกงกาง     ที่มาของชื่อคลองสองน้ำนั้นมาจาก เมื่อยามน้ำทะเลลดน้ำในคลองแห่งนี้ก็จะจืดสนิท เพราะมีปริมาณน้ำจืดมากกว่า และเมื่อเวลาน้ำทะเลขึ้นน้ำในคลองแห่งนี้ก็จะแปรเปลี่ยนเป็นน้ำเค็ม สายน้ำในคลองแห่งนี้ใสสะอาดมากๆ ใต้น้ำประกอบไปด้วยหญ้าทะเลสีเขียวสดงอกงามอยู่เป็นจำนวนมาก นักท่องเที่ยวนิยมมาพายเรือคายัคเที่ยวชมธรรมชาติ ในบรรยากาศที่เงียบสงบของป่าพรุ ดูรากไม้ดิ      ส่วนผมได้แต่นั่งมองกลุ่มเด็กตัวดำๆ เล่นน้ำอยู่บนสะพานไม้อย่างสำราญใจ พลางนึกอิจฉาเด็กๆ ในพื้นที่กลุ่มนี้ ที่ได้อาศัยอยู่ท่ามกลางธรรมชาติอันงดงามบริสุทธิ์ ในขณะที่กรุงเทพฯ ร้อนแทบจะละลาย แต่ที่กระบี่ฝนกลับตกพรำให้หัวใจที่อ่อนล้าได้ชุ่มชื่น ป่าไม้ใบเขียวสดสบายตา วันเวลาของการพักผ่อนผ่านไปไวเหลือเกิน ผมต้องกลับไปยังอ่าวนางเพื่อพักผ่อนในคืนนี้ และเตรียมตัวไปสดชื่นเย็นฉ่ำกับการท่องเที่ยวในทะเลสวยของจังหวัดกระบี่ ในวันรุ่งขึ้นที่กำลังจะมาถึง อ่าวนาง..สุดฮอท     ฟ้าหลังฝนมักจะสดชื่นแจ่มใสเสมอ เช้าวันนี้เป็นช่วงเวลาที่เหมาะกับการถ่ายภาพเป็นอย่างยิ่ง บริเวณอ่าวนาง มีนักท่องเที่ยวมากมายต่างถ่ายภาพอันสวยงามของชายหาด  ภาพเรือที่ลอยลำเรียงแถวเป็นระเบียบเตรียมรับนักท่องเที่ยวไปชมทิวทัศน์ยังเกาะต่างๆ หนุ่มใต้ผิวดำหลายคนยิ้มแย้มเห็นฟันขาวต่างทำหน้าที่ประจำเรือ เรือหัวโทงหางยาว เรือเร็วสปีตโบท พร้อมเบนหัวเรือออกจากชายหาดมุ่งหน้าออกทะเลสวยสีมรกตพร้อมรอยิ้มอย่างตื่นเต้นจากหัวใจของผู้มาเยือน อิอิ บรรยายว่าไรดีน๊า : )      เป้าหมายของผมวันนี้อยู่ที่ เกาะห้อง เกาะผักเบี้ย และเกาะหลาลิง ทั้งสามเกาะนี้ผมไม่เคยไปมาก่อน แต่ถ้าหากเป็นเกาะพีพี เกาะปอดะ ทะเลแหวก หรือหาดไร่เลย์ นั้นผมเคยไปมาแล้ว เกาะในทะเลกระบี่ โกจง เล่าให้ฟังว่า “แต่ละเกาะนั้นล้วนมีความสวยงามแตกต่างกันออกไป แต่ละเกาะมีลักษณะพิเศษไม่เหมือนกัน เพราะฉะนั้นการเที่ยวทะเลกระบี่จึงไม่ค่อยน่าเบื่อ” น่าไปเที่ยวนะ      เกาะห้อง อยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของ จ.กระบี่ ลักษณะเป็นเกาะใหญ่ ตัวเกาะเป็นเขาหินปูน มีหน้าผาสูงตั้งฉากกับผิวน้ำที่ใสราวผิวกระจก เกาะห้อง อยู่ในความดูแลของอุทยานแห่งชาติโบกขรณี จุดเด่นของเกาะอยู่ที่บริเวณที่เรียกว่า ลากูน คือมีทางเข้าแคบๆ พอที่เรือแล่นผ่านช่องเข้าไปได้ คล้ายกับเป็นประตูเข้าไปสู่ห้องขนาดใหญ่ ภายในลากูนแห่งนี้ เป็นพื้นที่ที่น้ำทะเลเข้ามาถึง ไม่มีชายหาด เรือสามารถแล่นวนชมทิวทัศน์เป็นวงกลมได้ แต่ทั้งนี้คนเรือต้องมีความชำนาญ รู้เวลาในการเดินทางเข้าไปชม เพราะบางช่วงเวลาที่น้ำลง เรือก็ไม่สามารถแล่นผ่านเข้าไปได้ เข้ามาในลากูนแล้ว เหมือนห้องโถงใหญ่เลย เขาว่ากันว่าเมื่อก่อนมีจรเข้สีขาวนะ      คนขับเรือเล่าให้ผมฟังว่า “เมื่อหลายปีก่อน ภายในลากูนแห่งนี้ มีจระเข้สีขาว อาศัยอยู่ ว่ากันว่าเป็นจระเข้เจ้าที่ ที่ดูแลและอาศัยอยู่ภายในลากูนแห่งนี้” หลังจากคนเรือเล่าจบ ความสนใจของผมก็เปลี่ยนถนัด จากกำลังเพลิดเพลินกับธรรมชาติที่สวยงาม กลับกลายมาเป็นการมองหาจระเข้น้ำเค็มสีขาวเผือกแทน ซึ่งอาจจะยังหลงเหลือลูกหลานอยู่แถวนี้บ้าง... ไม่ใช่อะไรหรอกครับ เรื่องความกลัวนี่ผมว่ามีอยู่ในตัวทุกคนอยู่แล้ว อย่างน้อยผมเห็นก่อน ก็จะได้สะกิดคนเรือให้เร่งเครื่องหนีก่อนก็เท่านั้น ....     ผมเลือกที่จะนั่งพักผ่อนสายตาบนเกาะห้องด้วยการดูนักท่องเที่ยวเล่นน้ำ และชมฝรั่งนอนอาบแดด ในยามบ่ายที่แดดแรง ชายไทยผิวสีดำมาแทนอย่างผมนั้นต้องขอบาย  การนั่งดูเพื่อนนักท่องเที่ยวต่างชาติดูจะเป็นสิ่งที่เหมาะสมกว่า ทั้งให้ความเพลิดเพลินเจริญตา เป็นการศึกษาพฤติกรรม และวัฒนธรรมไปในตัว (ข้ออ้างหรือเปล่า)     บนเกาะห้องนักท่องเที่ยวสามารถมาพักแบบกางเต้นท์ได้ โดยสามารถติดต่อกับทางอุทยานแห่งชาติโบกขรณีโดยตรง หรือ ติดต่อกับทางส่วนกลางในกรุงเทพฯ ได้โดยตรง ส่วนค่าบริการการกางเต้นท์พักแรมนั้นก็อยู่ที่หลังละ 300 บาท ทางอุทยานฯ มีห้องน้ำรวม และน้ำจืดไว้บริการ และยังมีบริการการพายเรือคายัคอีกด้วย ซึ่งถือเป็นกิจกรรมใหม่ที่น่าสนใจอยู่ไม่น้อย ทะเลใสๆ น่าไปไหมล่ะ     จากเกาะห้อง เราออกเดินทางต่อไปยัง เกาะผักเบี้ย ใช้เวลาไม่ถึง 20 นาทีก็มาถึง เกาะผักเบี้ยเป็นเกาะเล็กๆ น่ารัก มีหาดทรายอยู่นิดหน่อยพอให้ลงไปเดินเล่นได้สบาย ในช่วงเวลาบ่าย น้ำจะใสเป็นพิเศษ และเมื่อมองเข้าหาฝั่ง ก็จะเห็นทิวทัศน์ชายฝั่งได้อย่างสวยงามชัดเจน เราจอดเรือชมทิวทัศน์กันอยู่บนเกาะไม่นานก็ออกเดินทางต่อไปยัง เกาะหลาลิง หินย้อยที่เกาะผักเบี้ย     เกาะหลาลิง อยู่ไม่ไกลจากเกาะผักเบี้ยมากนัก แทบจะอยู่ติดกันเลยก็ว่าได้ บนเกาะหลาลิง มีถ้ำ ซึ่งมีนกนางแอ่นบินเข้าไปทำรังอาศัยอยู่ จึงเกิดมีการสัมปทานรังนกเกิดขึ้น แต่นักท่องเที่ยวทั่วไปนั้นก็สามารถขึ้นไปชม หรือ ไปเดินเล่นบริเวณชายหาดได้ โกจง และ คนเรือ บอกว่า บริเวณหน้าเกาะนี้เหมาะกับการดำน้ำชมปะการัง และดำน้ำชมปลาทะเลที่สวยงาม ผม(นุ บาบ่อ) หลับตรงนี้แหละครับ      แต่ผมเองไม่ได้ลงไปดำน้ำที่เกาะนี้ ขอแอบไปงีบบนตาข่ายที่ชาวประมงเขาขึงไว้เป็นแปลแบบง่ายๆ ใต้ต้นมะพร้าวดีกว่า ตอนแรกก็นอนเล่นๆ อยู่หรอกครับ ดูชาวประมงเขาถักเชือกซ่อมอวน ดูเรือหัวโทงที่กำลังลอยลำเข้ามา และดูฝรั่งในชุดทูพีชเดินไปเดินมา ไม่รู้เขาจะเดินไปไหนกัน คู่แล้วคู่เร่าที่ผ่านหน้าไป ในที่สุดสายลมเย็นบริสุทธิ์ เสียงคลื่นกระทบหาดทรายอย่างสม่ำเสมอ ได้กล่อมให้ผมหลับใหลไปท่ามกลางระหว่างต้นมะพร้าวไร้ลูกคู่นี้ อ่าวมาหยา     ชีวิตความเป็นอยู่ของชาวจังหวัดกระบี่ทุกวันนี้ดูเงียบสงบแต่ไม่เหงา คราบน้ำตาบนใบหน้าที่เคยเปรอะเปื้อนเมื่อปลายปีก่อนโน้นได้จางหายไปหมดสิ้น รอยยิ้มจริงใจต้อนรับเห็นฟันขาวบนผิวคล้ำดูน่ารักเมื่อได้เจอ ป่าไม้สวนยางสวนปาล์มยังคงเขียวชอุ่ม ถนนหนทางทอดตัวลัดเลาะบ้างผ่านสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ บ้างเป็นถนนใหญ่ไฟสว่างไสวมุ่งหน้าสู่จังหวัดใกล้เคียง อ่าวมาหยา ฝรั่งเพียบ โน่นคือ เขาขนาบน้ำ     ในเมืองเขาขนาบน้ำยังคงตั้งตระหง่านเป็นคู่ดูเป็นสัญลักษณ์ สิ่งเหล่านี้เมื่อหล่อหลอมรวมกัน ทำให้ผมนึกถึงคำขวัญประจำจังหวัดที่ว่า “กระบี่ เมืองน่าอยู่ ผู้คนน่ารัก”     ผมจำเป็นต้องจากเมืองกระบี่ด้วยใจที่อาลัย ลาก่อนเมืองน่าอยู่ ลาก่อน โกจง เพื่อนรุ่นพี่ที่ให้เกียรติผมเป็นเพื่อน และอีกหลายๆ ชีวิตที่น่ารักในเมือง ปกาไส ขอขอบคุณ คุณชำนาญ ศรีสวัสดิ์ (โกจง) เกาะพีพีทัวร์ ให้เช่าเรือสปีตโบท , รับจัดแพ็คเก็จทัวร์หมู่คณะ , รถตู้ บัส ให้เช่า โทร. 0 7562  0506-7 , 0 7562 2820

รวมเรื่องฮอต : คลิปเด็ด ภาพเด็ด ซุบซิบดารา กระทู้ฮอต ข่าวเด่น วาไรตี้ เกมส์-ไอที ข่าวกีฬา คลิกที่นี่

หน้านี้ถูกเปิดอ่านแล้ว  ครั้ง