ท่องราตรี

บินเดี่ยวร่ำสุราแกล้ม แสงดาวบนแม่เมย

"เรื่องราวอดีตคล้ายดั่งหมอกควัน

ความฝันครั้งเก่ายากจะเสาะแสวงหา

ที่สูญเสียไปนั้นได้สูญเสียไปแล้ว

ที่กระทำผิดไปนั้นก็ได้กระทำผิดไปแล้ว

แล้วจะต้องไปคิดถึงมันทำไมอีก

คิดถึงมันใหม่แล้วจะมีประโยชน์ใดกัน?"

เดียวดายใต้เงาจันทร์

[โกว้เล้งรำพัน แปลโดย เรืองรอง รุ่งรัศมี]


17.00 น. บนเส้นทางที่มุ่งหน้าอุทยานแห่งชาติแม่เมย อัลฟ่า โรมิโอ จูเลียเอ็ตต้า สีแดงเพลิงครางกระหึ่ม ราวกับจะประกาศการ มาเยือนของมันให้ทั่วทั้งขุนเขาได้รับรู้ แรงม้าทั้ง 120 ตัวทำหน้า ที่ของมันอย่างเต็มที่ เพื่อให้ถึงจุดหมายข้างหน้า ก่อนที่ลำแสง สุดท้าย ของดวงตะวันจะหมดไป......
นี่เริ่มต้นกันเหมือนนายบินเดี่ยวจะเปลี่ยนแนวเป็น Advanture แต่เพื่อนข้างๆบินเดี่ยวบอกว่า "แกอย่ากระแดะให้มากนัก"
"อุทยานแห่งชาติแม่เมย 3 กม."
ป้ายบอกระยะทางจุดหมายของบินเดี่ยวในวันนี้แล้ว ทำไมวันนี้บินเดี่ยวมาอยู่ตรงนี้ได้ บินเดี่ยวเอง ก็ยังไม่เข้าใจตัวเอง เช่นกัน เพื่อนผู้กำลังขับรถอยู่ทำตาซึ้งๆ เหม่อๆ แล้วเปรยเสียง ทุ้มๆ ขึ้นมาว่า "เหมือนบินเดี่ยวกำลังหนีใจของตัวเอง" อืมนะ สงสัยมันจะดูละครหลังข่าวมากไป... ประมาณ พระเอกอกหัก ต้องหนีเข้าป่า (ฮา)


ไม่เอาดีกว่าเดี๋ยวเพื่อนๆ จะเข้าใจผิดมีอย่างหรือ คนรูปหล่อ พ่อรวย ชาติตระกูลดี มีฐานะ อย่างบินเดี่ยวจะมีต้องหนีอะไรเรื่อง จริงมีอยู่ว่าบินเดี่ยวแค่อยากร่ำสุรานอกสถานที่บ้างเท่านั้นเองขอรับ

แต่ดูเหมือนว่าในตอนนี้ม้าทั้ง 120 ตัวของ อัลฟ่าคันนี้ กำลังจะวัดใจเจ้าของเสียแล้ว เมื่อ เข็มน้ำมันเริ่มตกมาอยู่ที่ตัว E บินเดี่ยวและเพื่อนมองหน้ากันเลิกลั่กกระสับกระส่ายมองหา ปั๊ม ปั๊ม ปั่ม ป่าม แล้วนี่มันกลางป่ากลางเขา มามองหาปั๊มมัน จะมีไหมเนี่ย ถ้าหน่อไม้ ไผ่ตง อาจจะหาง่ายกว่า


พลันเหมือนสวรรค์เป็นใจ หลังจากลองส่งภาษาพื้นเมือง กะเหรี่ยงถามชาวบ้านที่ขี่จักรยานอยู่ด้านหน้า พี่แกบอกว่าก่อน ทางขึ้นอุทยานแห่งชาติแม่เมย จะมีปั๊มรอเราอยู่ เท่านั้นแหละค่อย ยิ้มออกมากันได้


แต่ใช่ว่าทุกอย่างจะเป็นอย่างที่เราคิด เพราะปั๊มที่ปรากฏ เบื้องหน้าเรา ไม่ใช่ ปตท. ไม่ใช่ เอสโซ่ ไม่ใช่ คาลเท็กซ์แต่เป็น ปั๊มหลอด ขายกัน ลิตรละ "สิกเจ็กบัก"(กรุณาออกเสียงตาม จะได้อารมณ์ร่วมมากกว่า) แต่ราคาขายมิได้เป็น ลิตรขายกันเป็น หลอด บินเดี่ยวกับเพื่อนมองหน้ากันอย่างชั่งใจว่ากี่หลอดดีหว่า


แต่ดูท่าเหมือนกระเหรี่ยงดอย จะดูท่ากระเหรี่ยงกรุงออกว่า ไม่รู้เรื่องเลยตะโกนข้ามถังน้ำมันบอกว่า "ลกเพ่แค่เสาะ เหลาะก็พอ" (กรุณาออกเสียงตามอีกครั้ง)

เออเชื่อเขาเหอะ สองหลอด ก็สองหลอด บินเดี่ยวตัดสินใจ แทนเจ้าของรถ นับแต่นั้นอัลฟ่าคันนี้เลยได้สมญานามในยุทธจักร ว่า "อัลฟ่า สองหลอด" (ฮา)


หลังจากเสียเวลาไปกับปั๊มหลอด และ หนทางอันคดเคี้ยว บินเดี่ยวก็ได้มายืนดูพระอาทิตย์ลำแสงสุดท้ายบนแม่เมย บินเดี่ยว ว่าช่วงเวลาที่พระอาทิตย์ตกนี่เป็นช่วงที่เหงาที่สุดของท้องฟ้า เลยจริงๆ

แต่ก็ท้องฟ้าคงเหงาได้ไม่นาน พอพระจันทร์ขึ้น ดาวกลุ่ม ต่างๆ ก็ตามกันขึ้นมาให้ระยิบระยับเต็มท้องฟ้าแล้วร้านที่บินเดี่ยว จะแนะนำวันนี้นี่ ไม่มีชื่อร้านนะครับ เพราะร้านนี้ถูกสร้างขึ้นโดย ธรรมชาติบรรยากาศรอบๆร้านเป็นหุบเขาและภูเขาสูง

หลังคาของ ร้านนี้คือหลังคาโลกที่มี พระจันทร์กับดวงดาว ส่อง ประกาย อยู่ เต็ม ท้องฟ้าในร้านนี้ไม่มีเก้าอี้ มีแต่เพียงพื้นหญ้า ที่ช่ำชื้นไปด้วยน้ำค้าง และขณะนี้เบื้องหน้า บินเดี่ยวกับเพื่อนกำลัง สุมไฟ เพื่อให้ความ อบอุ่นแก่ร่างกาย อ่อ เกือบลืมที่นี่ ไม่คิดค่าเปิด ขวด ไม่ต้องทิปเด็กเสริฟ นะครับ ทุกอย่าง คุณต้องนำมาเอง และ บริการตนเองทั้งหมด

ที่สำคัญที่นี่เล่นดนตรีสดนะครับแถมเป็นนักดนตรีที่คนฟัง อย่างเรา ไม่ต้องคอยงอนง้อ อยากฟังเพลงอะไรแค่เปิดโน๊ตเท่านั้น ร้านแบบนี้ต่อให้ตระเวนหาทั่วทั้งกรุงเทพฯคงไม่เจอ

เมื่อน้ำสีทับทิม เริ่มลดปริมาณบินเดี่ยวและเพื่อน ก็เริ่ม ชี้ชวนกันดูกลุ่มดาวบนท้องฟ้า มันสวยเสียจนบินเดี่ยวเพ้อเจ้อ ออกมา

"บนหลังคาโลกผืนใหญ่ มีดวงดาวมากมาย กระจัดกระจาย กลาดเกลื่อน ฉับพลันเมื่อบุหลันลอยเลื่อน
พระจันทร์ก็เคลื่อนมาอยู่ตรงหัวเรา"