บทที่ 4  ถึงคราวดำจริง  โดย...อ๋อง บางนรา

     ตื่นเช้ามาวันที่ 2 ของการเรียน ก็เรียนภาคทฤษฎีอีกครั้ง เรียนเกี่ยวกับสัตว์น้ำ สัตว์อันตรายในทะเล การควบคุมภาวะสมดุลของร่างกาย เรียนเรื่องความดันของชั้นบรรยากาศ การ ASCENDING จากน้ำ หรือ DESCENDING ลงน้ำ การดูตารางเวลาในการดำน้ำ และอีกหลายอย่าง พอภาคบ่ายก็เรียนทฤษฎีเพิ่มเติมเข้าไปอีก จนผมมึนไปหมด แล้วก็ทำ Test ย่อยอีก ก็เข้าอีหรอบเดิม  ครูผู้สอนต้องคอยอธิบาย และแนะนำข้อสอบให้ตามเคย ไม่รู้ว่าผู้สอนจะใจดีอะไรกันนักกันหนา

 แต่ก็มีบางเรื่องเหมือนกันที่ลูกศิษย์อย่างผมขี้สงสัยจนเกินไป  แย้งจนตัวครูผู้สอนยังงงเลย และไม่สามารถหาคำตอบให้ผมได้ โดยที่ครูผู้สอนต้องตอบแบบอ้อมแอ้มว่า ถ้าเป็นตามสมมติฐาน  เหตุผลของน้องก็จริงเหมือนกันนะ แล้วพี่ค่อยหาคำตอบให้ แต่จนบัดนี้ผมก็ยังไม่ได้รับคำตอบเลย ซึ่งผมก็ลืมไปซะแล้ว ว่าเคยถามอะไรกับพี่เขาไว้

     พอ 4 โมงเย็นก็เริ่มภาคปฏิบัติ ไปซ้อมที่หน้าอ่าวบริเวณท่าเรือเหมือนเดิม แต่ขอโทษทีครับ  คราวนี้ผมไม่บ้าพอที่จะเดินหลังแอ่นก้นกระดูกโดยห้อย TANK อากาศอยู่บนหลังอีกต่อไปแล้ว หน้ากาก SNORKLE เข็มขัดตะกั่ว โดยมือหนึ่งหิ้ว BCD พร้อม BACKPACK กับ TANK อากาศ และอีกมือถือตีนกบไปใส่ในทะเล เพราะการใส่ BCD พร้อม TANK อากาศในทะเลมันเบาแรงกว่า ซึ่งช่วงหลัง ๆ เวลาดำน้ำจริง ผมก็ใช้วิธีนี้ โดยการลงตัวเปล่าจากเรือ แล้วให้คนหย่อน BCD ลงไปเพื่อไปใส่ในน้ำ 

     แต่วันนี้มีพิเศษนิดหน่อยตรงที่ว่า ผมจะไม่เรียนคนเดียวให้เหงาหงอยอีกต่อไป เพราะมีผู้ที่มาเรียนด้วยอีกคน เป็นเด็กบนเกาะพีพีนั่นล่ะครับ ชื่อ “แหล” ขอเหน็บแนมซะหน่อยเถอะ คนอะไรชื่อ “แหล” คงต้องมีนิสัยตอแหลแน่ ๆ เลย ถึงมีชื่อแบบนี้ นายแหลนี่ยังไม่เคยดำน้ำแบบ SCUBA เลย ก็เลยต้องมาเรียนด้วยกัน ความใฝ่ฝันของเขาก็คือ อยากจะเป็น DIVE MASTER  ซึ่งทำหน้าที่เป็นไกด์นำนักท่องเที่ยวไปดำน้ำตามจุดดำน้ำต่าง ๆ ซึ่งการที่จะเป็น DIVE MASTER  ก็ต้องเรียนอีกหลายหลักสูตรทีเดียว  ก็คงต้องเสียเงินทองอีกมากโขละครับ 

ก็อย่างที่ผมเขียนไว้ว่านายแหลไม่เคยดำน้ำแบบ SCUBA แต่เขาก็มีประสบการณ์ดำน้ำแบบ SNORKLE มาอย่างโชกโชน โดยเฉพาะงานอดิเรกของเขาคือดำน้ำยิงปลา แน่นอน การว่ายน้ำและดำน้ำอึดของเขามีมากกว่าผมอย่างเทียบกันไม่ได้ทีเดียว 

     นายแหลเคยเล่าให้ฟังว่า เวลาจะไปดำน้ำยิงปลา ต้องคอยเอาฉมวกหลบพวกฝรั่ง เพราะกลัวฝรั่งอนุรักษ์จะมาด่าว่ารังแกสัตว์ เอาเปรียบสัตว์ นี่ขนาด SNORKLE ธรรมดาน่ะ ยิ่งถ้านักดำน้ำใส่ SCUBA ละก็ ห้ามพกฉมวกลงไปยิงปลาเด็ดขาด เขาว่าเป็นการเอาเปรียบ   นายแหลเคยเล่าให้ฟังว่าเขาเคยถูกฝรั่งด่ามาแล้ว

ตามหลักความจริงผมว่าใช้ฉมวกยิงปลา เรายิงได้ครั้งละตัวเท่านั้น แต่พวกใช้แหใช้อวนล่ะ จับทีได้เกือบตัน ปลาเล็กปลาน้อยพลอยติดขึ้นมาด้วย ไม่ยักจะมีใครว่าแฮะ มุมมองเรื่องนี้มีหลายแบบ อย่างผมเคยดูในรายการ DISCOVERY การดำน้ำยิงปลาเดี๋ยวนี้ก็ถือเป็นกีฬาประเภทหนึ่งไปแล้วเหมือนกัน พูดถึงนายแหลต่อ จริง ๆ นายแหลเขาต้องเรียนจบก่อนผมไปนานแล้ว แต่ว่าเป็นเพราะครูสอนนั่นแหละเห็นว่าเขาเป็นคนบนเกาะ เรียนเมื่อไหร่ก็ได้ ประกอบกับส่วนใหญ่มีแต่ฝรั่งมาเรียน  นายแหลก็เลยอดเรียน จนมีผมมาเรียนนี่แหละ จึงได้โอกาส แต่เขาไม่เรียนภาคทฤษฎีนะ เขาจะมาฝึกภาคปฏิบัติเลยพร้อมผม

      เอาล่ะ! มาเข้าเรื่องฝึกภาคปฏิบัติดีกว่า อู้นอกเรื่องมาเยอะแล้ว การฝึกวันนี้ก็ทบทวนของเดิมที่ฝึกเมื่อวาน และฝึกของที่เรียนภาคทฤษฎีวันนี้ด้วย โดยมีแหลเป็น BUDDY กฎกติกามารยาทของ GOLF TIP ตามที่แจ็ค นิคลอส กล่าวไว้ว่า เวลาที่เราจะระเบิดทรายเพื่อขึ้นกรีน เอ๊ย! ไม่ใช่ ล้อเล่นน่ะครับ ตามกฎกติกาของการดำน้ำมีอยู่ว่า ไม่ว่าคุณจะเป็นนักดำน้ำมือเซียนขนาดไหนก็ตาม การดำน้ำทุกครั้งจะต้องมี BUDDY ด้วยทุกครั้ง เพื่อช่วยเหลือซึ่งกันและกันได้ในเวลาฉุกเฉิน (ผมนี่ล้อเลียนคุณพิษณุ นิลกลัด ซะแล้ว ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย แหง! ก็ผมชอบดูรายการ GOLF TIP นี่นา) 

     ตามปรกติเวลาฝึกภาคปฏิบัติแต่ละอย่างเสร็จโดยที่ครูผู้สอนจะทำให้ดูก่อน แล้วเราทำตาม ถ้าเราทำได้ถูกต้องครูผู้สอนก็จะยินดีกับเราด้วยการ SHAKE HAND และยกนิ้วให้ ยกนิ้วโป้งชมนะครับ ไม่ใช่นิ้วอื่นอย่าเข้าใจผิด ซึ่งผมก็ไม่เคยทำให้ครูผู้สอนต้องผิดหวังเลย ถ้าผมเป็นองคุลีมาลนะ ป่านนี้นิ้วโป้งครูผู้สอนคงจะเต็มรอบคอผมไปแล้วมั้ง  เพราะผมทำได้ดีจนอาจารย์ต้องยกนิ้วชมอยู่บ่อย ๆ พอฝึกเสร็จก็ขึ้นมาบนผิวน้ำกัน แล้วเช็คอากาศใน TANK ดู ครูสอนบอกเหลืออีกเยอะ เอาล่ะ! เดี๋ยวเราจะไปดำน้ำกัน ซ้อมไว้ก่อน เพราะพรุ่งนี้จะต้องลง TEST ภาคปฏิบัติ โดยดำน้ำในทะเลแบบของจริงแล้ว เดี๋ยวพี่จะพาไปดำใกล้ ๆ นี่แหละ มีกองหินอยู่หย่อมนึง O.K. นะ 

     คราวนี้แหละผมเริ่มปอดแหกกระทันหัน กลัวโน่น กลัวนี่ สารพัด ถึงแม้จะเป็นการซ้อม แต่มันเป็นการดำน้ำจริง  ครั้งแรกของผมนี่ครับ ผมเลยบอกพี่เขาว่า “พี่ครับ! ยังไงพี่ต้องดำจูงมือผมไปนะครับ ผมกลัว” พี่เขาก็มองหน้าแบบยิ้ม ๆ  คงจะสงสาร หรือ สมเพช หรือ อาจจะปนทุเรศด้วยก็ได้ แต่ผมก็ไม่สนใจ รู้อย่างเดียว “ปอดแหกซะแล้ว” พี่เขาก็สั่งให้เริ่มปล่อยลมออกจาก BCD แล้วจูงมือผมดำไปเรื่อย ๆ สักพักก็ปล่อยให้ผมเป็นอิสระ แล้วเขาก็สังเกตดูการดำของผมเพื่อดูข้อบกพร่อง  

พอถึงกองหินพี่เขาก็ชี้ให้ดูโน่นดูนี่ไปเรื่อย ถึงแม้ว่าจะเป็นเพียงกองหินเล็ก ๆ ในสายตาของคนอื่นหรือใครก็ตามที  แต่สำหรับผมนั้นมันช่างเป็นความรู้สึกที่ยิ่งใหญ่เหลือเกิน ที่ผมได้มีโอกาสสัมผัสโลกใต้ทะเลที่ใกล้ชิดขนาดนี้ มันบอกไม่ถูก ละลานตา ตื่นเต้น หรือ กลัว กลัวสัตว์มีพิษ เพราะกลัวจะจ๊ะเอ๋กันแล้วหนีไม่ทัน หรือกลัวแม้แต่เสียงหายใจของตัวเอง เพราะเวลาอยู่ใต้น้ำจะเงียบมาก ได้ยินแต่เสียงฟืด ฟาด ฟืด ฟาด จากการหายใจของเราเองนั่นแหละ 

     ดำน้ำดูปลาเล็กปลาน้อย มีปะการังบ้างเป็นหย่อม ๆ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นโครงสร้างของปะการังแข็ง พอมีดอกไม้ทะเลบ้าง กำลังเพลิดเพลินอยู่เชียว พี่เขาก็สะกิดให้ดูอะไรบางอย่าง ผมก็หันไปดูตาม เจอบางสิ่งบางอย่างที่ผมเข้าใจว่างู เพราะมันว่ายเหมือนเลื้อยเร็วมากทีเดียว แต่ตัวไม่ใหญ่ พี่เขาพยายามจะจับมันให้ได้ ผมก็รีบเตะตีนกบไปหาพี่เขา แล้วโบกไม้โบกมือ พยายามบอกว่าอย่าจับมัน โบกมืออยู่นั่นแหละ เพราะอยู่ใต้น้ำมันพูดไม่ได้ ซึ่งเขาก็โบกมือตอบ แต่ก็ยังจะจับให้ได้อยู่นั่นแหละ เจออยู่ 2 ตัว จับไม่ได้สักตัว ก็ดำไปเรื่อย ๆ 

คราวนี้แหละ ไอ้สิ่งที่หวาดกลัวนักหนาก็จ๊ะเอ๋เข้าจนได้ ยังไม่ใช่ผีพราย หรือฉลามหรอกครับ แต่เป็นงู !! งูขาวปล้องดำ ผมก็ได้แต่ประคองตัวอยู่นิ่ง ๆ มองมันเลื้อยผ่านหน้าไปอย่างใจเย็น จริง ๆ แล้วใจก็ไม่เย็นหรอก ถ้าเป็นบนบกล่ะก็ เหงื่อคงแตกพลั่กไปแล้ว ที่ประคองตัวอยู่นิ่ง ๆ ก็ไม่ใช่ว่าเก๋าหรืออะไร มันตกใจจนก้าวขาไม่ออกต่างหาก ผมแทบจะไม่หายใจด้วยซ้ำ กลัวฟองอากาศที่มันพุ่งออกมาจาก REGULATOR จะทำให้มันตกใจแล้วเข้ามาฉกผม ผมบอกแล้วว่า ผมมันปอดแหก

จากนั้นดำอีกสักครู่ พี่เขาก็ให้สัญญาณมือว่าขึ้นบนผิวน้ำได้แล้ว พอกลับมาถึงร้านดำน้ำ ก็นั่งคุยกันเรื่องดำน้ำเมื่อกี้นี้ว่าเห็นแล้วที่โบกมือ น้องไม่อยากจะให้พี่จับใช่ไหม ผมตอบว่า ใช่ เพราะผมกลัวจะเป็นงู พี่เขาก็บอกว่า มันเป็นม้าน้ำ พี่เขากะจะจับมาให้ผมดูชัด ๆ ซึ่งผมก็มารู้ภายหลังจากการอ่านหนังสือต่าง ๆ ว่า นั่นไม่ใช่ม้าน้ำหรอก แต่เป็นปลาไม้จิ้มฟันจระเข้อีกพันธุ์หนึ่ง เป็นตระกูลเดียวกับพวกม้าน้ำ ซึ่งเป็นตระกูล PIPE FISH เช่นกัน ส่วนงูขาวปล้องดำเช่นกัน เป็นงูพิษชนิดหนึ่ง ซึ่งจะไม่ทำอันตรายคนถ้าไม่มีใครไปแหย่มัน ยกเว้นอาจจะมีปลาบางชนิด เช่น ปลาวัวบางพันธุ์ หรือที่เรียกว่า TITAN TRIGGER ปลาพวกนี้ถ้าเราว่ายเข้าไปในอาณาเขตของมัน มันก็จะออกมาจู่โจมกับผู้บุกรุกในถิ่นของมัน

     จากนั้นพี่เขาก็บอกว่า รู้สึกว่าผมจะยังทรงตัวได้ไม่ดี เวลาดำน้ำตัวนี้ติดพื้นเชียว ผมก็บอกว่า ผมพยายามปรับ BCD แล้วนะ พี่เขาบอกอีกว่า นั่นอาจจะเป็นเพราะเข็มขัดตะกั่ว เพราะใส่ 3 ลูก มันหนักเกิน พรุ่งนี้เวลาดำน้ำจริงลองใส่แค่ 2 ลูกพอ ผมยังพูดกับพี่เขาอีกว่า แปลกจริง ปกติถ้าแช่น้ำเป็นชั่วโมงแบบนี้ผมมักจะเป็นตะคริว แต่ตอนนี้ไม่เห็นเป็นเลย พี่เขาบอกว่า ถ้าเราเตะตีนกบให้ถูกวิธี และไม่ตึงเครียดจนเกินไป โอกาสเป็นตะคริวก็จะมีน้อยลง การดำน้ำเป็นการผ่อนคลาย ดูโน่น สังเกตนี่ไปเรื่อย ๆ ไม่จำเป็นต้องรีบไปไหน เพราะไม่ได้แข่งกับใคร บางครั้งถ้าเรารีบเกินไปเราอาจพลาดโอกาสเห็นบางสิ่งบางอย่างที่น่าสนใจไปก็ได้ 

พี่เขาก็ยกตัวอย่างให้ฟัง เรื่องปูกับกุ้งหรือปูกับปลานี่แหละ เอ้า! สมมติว่า ปูกับปลาก็แล้วกัน เพราะผมก็ชักจะลืมไปแล้ว มีอยู่คราวหนึ่ง พี่เขาดำน้ำ คงจะเข้าไปในบริเวณที่อยู่อาศัยของปูกับปลาคู่นั้น พอมีสิ่งแปลกปลอมเข้ามาใกล้ ปลาก็รีบมุดรูเข้าไปก่อน แล้วตามด้วยปูมุดตาม สักพักหนึ่งทั้งปูและปลาก็โผล่ออกมา แล้วปูก็เข้าไปใหม่อีกครั้ง แล้วตามด้วยปลามุดตามเข้าไป 

พี่เขาก็เฝ้าสังเกตอีกนานนับ 10 นาที จนพอสรุปได้ว่า การที่ปลามุดเข้าในรูก่อนปู คงเป็นเพราะความตกใจนั่นเอง แต่ทั้งปูและปลาคงนึกขึ้นได้ว่าจริง ๆ แล้ว รูปูต้องอยู่ลึกกว่า ก็เลยออกมาใหม่เพื่อให้ปูเข้าก่อน แล้วปลาตามเข้าไปทีหลัง นี่ก็เป็นความน่ารักอย่างหนึ่งของสัตว์ใต้ทะเล มิน่าล่ะ ผมเคยอ่านเจอในนิตยสารต่างประเทศว่า บางคนดำน้ำแทบทุกวัน เป็นเวลานานนับสิบ ๆ ปี แต่ไม่เคยที่จะเบื่อกับโลกใต้ทะเลเลย เป็นเพราะเขาชอบที่จะสังเกตชีวิตสัตว์ต่าง ๆ ใต้ท้องทะเลนั่นเอง

     ตกกลางคืน ก็นอนทบทวนสิ่งต่าง ๆ ที่ผ่านเข้ามาในวันนี้ เพื่อหาข้อบกพร่องของตนเอง และต้องนั่งอ่านคู่มือดำน้ำต่อเพื่อเพิ่มเติมความรู้ รวมถึงเตรียม TEST ใหญ่ภาคทฤษฎีในอีก 2 วันข้างหน้า 5 ทุ่มแล้วยังไม่หลับเลย ความเหงาเข้ามาเยือนอีกแล้ว ก็ออกไปหาอะไรทานสักหน่อย กลับมานอนต่อ ก็ไม่หลับอีก จนตี 2 ถึงจะผลอยหลับไป ผมทราบสาเหตุของการที่นอนไม่หลับแล้ว ก็เพราะ PUB ข้างที่พักนั่นเอง ที่คืนนี้ไม่ยอมเล่นเพลง WONDERFUL TONIGHT ปล่อยให้รอฟังอยู่ได้ โยนความผิดให้ร้านมันซะเลย คร่อก…ฟี้ … คร่อก…ฟี้…