Dive 7 แบบมืออาชีพ ที่ เกาะพีพี

โดย..อ๋อง บางนรา

หลังจากที่ ห่างเหินจากการดำน้ำแบบ SCUBA มาเป็นเวลา 3 ปี เต็ม ผมก็ได้มีโอกาสไปดำน้ำอีกครั้งหนึ่ง ปกติผมก็ไปกระบี่ทุกปีรวมถึงเกาะพีพี แต่ด้วยเหตุผลหลายๆ อย่าง จึงทำได้เพียงแค่ดำน้ำแบบ Snorklling และมีโอกาสไปดำในที่ๆ ไม่เคยไปดำ ก็พบว่า อ่าวรันตี บนเกาะพีพี เป็นจุดที่ดำ แบบ Snorklling ที่ดีที่สุดอีกอ่าวหนึ่ง เนื่องจากระดับน้ำลึกกำลังดีทีเดียว ใสด้วย ปลาตัวโตๆ ก็เยอะ ปลาปักเป้าหลากหลายพันธ์เหลือเกิน ปะการังก็ยังสมบูรณ์อยู่มาก แต่บริเวณอ่าวมาหยา เสื่อมโทรมลงไปค่อนข้างมาก ซึ่งผมจะกล่าวต่อไป

ครั้งนี้ผมได้มีโอกาสไปเกาะพีพี อีกครั้ง คราวนี้ไปกับหวานใจ ก็ต้องเอาใจเขาบ้างนะสิ เดี๋ยวจะหาว่า ระยะหลังๆ นี่ ผมไปไหนมาไหนคนเดียว จะแอบพาสาวไหนไปหรือเปล่านะ คิๆๆ.. ( เหมือนจะรู้ ) พอไปถึงเกาะพีพี ก็หาที่พักกัน เดี๋ยวนี้เกาะพีพี ทำไมราคาที่พักแพงจังหว่า ( บ่นงึมงำคนเดียว ) จัดแจงเรื่องที่พักเสร็จก็แวะไปหาครูสอนดำน้ำคนเดิม ชื่อ พี่แม็ค.. จากร้านดำน้ำได้กลายไปเป็นบาร์เสียแล้ว เฮ้อ… ก็พูดคุยสาระทุกข์สุขพอสมควร แล้วถามถึงผู้คนที่ผมเคยรู้จัก เช่น ครูพงษ์ศักดิ์ ปรมาจารย์ดำน้ำคนหนึ่งของเมืองไทย พี่แม็คบอกว่า เขาไปทำนากุ้ง หรือ ฟาร์มอะไรสักอย่างที่ระนอง

แล้วผมก็ถามถึงนายแหล บัดดี้เก่า ว่าตอนนี้เป็นไงบ้าง เพราะเมื่อก่อนเคยใฝ่ฝันเป็น Dive Master พี่แม็คก็บอกอีกว่า นายแหลตอนนี้ ช่วยแม่ขายผักอยู่ที่ พีพี นี่แหละ ผมอดขำไม่ได้ ไม่น่าทิ้งความฝันเลย พี่แม็คบอกอีกว่า อนาคตนักดำน้ำไทย ก็แบบนี้แหละ ผมเองก็ไม่รู้จะขำหรือสลดดี คือว่า ที่บนเกาะ พีพี ปัจจุบันมีร้านดำน้ำประมาณ 20 แห่ง แต่…..อิอิ ขอบอกว่า มีร้านคนไทยที่เป็น Dive Master เหลือเพียง 2-3 แห่งเท่านั้น นอกนั้นชาวต่างชาติยึดหมดแล้ว เฮ้อ… ทำไมน๊อ ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้ ต่างชาติยึดกิจการคนไทยตั้งมากมายยังไม่พอ ไม่ว่าจะเป็น ธนาคาร หรือ กิจการขนาดใหญ่ในเมืองไทย ก็เอาไปหมดแล้ว นี่ขนาดกิจการร้านดำน้ำเล็กๆ บนเกาะ ยังถูกยึดไปอีกหรือ ( น่าสังเวชจัง…. )

จากคุยกับพี่แม็คเสร็จ ผมแวะไปหาอาหารทาน ก็ที่เดิมครับ ร้านเซ็นเตอร์ ตรงท่าเรือ..ต้มยำรสแซ่บ ปลาหมึกทอดกระเทียม ข้าวสวยร้อนๆ ( น้ำลายไหล…) หลังจากนั้นก็ไปเดินเล่นเตร็ดเตร่ รอบๆ เกาะ สักหน่อย โอ้โห…อะไรกัน เกาะพีพี หรือ สวนจตุจักรเนี่ย ผมนึกว่าเดินที่สวนจตุจักรอยู่นะเนี่ย ร้านค้าแออัดเหลือเกิน ขนาดว่าผมไปเกือบทุกปี ยังหลง..( เวรกรรมเหลือเกิน ) พื้นที่ว่างบนเกาะ ไม่เหลืออีกแล้ว ร้านค้าหรือ อะไรต่อมิอะไร เต็มเกาะไปหมด ผู้คนก็เยอะแยะ ขอโทษคุณผู้อ่านที่น่ารักหน่อยนะครับ เกาะพีพี ปัจจุบัน ยังกับสลัม !!!!  จริงๆ แล้ว น่าจะมีการจัดพื้นที่ให้ดีกว่านี้ แต่ไม่ใช่ว่าจะทำให้เกาะพีพี หมดความสวยไปนะ บริเวณท่าเรือ ทิวทัศน์ก็ยังสวยอยู่ หรือ จะขึ้นไปจุดชมวิว ก็ยังมองลงมาแล้วสวยงามเช่นเดิม แม้จะมีสิ่งก่อสร้างมากขึ้นก็เถอะ

ตอนนี้ขอกลับมานอนพักเอาแรงสักหน่อย เพราะคืนนี้ต้องไปคุยกับพี่แม็คเรื่อง Trip ดำน้ำในวันพรุ่งนี้ พอตกกลางคืนไปร้านพี่แม็ค พี่แม็คก็ไปตามพี่ศักดิ์ ซึ่งเคยเป็น Dive Master ให้ผมมาก่อน และเคยอยู่ประจำร้านพี่แม็คด้วย แต่ปัจจุบัน ร้านดำน้ำพี่แม็คกลายเป็นบาร์เสียแล้ว พี่ศักดิ์เลยต้องระเห็จไปอยู่ที่ร้านดำน้ำอีกแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นของชาวต่างชาติ ( ฮ่าๆๆ..) พอเจอพี่ศักดิ์ ก็คุยถึงเรื่องดำน้ำ ว่าผมอยากจะไปดำน้ำแบบ

SCUBA พรุ่งนี้จะไปดำจุดไหน พี่ศักดิ์บอกว่า พรุ่งมีฝรั่ง 4 คนจะไปดำน้ำ เดี๋ยวให้อ๋องไปรวมกับพวกนั้นเลย แล้วพี่ศักดิ์บอกว่า พรุ่งนี้ว่าจะไปดำที่ การังแห้ง ( จุดเผชิญฉลามแห่งหนึ่งของ พีพี ) แล้วDive 2 ว่าจะไปดำแถว ปิดะใน ( เกาะหินปูนล้วนๆ เลยเกาะพีพีเลออกไป ) พอรู้ว่าจะไปดำที่ การังแห้ง ผมนะชักไม่ชอบใจซะแล้ว อ่ะๆๆ !!! ท่านผู้อ่านคงเข้าใจว่าผมจะปอดแหกละสิ… แต่ขอบอกนะว่า เดี๋ยวนี้ผมไม่ปอดแหกอีกแล้ว ( ฮ่าๆๆ…) นักดำน้ำพอเรียนรู้อะไรไปได้เยอะๆ ก็มักจะไม่ค่อยกลัวอะไร ยกเว้น ผี ที่ยังกลัวอยู่ ^_^

ที่ไม่ชอบ การังแห้ง เพราะมันแห้งสมชื่อนะสิครับ ไม่ค่อยมีปะการัง สิ่งที่ผมต้องการในการดำน้ำ ก็คงเหมือนคุณผู้อ่านส่วนใหญ่ ที่ต้องการเจอแต่สิ่งสวยงาม เช่น ปะการังอ่อนหลากสี ปลาน่ารักๆ หรือสัตว์แปลกๆ ดังนั้นผมจึงเริ่มออกอุบายเกลี้ยกล่อมพี่ศักดิ์ ว่า ผมว่านะพี่ ไปดำที่ การังแห้ง ไม่ได้หรอกมั้ง ช่วงนี้มีฝนตกทุกวันเลยอันตรายนะพี่ เพราะที่ การังแห้ง ไม่มีที่บังคลื่นลม จะเป็นกองหินใต้น้ำ ถ้าฝนตกลมแรง ทำไงล่ะ พี่ศักดิ์เริ่มทำหน้าลังเล ผมเลยบอกว่า OK ไปดำที่ ปิดะใน ก็ได้ แต่อีก Dive นึงนะ ไปดำที่ อ่าวมาหยา ดีกว่า หรือที่ อ่าวโละซามะ ก็ได้ ผมยังไม่เคยดำเลย พี่ศักดิ์เขาบอกว่า ต้องไปคุยกับทาง STAFF ก่อนว่า จะไปที่ไหน

เพราะเขาเองตัดสินใจคนเดียวไม่ได้ เขาถามว่าจะดำกี่คน ผมว่า คนเดียวพี่ แต่ผมไม่อยากให้หวานใจผม อยู่บนฝั่งคนเดียว ให้เขาติดเรือไปได้ไหม พี่ศักดิ์บอกว่า ไม่ได้นะ นโยบายเขาต้องจ่ายเงินด้วย ผมลังเลสักครู่ แล้วบอกว่า OK งั้นให้ดำแบบ Snorklling แล้วกัน ถูกหน่อย ( ฮ่าๆๆ…) สรุปแล้วคือ ผมดำแบบ SCUBA

ส่วนหวานใจดำแบบ Snorklling ไปเรือลำเดียวกัน แต่ดำกันคนละที่ คุยรายละเอียดคร่าวๆ เรียบร้อย ก็ไปเลือกอุปกรณ์ที่ร้าน เพื่อที่จะใส่ในวันพรุ่งนี้ ไปเลือก wetsuit BCD ตีนกบ หน้ากาก รองเท้า เพื่อให้พอดีตัว ทางร้านเขาจัดเป็นหมวดหมู่ดีมากเลย ทำให้เลือกง่าย จากนั้นก็กลับที่พัก เพื่อนอนรอ วันรุ่งขึ้น แต่เอ๊ !!!! ยังหัวค่ำอยู่เลย ไปนั่งริมหาดทราย ชมจันทร์กับหวานใจดีกว่า ฟังเสียงคลื่น นั่งหยอกล้อ ต่อกระซิก มีความสุขจะตายไป นั่งแกะ ผลสละ ไปด้วย ให้หนามตำมือเล่นๆ แต่ไม่ตำใจนะครับ ^_^

วันรุ่งขึ้น ตื่นแต่เช้า มีเวลาเหลืออีกกว่าจะถึงเวลานัด ไปหาอะไรทานดีกว่า โรตีดีไหม..หวานใจผมออกความเห็น ผมบอกว่าแล้วแต่สิ เพราะพี่ทานแต่กาแฟ… ที่บนเกาะพีพี เวลานี้ ร้านขายโรตีเยอะจริงๆ คนเยอะทุกร้าน ว่าแล้วก็สั่งโรตีกล้วยหอมราดด้วยช็อคโกแล็ต แหมนะ..หวานใจผม ช่างรู้ใจผมจริงๆ ว่าไม่ทาน ช็อคโกแลต ยังอุตส่าห์สั่งมาอีก ( ฮ่าๆๆ…) จากนั้นก็ไปนั่งที่ร้านดำน้ำเพื่อไปคุยกันอีกทีว่าไปดำที่ไหนบ้าง และเตรียมความพร้อมเรื่องอุปกรณ์อีกครั้งหนึ่ง พอเจอพี่ศักดิ์ เขาถามว่า ใช้เข็มขัดตะกั่วกี่ลูก ผมบอกว่า 2 ลูกนะ ( แสดงความเก๋า )

แล้วพี่ศักดิ์ก็นำ Dive Computer มาให้ 1 เรือน คล้ายๆนาฬิกาครับ สวมที่ข้อมือ ผมยังไม่เคยใช้เลย ก็ถามว่าใช้ยังไง เขาบอกว่า ใส่ๆ ไปเหอะ ( ฮ่าๆๆ…) ใส่ก็ใส่ว่ะ ( ผมนึกในใจ ) แต่ผมก็รู้คุณสมบัติของเจ้านี่คร่าวๆ อยู่แล้ว คิดว่าไม่น่ามีปัญหา พี่ศักดิ์บอกอีกว่า รักษาให้ดีๆ นะ เดี๋ยวฝรั่งมันจิ๊กเอาไป ผมนึกในใจว่า แล้วคนไทยจิ๊กไม่เป็นหรือไง ( ฮ่าๆๆ… ) หลังจากนั้นพี่ศักดิ์ก็เอาแบบฟอร์มมาให้กรอก ทำนองว่าดำกับร้านไหน ถ้าเราเป็นอะไรจะไม่รับผิดชอบนะ แล้วก็เซ็นต์ชื่อ มีอยู่ตอนหนึ่ง ฝรั่งที่เป็นผู้จัดการถามว่า ดำมาแล้วกี่ Dive ผมบอกว่า 6 dive เขามองหน้าแล้วยิ้มๆ แล้วเขาบอกพี่ศักดิ์ว่า ผมดำแค่ 6 Dive เอง แถมยังไม่ดำมา 3 ปีแล้ว Logbook ก็ลืมเอาไป ( Logbook คือ สมุดบันทึกข้อมูลดำน้ำส่วนตัวแต่ละ Dive ครับ ) พี่ศักดิ์แกก็ยิ้มๆ ผมบอกว่า ผมดูแลตัวเองได้น่าไม่ต้องกลัวหรอก พี่ดูแลพวกฝรั่งให้ดีเหอะ อย่ามาให้ผมช่วยก็แล้วกัน (ผมยังอวดเก่งอีกแน่ะ ) ผมลูกศิษย์พี่แม็ค ผมไม่ทำให้ให้อาจารย์ผมเสียชื่อหรอก คนไทยก็เก่งไม่แพ้ไม่ฝรั่งด้วย คิๆๆ… พี่ศักดิ์แกเป็นญาติพี่แม็คครับ เป็นนองทำนองนั้น

พอถึงเวลาลงเรือ ก็ไปที่ท่าเรือเพื่อรอเรือมารับ คนเต็มไปหมดที่ท่าเรือ ทั้งพวกที่กำลังมา และพวกที่จะกลับขึ้นฝั่ง กว่าเรือจะเข้ามาได้ ทุลักทุเลน่าดู และแล้วเรือก็วิ่งออกจากอ่าวช้าๆ พวกที่จะไปดำน้ำ ก็ขึ้นไปบนดาดฟ้าเรือกันหมด เหลือผมนั่งอยู่กับหวานใจดูโน่นดูนี่ ถ่าย Video ไปเรื่อย แล้วพี่ศักดิ์ก็ถามผมว่า ไม่ได้ดำมา 3 ปี ลืมแล้วยัง ผมว่าก็จำได้นะพี่ แต่ตื่นเต้นนิดหน่อย พี่เขาก็ลองให้ผมประกอบอุปกรณ์เอง ไม่มีปัญหาครับ

ของง่ายๆ อิอิ…แต่ประมาทไม่ได้ครับ ต้อง Test ก่อน ไม่งั้นลงไปใต้น้ำแล้ว อาจจะอันตรายถึงชีวิต พอจัดอุปกรณ์เรียบร้อย พี่ศักดิ์ซึ่งเป็น Dive Master ก็บอกให้ผมขึ้นไปบนดาดฟ้าเรือ เพื่อไปฟังพี่ศักดิ์ Briefing ถึงสถานที่ที่จะต้องดำ Dive แรกคือที่ ปิดะใน วันนี้มีผู้โดยสาร 10 กว่าคน แต่คนที่จะดำแบบ SCUBA มี 5 คน ผมเป็นคนไทยคนเดียว อีก 4 คนเป็นฝรั่ง เพราะฉะนั้น พี่ศักดิ์จึงพูดเป็นภาษาอังกฤษ ผมก็ อือๆ ออๆ ไปเรื่อย พอพี่เขาพูดจบไปเรื่องก็หันมาถามผมทีว่า เข้าใจไหม ผมบอกว่า ไม่เป็นไร สบายมาก คิๆๆ…ก็บรรยายว่า สภาพบริเวณที่จะดำเป็นยังไงบ้าง ลึกเท่าไหร่ จะลงจุดไหน มีอะไรที่น่าสนใจในบริเวณนี้ แล้วก็ทบทวนการใช้สัญญาณมือ เพราะใต้น้ำพูดไม่ได้ครับ ( ฮ่าๆๆ )

อ้อ…พี่ศักดิ์เขาบอกว่า วันนี้ถ้าโชคดีจะพาไปดูม้าน้ำครับ ฝรั่งเขาอยากเห็นม้าน้ำ ผมก็อยากครับ เพราะไม่เคยเห็นตัวเป็นๆ แล้วพี่ศักดิ์ก็จับคู่ Buddy ให้กันและกัน ผมมีคู่ Buddy เป็นชาวเยอรมัน จำชื่อไม่ได้ ตัวค่อนข้างใหญ่ พอ Brief เสร็จก็เชิญตามอัธยาศัย ผมก็ลงมานั่งข้างล่าง ทำสมาธิอยู่สักครู่ แล้วทบทวนความจำสมัยดำน้ำเมื่อ 3 ปีก่อน ( จะรอดไหมเนี่ย ) นั่งชมวิวทิวทัศน์ไปเรื่อยๆ เรือแล่นผ่านมายังเกาะพีพีเลแล้ว อีก15 นาที ก็จะถึงจุดดำน้ำแล้ว รู้สึกว่าตอนนี้ ตัวเองตื่นเต้นน่าดู แต่พยายามควบคุมสติตัวเองไว้ อากาศภายนอกไม่ดีเลย ครึ้มฟ้าครึ้มฝน มีฝนลงมาปรอยๆแล้ว มีคลื่นเล็กน้อย พอเรือมาถึงจุดดำน้ำ Dive Master ก็บอกให้พวกที่จะดำแบบ SCUBA เตรียมตัว

ทุกคนก็ใส่อุปกรณ์กันเอง แล้วให้ Buddy เช็คอุปกรณ์ซึ่งกันและกัน Buddy ผมใส่ Wetsuit ไม่ได้ เพราะตัวใหญ่ เลยต้องดำด้วยเสื้อธรรมดา ขณะนี้ ผมก็ให้หวานใจของผมเก็บภาพไว้ด้วยกล้อง Vedio เสียหน่อย เป็นที่ระลึก พี่ศักดิ์เห็นก็แซวว่า ถ่ายไปเหอะ ถ่ายเยอะๆ นะอาจเป็นภาพสุดท้ายของอ๋องก็ได้ หวานใจผมเริ่มใจเสีย หันมามองหน้าผม ผมก็ยิ้มให้เล็กน้อย แต่หวานใจผมก็ยังมีสีหน้ากังวล เขาเลยพูดกับพี่ศักดิ์ว่า ดูแลพี่อ๋องให้ดีนะ พี่ศักดิ์ก็หัวเราะ แล้วบอกว่า จะงมอ๋องขึ้นมาให้ก็แล้วกัน ผมเองได้แต่ส่งยิ้ม พอทุกคนพร้อมก็ลงจุดดำน้ำ เรือก็แล่นออกไปช้าๆ แล้วเรือจะมารับ หลังจากนี้ 1 ชั่วโมง ตามจุดนัดพบ

จุดที่ลงดำตรงนี้ ไม่ลึกครับ ประมาณ15-20 ฟุตเอง แล้วก็ไล่ระดับไปเรื่อยๆ วันนี้ผมใช้ตะกั่วถ่วง 2 ลูก ตามที่เคยใช้ด้วยความมั่นใจ ทุกคนเริ่มดำดิ่งลงไป แล้วก็รอคำสั่งจาก Dive Master มารวมตัวกันสักครู่ การใช้ Tank อากาศครั้งนี้ หน่วยวัดความจุไม่เหมือนที่เคยใช้ ผมลืมไป ไม่ได้สังเกตุด้วย ปกติ Tank ที่เคยใช้ มีความจุ 3000 psi แต่ครั้งนี้ใช้ 200 แต่หน่วยเป็นอะไรผมไม่ได้สังเกตุ พอดำไปได้สักครู่ ผมเห็นนักดำน้ำคนหนึ่ง รู้สึกจะมีปัญหาอะไรสักอย่าง แต่ผมไม่ได้ใส่ใจมาก เพราะเป็นหน้าที่ของ Dive Master จะต้องดูแลเขา ตรงนี้ทำให้เสียเวลาดำไปพอสมควร

พอดำไปเรื่อยๆ ชมความงามใต้ท้องทะเลน่าจะสุขใจ แต่จิตใจของผมเริ่มจะกังวลกับอะไรบางอย่างแล้ว นั่นคืออากาศ ผมสงสัยทำไมอากาศผมหมดเร็วจัง ด้วยความที่ไม่ทราบมาก่อนว่า Tank นี้ใช้หน่วยวัดไม่เหมือนกัน ทำให้ต้องควบคุมการหายใจตัวเองอย่างมาก แทนที่จะหายใจอย่างสบายๆ ผ่อนคลาย ก็ต้องกลั้นหายใจนานๆ แล้วต้องคอยดู มาตรวัดอากาศตลอดเวลา ทำให้การดำน้ำครั้งนี้ แทบไม่มีความสุขเลย แถมยังมีปัญหาเรื่องการปรับลอยตัวอยู่ในน้ำด้วย เพราะไม่จม อยากให้จมแต่ไม่ยอมจม ก็ฝืนไปเรื่อยๆ ที่จุดดำน้ำ ปืดะใน ก็เหมือนๆกับที่ ปิดะนอก ดำเลาะตามหน้าผา ดำแบบนี้ สเป็คผมเลยครับ

ชอบมาก ตื่นเต้น มืดๆ มีเวิ้งถ้ำ หลืบถ้ำ ปะการังอ่อนตามหน้าผาเยอะแยะไปหมด แต่ไม่มีสีสัน ยังไม่ถูกใจผมเลย บริเวณนี้ มีกัลปังหา ( Seafan ) กอใหญ่ๆ บ้าง แต่ขนาดไม่มหึมาพอ ก็เจอสัตว์ต่างๆครับ เช่นปลาสิงโต ปลา Scorpion fish มีพิษนะครับ สีสันสวยดี แต่อย่าไปจับเชียว อันตรายมาก ถึงตาย.. เจองูทะเล แต่ครั้งนี้ผมเฉยๆ ปล่อยให้มันลอยผ่านหน้าไปอย่างไม่แยแส คิๆๆ ที่อยากเห็นก็คือ เจ้าสัตว์ตัวเล็ก ทากทะเล สีสันสดใส

ว๊า…เจอแค่ตัวเดียวเอง แต่ดีกว่าไม่ได้เจอนะ ดำไปอีกสักครู่ ผมได้ยินเสียงเคาะ Tank ผมรู้แล้วว่า ต้องมีอะไรผิดปกติเกิดขึ้นซะแล้ว เลยหันไปมองหา คนเคาะ ปรากฏว่า พี่ศักดิ์นั่นเอง ฮ๊า….!!!! ฉลาม กบดานอยู่ที่พื้นทราย ผมตื่นเต้นมาก แต่ไม่กลัวครับ ตรงดิ่งไปเลย ว่ายเข้าไปหา อยากจะลูบมันเหมือนกัน แต่นักดำน้ำที่ดีไม่ควรที่จะจับต้องอะไรโดยไม่จำเป็นครับ เลยว่ายให้ช้าที่สุด และใกล้ที่สุด ขนาดยื่นมือไปก็ถูกตัวล่ะครับ !!!

สวยงามจังเลย เป็น ฉลามกบ ครับ ตัวยาวประมาณ 1.2 – 1.3 เมตร นี่แหละ ดูเชื่องเหลือเกิน ขนาดว่ายเข้าไปใกล้ขนาดนั้น ยังไม่ยอมหนีอีก ผมเลยต้องผ่านไปอย่างเสียดาย นับว่าโชคดีมากครับ ที่เจอฉลามบริเวณนี้ เพราะตรงนี้ไม่ใช่ Shark Point ( จุดเผชิญฉลาม ) อีกอย่างความลึกเพียงแค่ 50 กว่าฟุตเท่านั้น พ้นจากความตื่นเต้นถึงขีดสุด ผมเลยมองทุกอย่างไปแบบธรรมดาๆ ชมโน่นชมนี่ไปเรื่อยๆ แต่ก็นึกในใจว่า นี่ก็ดำมานานแล้วนะ ยังไม่เห็นม้าน้ำเลย สงสัยจะหาไม่เจอ จนมาถึงดงปะการังแข็ง ผมไม่ใส่ใจเลย เพราะไม่สวย แต่ผมคิดผิดถนัด สักครู่ เคาะ Tank อีกแล้ว ผมว่า อะไรอีกล่ะคราวนี้ ( บ่นในใจ ) ไปดูใกล้ๆ ต้องเพ่งด้วย ( เวรกรรม ) หืม !!!! ม้าน้ำ นั่นเอง สีเหลืองด้วย กำลังใช้หางพันกับกิ่งปะการังเขากวาง แต่ดูไม่ถนัด นึกในใจว่า พี่ศักดิ์

สุดยอดจริงๆ จุดดำน้ำตั้งกว้าง แถมยังมีดงปะการังเขากวางเยอะแยะไปหมด ยังอุตส่าห์หา ม้าน้ำ ตัวเล็กจนเจอ เขามีวิธีสังเกตุยังไงนะ จนผมชักจะเชื่อพี่แม็ค ที่สอนผมดำน้ำซะแล้ว ว่า ถ้าจับแกปิดตานะ แล้วเอาไปปล่อยในน้ำ พอเปิดตาแกในน้ำ แกก็รู้ว่า ที่นี่นะ ที่ไหน ต้องที่เกาะพีพีนะ ( เหมือนโม้ แต่ผมเชื่อแล้วพี่ อิอิ…)

ดำอีกสักครู่ พี่ศักดิ์ก็เช็คเวลาและอากาศใน Tank ของทุกคน พร้อมให้สัญญาณขึ้นสู่ผิวน้ำ ขึ้นมาก็ลอยคอ เพื่อรอเรือมารับ สักครู่เรือก็มา ขึ้นเรืออย่างอ่อนระโหยโรยแรง อีกทั้งหนาวสั่นด้วย อยู่ในน้ำ Tank จะเบา พอขึ้นมาบนเรือ โอ้โห หนักชมัดเลย ผมยิ่งตัวเล็กๆ น่ารักๆ ด้วย ( ขอชมตัวเองหน่อยครับ ) เกาะราวบันได ปีนขึ้นมาเตาะแตะๆ เพราะเมื่อก่อนที่เคยดำมา จะนั่งเรือหางยาวครับ จะขึ้นเรือก็ถอด Tank พร้อม BCD ในน้ำเลย แล้วส่งให้คนบนเรือรับ แต่นี่มาแบบหรูหน่อย เรือลำใหญ่ เลยไม่ชินแฮะ ^_^

ขึ้นมาบนเรือ ก็ถอดชุดอุปกรณ์เรียบร้อย ดื่มน้ำเสร็จ มองไปทางหวานใจ ทำไมไม่ดีใจหว่า ที่เรารอดมาได้ ( ฮ่าๆๆ..) ก็เข้าไปหาอะไรทาน แล้วพูดคุย เขาบอกเมื่อกี๊นะ พอพี่อ๋องลงน้ำไป ฝนเทลงมาหนักมากเลย ฝรั่งที่อยู่บนดาดฟ้าเรือหนีลงมากันหมด แต่ละคนหนาวสั่นยังกะลูกนกเปียกน้ำ แล้วหวานใจผมเมาเรือด้วย แถมมาพาลใส่ผมอีกว่า ไม่ยอมสนใจเลย ขึ้นมาก็หาของกิน ไม่สังเกตุเขา ไม่ถามอะไรสักคำ พี่ศักดิ์เสียอีก พอขึ้นเรือมา ก็เป็นห่วง เพราะเห็นเขาอาเจียร เขาอาเจียรตั้ง 4 รอบแล้ว โถ!!!!! ใครจะไปรู้ละจ๊ะ พี่ก็อยากอาเจียรเหมือนกันแหละน้องจ๋า ไม่เห็นใจพี่บ้าง พูดแบบนี้ เดี๋ยวก็ไม่ไปสู่ขอเสียเลยนี่ ( คิๆๆ )

แล้วเรือก็ลัดเลาะไปจอดยัง อ่าวมาหยา อันโด่งดัง เพราะเป็นที่หลบคลื่นลมได้ดี พักทานข้าวกัน รวมทั้งให้พวกที่ดำแบบ Snorklling ลงดำที่นี้ด้วย น้ำใสนะ แต่ขอโทษ พี่ไม่ลงล่ะ เมาเรือเหลือเกิน ขอพักสักหน่อยนะ เดี๋ยวไม่มีแรงลง Dive 2 ผมก็บอกให้หวานใจผมลงไปดำน้ำเล่น เขาไม่กล้าเพราะว่ายน้ำไม่เป็น เฮ้อ… น้องมีเสื้อชูชีพนี่จ๊ะ ไม่จมน้ำตายหรอกจ๊ะ ( ผมปลอบใจแกมประชด ) อีกอย่างนะ ถ้าเมาเรือต้องลงเล่นน้ำ เพราะบนเรือมันจะโคลง ลงไปสิจ๊ะ ไม่ลงพี่ถีบจริงๆ นะเอ้า…. ในที่สุดหวานใจผมต้องยอมลงแต่โดยดี

ผมก็ให้ดำแถวๆ เรือนะแหละครับ เพราะไม่อยากไปงมไกลๆ ( ฮ่าๆๆ ..ล้อเล่น ) ผมเดาว่า ที่หวานใจผมไม่กล้าลงไปคนเดียว คงขาดความมั่นใจที่ไม่มีผมลงไปด้วยกระมัง เพราะปกติแล้ว ผมจะลงไปดำน้ำด้วยแล้วคอยจูงมือชี้ให้ดูความงามใต้ท้องทะเล ให้เป็นที่อิจฉาของหมู่มวลมัจฉา ( ฮ่าๆๆ..) ผมถามว่าเป็นไง สวยเหมือนเดิมไหม หวานใจบอกว่า โทรมลงไปเยอะเลย ผมนึกในใจว่า ดีแล้วที่เราไม่ลงไปให้เปลืองตัวเปลืองใจ ^_^

หลังจากที่หวานใจผมเริ่มชินกับน้ำแล้ว ผมก็เริ่มสังเกตุสิ่งต่างรอบตัว อยากจะถ่ายรูปหาดทรายเสียหน่อย โอ๊ย…..อะไรกันอ่ะ ตลาดนัดหรือเปล่านี่ เหลือเชื่อครับ ผมมองไม่เห็นหาดทราย ทั้งที่ อ่าวมาหยา ออกจะกว้างขนาดนั้น เรือเต็มไปหมดเลย เรือใหญ่ เรือเล็ก เรือทัวร์ สารพัดเรือ แถมคนที่แหวกว่ายดำน้ำดูปะการัง ยั้วเยี้ยไปหมด แล้วแบบนี้ มาหยา ที่รักจะไม่โทรมลงได้อย่างไร ถ้าเป็นแบบนี้ทุกวันๆ

มองไปอีกด้าน มีอ่าวเล็กๆ อีกอ่าวใกล้เคียงกัน เห็นกลุ่มนักดำน้ำกลุ่มหนึ่ง ยักแย่ยักยัน ลงน้ำไม่ลงน้ำซะที ผมก็คุยกันกับ Dive Master บนเรือ ว่าพวกนั้นทำอะไร มองมาเกือบชั่วโมงแล้ว ไม่ดำน้ำซะที พี่เขาก็อธิบายว่า คงเป็นพวกนักท่องเที่ยวชาวเกาหลี ที่อยากจะลองดำน้ำแบบ SCUBA เขาจะมีอยู่หลักสูตรนึง เรียกว่า Introduction Course ไว้สำหรับคนที่อยากลองดูว่า ดำน้ำเป็นอย่างไร เรียนวันเดียวครับ ดำเลย ของจริง แต่ไม่ได้บัตรดำน้ำทั่วโลกนะครับ และไม่ต้องดำลึกมาก สักแค่ ไม่เกิน 7 เมตรกระมัง ความลึกคงประมาณตึก 2 ชั้น แต่ที่ทึ่งหรือสมเพช คนกลุ่มนั้นคือ ร้านดำน้ำร้านนั้น ไม่รับผิดชอบลูกค้าเลย น่าเกลียดจริงๆ Instructor เพียงแค่ 1 คน ไปดูแลคนที่ไม่เคยดำน้ำแบบ SCUBA 6-7 คนได้อย่างไร ถ้าเกิดอะไรขึ้น คงจะน่าดูพิลึก คงคิดเพียงแค่หาเงินเท่านั้น

หลังจากพักได้ที่แล้ว ประมาณ 1 ชั่วโมง ไนโตรเจนที่อยู่ในร่างกายก็คงเหลือน้อยเต็มทีแล้ว ได้เวลาจะดำ Dive 2 ล่ะ ก็มาฟัง Brief สรุปอีกครั้งหนึ่ง คราวนี้ พี่ศักดิ์บอกว่า เราจะไปดำที่ อ่าวพะหลง นะ ผมยืนงงอยู่สักพัก อ่าวพะหลง อยู่ที่ไหนพี่ ผมมาเกาะพีพีบ่อย ไม่เห็นเคยได้ยินเลย เขาบอกว่าอยู่เลย อ่าวมาหยา ไปนิดเดียวเอง

ผมนึกในใจว่า โนเนมจัง ไม่สวยแน่ๆ ไม่งั้นต้องดังไปแล้วสิ พี่เขาก็อธิบาย สภาพแวดล้อมจุดที่จะดำว่า เป็นยังไง มีแผนที่คร่าวๆ ประกอบด้วย พออธิบายเสร็จ ผมก็บอกปัญหาของผมให้พี่เขาฟังว่า ผมไม่จมอ่ะ ทำไงดี พี่เขาเลยแก้ปัญหาโดยการให้ใช้ตะกั่วเพิ่มอีก เป็น 3 ลูก ต้องลองดูล่ะ จากนั้นเรือให้สัญญาณ ว่าทุกคนขึ้นเรือได้แล้ว

เรือออกเดินทางประมาณไม่ถึง 15 นาที ก็ถึง อ่าวพะหลง ถึงแม้ได้ชื่อว่าอ่าว แต่ก็ไม่มีหาดทราย น่าจะเป็นเวิ้งหน้าผามากกว่า เป็นหน้าผาหินปูนตัดดิ่ง 90 องศาเลย ผมชอบอีกแล้ว แต่ไม่ได้คาดหวังเลยว่า จะสวย เพราะไม่เคยได้ยินชื่อนี้จริงๆ แต่ก็คงต้องดำครับ เสียเงินไปแล้วนี่ แพงด้วย ( ฮ่าๆๆ..) พี่ศักดิ์ก็ให้นักดำน้ำทุกคนเตรียมความพร้อมอุปกรณ์อีกครั้ง มีการเปลี่ยน Tank อากาศใหม่ คราวนี้ผมไม่สับสนอีกแล้ว รวมทั้งเพิ่มตะกั่วอีก 1 ลูก คงจะทำให้การควบคุมร่างกายน่าจะดีขึ้น เมื่อพร้อมกันทุกคนแล้ว ก็กระโดดลงน้ำ

แต่สังเกตุได้ว่า คราวนี้ทำไมหวานใจผมถึงไม่สนใจผมเลยหว่า สงสัยยังเมาเรืออยู่กระมัง ( ฮ่าๆๆ..) พอลงน้ำ ผมก็เริ่มทดสอบเข็มขัดตะกั่วดู OK จมสมกับที่อยากให้จมเลย..แถมจมลงเร็วอีกด้วยแน่ะ เคลียร์หูแทบไม่ทัน แก้วหูจะทะลุเอานะสิครับ ( น่ากลัว..) จากที่บอกว่า บริเวณนี้เป็นหน้าผาตัด 90 องศา ลึกพอสมควรครับ แต่เราก็ไม่จำเป็นต้องดำจนถึงพื้นทราย เพราะบริเวณที่มีปะการังอ่อนสวยๆ จะอยู่ที่บริเวณ 30-50 ฟุต จุดที่ลงดำตอนแรกก็ธรรมดาครับ ไม่มีอะไรตื่นเต้น ก็แค่ปะการังอ่อนธรรมดา แต่กัลปังหากอใหญ่ๆ มีเยอะพอสมควร

ปลาก็ไม่ค่อยมี แต่พอดำไปสักพัก โอ้โห สิ่งที่อยากเห็นนักหนาก็เจอแล้วครับ ปะการังอ่อนหลากสี กอกอร์เนี่ยน ตระกูล Dendronepthya ที่ขึ้นเป็นกอ มีหลายสี เช่น สีแดง สีม่วง สีเหลือง สีส้ม พริ้วไหวเป็นตามกระแสน้ำ มีอยู่เต็มแผ่นผาไปหมดเลย ผมดำน้ำที่บริเวณเกาะพีพี มาเกือบหมดแล้ว แต่ไม่เห็นบริเวณไหนจะมีปะการังอ่อนสกุลนี้ขึ้นเยอะขนาดนี้มาก่อน ประทับใจมาก เคยเห็นแต่ในรูปภาพว่า ที่สิมิลัน บริเวณ แฟนตาซีรีฟ และหินเรือนกล้วยไม้ จะมีปะการังอ่อนสกุลนี้เยอะ สุดยอดจริงๆ สำหรับ อ่าวพะหลง ผมดำเพลินเลยครับ อาการเมาเรือ พะอืดพะอม หายเป็นปลิดทิ้ง ความรู้สึกในตอนนี้ ผ่อนคลาย ราวกับอยู่ในสวนสวรรค์

ผมคิดว่า คุณผู้อ่านคงเคยรูปภาพของปะการังอ่อนชนิดนี้ตามหนังสือท่องเที่ยวต่างๆ บ้าง สวยจริงๆ ยิ่งอยู่รวมกันแน่นๆ ยิ่งสวยงามมาก ยิ่งตามโขดหินบางก้อน มีทั้งปะการังอ่อนหลากสี กัลปังหา และดาวขนนก อยู่รวมกันแล้ว สวยงามจริงๆ อดคิดไม่ได้ว่า มนุษย์คงตกแต่งให้งดงามแบบนี้ ไม่ได้เป็นแน่แท้ มีเพียงธรรมชาติเท่านั้น ผมดำไปเรื่อยๆ แทบจะไม่สนใจ Buddy เลย ทุกคนต่างก็กำลังชื่นชมความงามนั้นอย่างดื่มด่ำ อาาา . งดงามจริงๆ

สักพัก ผมได้ยินเสียงเคาะ Tank สายตาผมก็เริ่มสอดส่ายว่า ต้องเจออะไรอีกแน่ๆ จริงด้วย พี่ศักดิ์เห็นเต่าทะเลตัวใหญ่ผมรีบตรงดิ่งเข้าไปเลย มีโอกาสไม่มากหรอกในท้องทะเลไทย ที่จะได้เจอเต่าทะเลตัวเป็นๆว่ายน้ำอยู่ อืม ..ดำได้ประมาณ 1 ชั่วโมง พี่ศักดิ์ก็ให้สัญญาณขึ้นจากน้ำ ผมนะเช็คอากาศจากใน Tank เห็นว่ายังมีเหลืออยู่อีกพอสมควร ก็เลยโอ้เอ้.. เพราะไม่อยากขึ้นนะสิครับ ประทับใจมาก จนเห็นเขาไปไกลๆกันแล้ว จึงต้องตัดใจขึ้นสู่ผิวน้ำ เพื่อตามไปเข้ากลุ่ม แต่กระนั้นขณะลอยคอ ก็ยังอดไม่ได้ที่จะคว่ำหน้าเพื่อมองลงไปยังใต้น้ำอีกครั้ง ราวกับว่า อยากจะซึมซับทุกสิ่งทุกอย่างที่ได้เห็นในขณะนี้เก็บไว้ในความทรงจำตลอดไป

พอขึ้นเรือ ผมตื่นเต้นมาก พูดคุยกับ Buddy ว่า Dive นี้เป็นยังไง แล้วรีบไปบอกกับหวานใจว่า Dive นี้สุดยอดที่สุดเลย สวยมากเลย หวานใจก็ยิ้ม แล้วบอกว่า รู้แล้วล่ะ พี่ศักดิ์บอกแล้วเมื่อกี๊ ว่าวันนี้โชคดี น้ำใสมาก สวยด้วย..ผมก็บอกว่า ดูสิขนาดพี่เขาดำมาเป็น พันๆ Dive แล้วยังว่าสวยเลยนะ ผมเลยเข้าไปคุยกับพี่ศักดิ์ ว่าพอใช้ตะกั่ว 3 ลูก ไม่มีปัญหาจริงๆด้วย สบายเลย ควบคุมร่างกายดีขึ้นเยอะ แต่พี่ศักดิ์มาสารภาพกับผมอย่างนึงว่า อ๋องรู้ไหม ตอนพี่ลง Dive 2 พี่ลืมเปลี่ยน Tank ใหม่ ผมหัวเราะกร๊ากกกก..เลย ผมว่า ก็พี่มัวแต่สั่งคนอื่นให้เช็คอุปกรณ์ให้ดี แต่ลืมเช็คของตัวเองนะสิ จริงๆแล้ว เรื่องนี้เป็นเรื่องที่อันตรายมากทีเดียว ผู้ที่เป็น Dive Master ไม่ควรจะลืมเลย ดีที่พี่เขามีประสบการณ์มาก และ ควบคุมการหายใจได้ดี เฮ้อ…มือเซียนยังพลาดได้นะครับ เพราะฉะนั้นยิ่งมือใหม่ ห้ามประมาทเลย

ผมบอกกับตัวเองว่าถ้าผมได้มีโอกาสมาดำที่ พีพี อีกครั้ง อ่าวพะหลง จะเป็นจุดดำน้ำจุดแรกที่ผมจะเลือก ลาก่อน . อ่าวพะหลง ที่งดงาม งามจนใครๆที่มาดำต้องหลงใหล วันนี้มาดำน้ำ 2 Dive คุ้มค่าจริงๆ เจอเต่าทะเล เจอฉลาม เจอม้าน้ำ เห็นดงปะการังอ่อนหลากสี ที่อยากเห็นมานานแล้ว คืนนี้ผมคงนอนหลับฝันดี !!!!

ยังมีสถานที่อีก 2-3 แห่ง ที่สามารถเดินทางจากเกาะพีพีไปดำน้ำได้ โดยเป็นจุดดำน้ำสุดยอดอีกแห่งหนึ่งในเมืองไทย และถือว่าเป็นจุดดำน้ำที่ยอดเยี่ยมที่สุดของอันดามันตอนใต้ นั่นคือ หินแดง และหินม่วง ผมได้แต่หวังว่า สภาพอากาศคงจะเอื้ออำนวย แต่ถ้าพลาดจาก 2 ที่ๆ ได้กล่าวมานี้แล้ว จุดดำน้ำต่อไปก็คือ หินมูสัง ที่ๆ เรือคิงส์ครุยเซอร์จม นับเป็นจุดดำน้ำที่สุดยอดอีกแห่งหนึ่ง ของเมืองไทย ถ้าโชคดีอาจจะได้พบกับ ปลาไม้จิ้มฟันจรเข้ปีศาจ ( Ghost Pipefish ) ผมคงมีโอกาสมาเล่าให้ฟังอีกครั้ง ขอบคุณครับ !! ^_^

 อ๋อง บางนรา