สะหวันนะเขต

สะหวันนะเขต

สะหวันนะเขต

บางเวลาที่เราได้อยู่กับตัวเรา เพื่อตามหาตัวเรา

     กลิ่นฉุนปนหอมลอยเข้ามาในโพรงจมูกเข้าอย่างจัง “สงสัยใครคงสั่งผัดกระเพราเข้าแล้วซินะ” ผมรำพึงในใจเมื่อเดินผ่านร้านขายอาหารตามสั่งในสถานีขนส่งหมอชิต 2  ถึงแม้ผัดกระเพราจะเป็นอาหารจานโปรด แต่ในเวลานี้ผมกลับรู้สึกเบื่อเมนูนี้  อาจเป็นเพราะอยู่ในช่วงเวลาที่ท้องไม่ยังไม่ว่างและสภาพจิตใจกำลังพะวงอยู่กับจุดหมายปลายทางในทริปนี้ 

     เดินไปเรื่อยๆ วนไปวนมาอย่างคนไร้จุดหมาย แต่ภายในสมองกลับสับสนไม่ต่างกับผู้คนมากมายที่อยู่เบื้องหน้า ณ ที่แห่งนี้ไม่ค่อยมีใครรู้จักใคร ไม่ค่อยมีใครมีน้ำใจให้ใคร ไม่ค่อยมีใครที่จะหวังดีกับใคร  จะเดินหรือจะนั่งเกือบทุกลมหายใจเป็นต้องมีแต่คำว่า “ระวังตัว”  หลายคนมีจุดหมายปลายทาง  หลายคนนั่งคอยเวลา  หลายคนนั่งฆ่าเวลาอย่างไม่ผิดกฎหมาย และอาจจะมีเพียงคนเดียวคือผม ที่ยังไม่รู้จุดหมายปลายทางของตนเอง 

      เชียงใหม่…เคยไปบ่อยแล้ว  แม่ฮ่องสอน…ไกลไปมั้ง  เชียงราย…คงต้องใช้รถยนต์ส่วนตัวถึงจะสะดวก  หนองคาย…ก็พึ่งไปมาเมื่อสองเดือนที่แล้ว  นครพนม…มีเพื่อนอยู่ที่นั่นเยอะเหมือนกัน แต่อารมณ์นี้อยากไปลุยคนเดียว  อุดร…เจริญและทันสมัยไปมั้ง  อุบล…นี่ยิ่งไปบ่อยเลยละ  มุกดาหาร…อืม…น่าสน จังหวัดนี้แหละที่เรายังไม่ค่อยได้ไป ถ้าไปแล้วจะไปเที่ยวที่ไหนในจังหวัดนี้ดีล่ะ? 

      762 บาท สำหรับค่าเดินทางสู่จังหวัดมุกดาหารโดยรถปรับอากาศวีไอพี 24 ที่นั่ง ของ บขส. ออกจะหรูหราเกินฐานะไปสักหน่อย  แต่ทว่าซื้อความสบายบนเบาะใหญ่ปรับนอนได้มากองศาก็ถือว่าเกือบคุ้ม  ผมไม่รู้ว่าอีกสองวันข้างหน้าจะต้องพบเจอกับสถานที่และสภาพแวดล้อมแบบไหน  ยิ่งเป็นแบบไร้จุดหมายในทริปนี้ด้วยแล้ว  การดูแลตัวเองให้อยู่ในสภาพดีอยู่เสมอถือเป็นเรื่องจำเป็น 

      21.00 น. รถออกตรงเวลาเป๊ะ  รู้สึกตื่นเต้นนิดหน่อยที่คนนั่งข้างๆ เป็นสาวผิวขาวหน้าตาแฉล้มแช่มช้อย เธอคงมีจุดหมายอยู่ที่จังหวัดมุกดาหารเช่นเดียวกัน  ผมอยากจะยิ้มให้แต่ก็เขินเสียเหลือเกิน เลยต้องหันไปยิ้มกับกระจกและแสงไฟข้างทางแทน  และเธอเองก็คงจะเขินเหมือนกัน หรือคิดอีกอย่างเธอก็คงจะหวาดระแวงชายแปลกหน้าที่ดันมาซื้อตั๋วนั่งอยู่ข้างเธอ  คืนนี้บนรถทัวร์ผมจึงหลับไปแบบเกร็งๆ โดยที่จะพยายามไม่กรนและไม่สัปหงกไปซบไหล่อันนุ่มนิ่มหอมกรุ่นชวนพิศมัย 

      ช่วงเวลา 10 ชั่วโมง บนทัวร์แสนสบายเพราะเบาะใหญ่แต่จิตใจนั้นแสนจะอึดอัด  10 ชั่วโมง แล้วซินะที่ผมปิดโทรศัพท์หนีความวุ่นวายจากเมืองสับสน  มาคิดดูถึงเมื่อไม่กี่ปีก่อนตอนนั้นผมยังไม่มีโทรศัพท์มาเหน็บเอว ก็ยังสามารถใช้ชีวิตให้เป็นปกติสุขได้  มีธุระด่วนก็เดินไปหาตู้โทรศัพท์  ไม่ต้องมีใครมาโทรตามงานหรือตรวจสอบให้รายงานตัวว่าอยู่ตรงไหนของโลกที่ใกล้แตกใบนี้  ที่สำคัญไม่ต้องรับคำสั่งหรือคำขอร้องจากใคร ช่วงเวลานั้นและตอนนี้ช่างเป็นช่วงเวลาวิเศษเสียจริง 

      การเดินทางท่องเที่ยว คือ การใช้ชีวิตให้แตกต่างไปจากวิถีชีวิตของตนเองในทุกวัน  ถึงแม้จะเหน็ดเหนื่อยกับการเดินทาง แต่นั่นก็คือการไปพักผ่อน ไปหาประสบการณ์ใหม่ๆ ที่สัมผัสได้จริง ตัวหนังสือ ภาพ หรือคำบอกเล่าผ่านอุปกรณ์โสตต่างๆ ก็ไม่อาจอธิบายได้อย่างถึงรส  เพราะฉะนั้นการเดินทางท่องเที่ยวมันจึงเป็นอมตะ ไม่มีวันจบสิ้น ไม่มีเส้นทางสิ้นสุด  ไม่ว่าเราจะเดินตามรอยใคร หรือใครจะเดินตามรอยเรา ความรู้สึกที่ได้นั้นล้วนแตกต่างกันออกไป   ทั้งนี้ก็ขึ้นอยู่กับมุมมองของแต่ละคน ถ้าจะมองให้บวกทุกที่ก็มีข้อดี  ถ้าจะมองให้ลบทุกที่ก็มีข้อเสีย  ผมจึงเลือกเดินทางสายกลาง โดยการไม่คาดหวังกับอะไรเป็นการล่วงหน้า  เมื่อหวังมากแล้วผิดหวัง คนเรามักจะปวดร้าว หากหวังน้อยแล้วได้เกินหวังเรามักจะยิ้มได้เสมอ

 

      ผมเลือกร้านขายก๋วยจั๊บญวน ที่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากสถานี บขส.มุกดาหาร  เป็นร้านอาหารมื้อเช้ามื้อแรกในเมืองที่เงียบสงบ  สัมภาระที่ติดตัวมาคือเป้เสื้อผ้าที่หนักพอสมควร 1 ใบ และกระเป๋ากล้องอีก 1 ใบ ทำให้ไม่สามารถเดินเลือกร้านอาหารได้ไกลนัก

      นอกจากสัมภาระที่ติดตัวมาก็มีหนังสือพ๊อกเก็ตบุ๊คแนะนำสถานที่ท่องเที่ยวในจังหวัดมุกดาหาร ที่จัดทำโดยนายรอบรู้นักเดินทาง อีกเล่มที่ซื้อไว้ตั้งแต่ร้านสะดวกซื้อในสถานีขนส่งหมอชิต 2 นับว่าเป็นหนังสือดีมีประโยชน์สำหรับนักเดินทางมาก ไม่ว่าจะเดินทางไปไหนในประเทศไทย เขาก็จะเขียนแนะนำไว้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง ด้วยวิธีการเดินทางไปสำรวจเส้นทางจริงด้วยตนเอง โดยไม่ใช้วิธีการไปก๊อปปี้ข้อมูลใครที่ไหนมาลง ให้เกิดเป็นขยะซ้ำซากเต็มบ้านเต็มเมือง ซึ่งรวมไปถึงเว็บไซต์ของเขาอีกด้วย ที่เก็บข้อมูลแล้วนำมาเขียนด้วยตนเอง อยากจะแนะนำนักเดินทางให้ลองไปหาซื้อมาอ่านกัน หรือ จะเข้าชมเว็บไซต์ของเขาก็ได้ที่ www.nairobroo.com (แล้วจะติดใจ)  

      ก๋วยจั๊บญวนเส้นขาวเหนียวหนึบหนับหมดเกลี้ยงไปทั้งถ้วย มันมีรสชาติอร่อยทั้งที่ผมยังไม่ได้ล้างหน้าแปรงฟันเหมือนทุกเช้า  หลังจากนี้ก็ไม่รู้จะไปไหนต่อ ผมเริ่มเข้าใจชีวิตอีกรูปแบบหนึ่งที่เขาเรียกกันว่า “ไร้จุดหมาย” โลกใบเบี้ยวในใจเริ่มว่างเปล่า กลับมาที่ บขส. อีกครั้ง กลับมาเพื่อตั้งต้น ตั้งสติ แล้วเริ่มวางแผนให้กับชีวิตอิสระ 3 วันที่เหลือจากนี้ 

      มีคนขับรถมอเตอร์ไซต์ดัดแปลงเป็น 3 ล้อ สองสามคนเข้ามาทักทาย สอบถามว่า “จะไปไหน” ผมตอบ “ก็ยังไม่รู้” เขาทำหน้างงๆ แล้วเดินจากไปทักทายคนอื่น  ที่สถานี บขส. มุกดาหาร ยิ่งสายก็ยิ่งเงียบสงบ ผู้คนเริ่มน้อยลง เขาเหล่านั้นคงเดินทางไปยังจุดหมาย รถสองแถวเขียนข้างรถว่าไปอำเภอคำชะอี แล่นเข้ามาจอดเทียบท่า ทำให้ผมนึกถึงงานเขียนเรื่องนักเลงตราควายของท่านคำพูน บุญทวี นักเขียนชาวจังหวัดยโสธร ที่ได้รับรางวัลซีไรท์เป็นคนแรกของไทยจากผลงานเขียนนวนิยายเรื่องลูกอีสาน 

      งานเขียนเรื่องนักเลงตราควาย มีฉากที่กล่าวถึงอำเภอคำชะอีไว้อย่างโดดเด่น ในหลายปีก่อนนั้นที่ผมได้อ่านทำให้รู้สึกอยากเดินทางไปท่องเที่ยวในอำเภอที่ท่านคำพูนได้ประพันธ์ถึง  บ้าน ต้นไม้ ชีวิตเรียบง่ายปะปนไปด้วยความจริงใจของชาวอีสานล้วนมีเสน่ห์ชวนหลงใหล  ถึงแม้ผมจะไม่ได้ตัดสินใจไปอำเภอคำชะอีในวันนี้ แต่ได้มาเห็นรถสองแถวที่กำลังรอคอยผู้โดยสารกลับไปยังอำเภอที่เคยใฝ่ฝัน นั้นทำให้รู้สึกปิติได้ไม่น้อย 

      8 โมงเช้าแล้วซินะ นี่ถ้าหากอยู่บ้านก็คงได้อาบน้ำเช้าเรียบร้อยไปแล้ว พลิกหนังสืออ่านไปมาพลันไปสะดุดตาที่สะพานมิตรภาพไทย-สปป.ลาวแห่งที่ 2 ....น่าสนใจแฮะ.... ถ้าจะได้ไปเที่ยวต่างประเทศที่อยู่เพียงแค่เอื้อมจากตรงนี้…โชคดีที่ทางจังหวัดมุกดาหารได้เปิดให้บริการรถโดยสารระหว่างประเทศ  โดยให้บริการจากสถานี บขส.มุกดาหาร มุ่งหน้าสู่แขวงสะหวันนะเขต สปป.ลาว ทุกวัน  ผมรีบเดินไปติดต่อซื้อตั๋วโดยสาร ด้วยค่าโดยสาร 45 บาท ส่วนค่าธรรมเนียมผ่านแดน 40 บาท (ผมมี Pass Port) แต่ถ้าทำหนังสือผ่านแดนชั่วคราวแบบ Borderpass  ก็จะต้องจ่ายเพิ่มขึ้นอีกนิดหน่อย และใช้ควบคู่กับบัตรประชาชนพร้อมรูปถ่าย  การใช้ Pass Port จึงสะดวกสบายกว่าเยอะ…เป็นอันว่า ผมหาจุดหมายปลายทางของทริปนี้ได้แล้วซินะ 

      ไม่นานรถโดยสารระหว่างประเทศก็ออกจากท่า ช่วงนี้ไม่มีอะไรดีไปกว่าการได้ดูวิชีวิตของชาวมุกดาหารไปเรื่อยๆ  หากคุณเป็นคนในจังหวัดนี้คงไม่รู้สึกแปลกที่จะได้รู้สึกว่า ทุกสิ่งอย่างในเมืองมุกดาหารเป็นไปแบบเรื่อยๆ ไม่รีบเร่ง รถยนต์หรือรถมอเตอร์ไซต์เขาก็ขับกันไม่เร็วนัก บรรยากาศตั้งแต่เช้าตรู่จนถึงช่วงสายเป็นไปแบบสบายๆ นึกแล้วก็อิจฉาชาวมุกดาหารที่ได้ใช้ชีวิตอยู่ในเมืองที่สงบงามริมฝั่งโขง  ซึ่งแตกต่างกับวิถีชีวิตของคนในเมืองใหญ่อย่างสิ้นเชิง…กลับมาคิดถึงตัวเราว่า เรานั้นเลือกอยู่ไม่ถูกที่ไม่ถูกทางหรือเปล่า ครั้นจะเลี้ยวหันหลังกลับก็เดินทางมาไกลเสียแล้ว หรือว่าเราไม่กล้าที่จะเดินกลับไปกันแน่…

      การเดินทางข้ามประเทศถึงแม้จะเป็นระยะทางสั้นๆ เพียงแค่ข้ามแม่น้ำโขง ก็ต้องผ่านด่านตรวจคนออก และเข้าเมือง พิธีการนั้นไม่ยุ่งยาก แค่ลงมาจากรถและกรอกเอกสารผ่านแดนอีกนิดหน่อย เจ้าหน้าที่ทำงานตรวจตราเอกสารพร้อมสัมภาระ หากไม่พบสิ่งผิดกฏหมายก็เป็นอันว่าผ่านออกและเข้าประเทศไปได้อย่างสบาย  

     รถโดยสารระหว่างประเทศ มาจอดหมดระยะที่สถานีขนส่งของแขวงสะหวันนะเขต  ผมเริ่มมึนงงเพราะไม่รู้จะไปไหนต่อ  สิ่งแรกที่คิดได้ตอนนั้นคือต้องหาที่พักราคาไม่สูงนักเพื่อพักผ่อนเอาแรง ก่อนจะออกเดินทางท่องเที่ยวต่อไป

     เดินๆๆๆ ไปเรื่อยๆ ผ่านตลาดที่เขาเรียกกันว่า ตลาดสิงคโปร์ ซึ่งตั้งอยู่ที่ถนนศรีสว่างวงศ์ ดูท่าทางจะเป็นตลาดที่มีความใหญ่ที่สุดของเมือง สินค้าที่นำมาขายกันก็ได้แก่ อาหารสด อาหารท้องถิ่น เครื่องใช้ไฟฟ้าจากประเทศจีน  เสื้อผ้า และอีกมากมายสารพัด  ผมมารู้ภายหลังว่า สาเหตุที่เขาเรียกว่าตลาดสิงคโปร์นั้นเพราะว่า ประเทศสิงคโปร์เคยให้เงินช่วยเหลือในการก่อสร้างตลาดแห่งนี้แทนตลาดเก่าในตัวเมืองนั่นเอง 

     ผมเดินต่อไปไกลพอสมควร เดินไปก็ถามชาวเมืองสะหวันนะเขตไปเรื่อยๆ ว่า ที่พักราคาถูกๆ นั้นพอจะหาได้แถวไหน หลายคนชี้ให้ไปทางริมแม่น้ำโขง ซึ่งฝั่งตรงข้ามก็เป็นจังหวัดมุกดาหารที่ผมจากมานั่นแหละ  และในที่สุดสองเท้าที่ติดตัวมาได้ทำหน้าที่ของมันได้อย่างสมบูรณ์และสมบุกสมบัน (รู้งี้นั่งสามล้อเครื่องมาดีกว่า) ที่พักชื่อ NONGSODA GUESTHOUSE  ชื่อเหมือนน้องในที่ทำงานผมเลยนะเนี่ย  ได้รับเกียรติจากผมในการเลือกเข้าไปพักผ่อน ด้วยราคาเพียง 300 บาท/คืน แถมเป็นห้องแอร์ซะด้วย ซำบายข้อยละมื้อนี้ เข้าห้องอาบน้ำนอนหลับสักพัก แล้วอย่างอื่นค่อยว่ากัน

นุ บางบ่อ...เรื่อง / ภาพ
25 ก.พ. 2553

เรื่องที่เกี่ยวข้อง
สะหวันนะเขต (ตอนจบ)

 

นั่งเรือยอชต์เที่ยวทะเลภูเก็ต ต่างกันไม่ใช่แค่หรู  แต่คือความฟินสุดๆ

นั่งเรือยอชต์เที่ยวทะเลภูเก็ต ต่างกันไม่ใช่แค่หรู แต่คือความฟินสุดๆ

อย่าพลาดเข้าชมวังบางขุนพรหม วังที่สวยงามที่สุดในประเทศไทยฟรี!!

อย่าพลาดเข้าชมวังบางขุนพรหม วังที่สวยงามที่สุดในประเทศไทยฟรี!!

เตรียมตัวชมบรรยากาศทุ่งดอกกระเจียวบาน อลังการกับสายหมอก!!

เตรียมตัวชมบรรยากาศทุ่งดอกกระเจียวบาน อลังการกับสายหมอก!!

5 สิ่งห้ามพลาด ไปตราดต้องไปลอง !!

5 สิ่งห้ามพลาด ไปตราดต้องไปลอง !!

อัพเดตล่าสุดเชคให้ชัวร์ก่อนเดินทาง!! กำหนดปิดอุทยานแห่งชาติและที่พักแรม ประจำปี 2560

อัพเดตล่าสุดเชคให้ชัวร์ก่อนเดินทาง!! กำหนดปิดอุทยานแห่งชาติและที่พักแรม ประจำปี 2560

สายฮิปเตอร์ต้องห้ามพลาด!! ที่ถ่ายรูปแนวใหม่ ลานตะบูน จ.ตราด

สายฮิปเตอร์ต้องห้ามพลาด!! ที่ถ่ายรูปแนวใหม่ ลานตะบูน จ.ตราด

10 น้ำตกสวยสุดอลังการในไทยไปเที่ยวได้ท้าลมฝน ไม่ไปถือว่าพลาด!!

10 น้ำตกสวยสุดอลังการในไทยไปเที่ยวได้ท้าลมฝน ไม่ไปถือว่าพลาด!!

Unseen เมืองไทย!! เกาะแก้วแห่งราไวย์ เกาะรูปหัวใจกลางทะเลอันดามัน

Unseen เมืองไทย!! เกาะแก้วแห่งราไวย์ เกาะรูปหัวใจกลางทะเลอันดามัน

"อุ่นไอมาง" ที่พักสุดโรแมนติกกลางหุบเขา

"อุ่นไอมาง" ที่พักสุดโรแมนติกกลางหุบเขา

7 ที่พักแก่งกระจาน มีกิจกรรมทางน้ำแบบจัดเต็ม พร้อมสไลเดอร์สุดมันส์!!

7 ที่พักแก่งกระจาน มีกิจกรรมทางน้ำแบบจัดเต็ม พร้อมสไลเดอร์สุดมันส์!!

5 ร้านอร่อยจัดน่าซัดเรียบ @ตลาดเลียบด่วน

5 ร้านอร่อยจัดน่าซัดเรียบ @ตลาดเลียบด่วน

พาชมแหล่งกำเนิดไร่ชาฉุยฟง แหล่งผลิตชาอันดับหนึ่งของไทย !!

พาชมแหล่งกำเนิดไร่ชาฉุยฟง แหล่งผลิตชาอันดับหนึ่งของไทย !!

เภพาเที่ยว ปราสาทหินพันยอด เกาะเขาใหญ่ จังหวัดสตูล

เภพาเที่ยว ปราสาทหินพันยอด เกาะเขาใหญ่ จังหวัดสตูล

ฝนเริ่มมา ทุ่งนาเขียวขจี ไปสัมผัสบรรยากาศดีๆกับ 5 ที่พักวิวทุ่งนา

ฝนเริ่มมา ทุ่งนาเขียวขจี ไปสัมผัสบรรยากาศดีๆกับ 5 ที่พักวิวทุ่งนา

ประกาศปิดอุทยานแห่งชาติฝั่งอันดามันชั่วคราว เพื่อฟื้นฟูธรรมชาติตั้งแต่ 16 พ.ค. เป็นต้นไป!!

ประกาศปิดอุทยานแห่งชาติฝั่งอันดามันชั่วคราว เพื่อฟื้นฟูธรรมชาติตั้งแต่ 16 พ.ค. เป็นต้นไป!!

ประมวลภาพงานประเพณีสุดยิ่งใหญ่บุญบั้งไฟยโสธร ประจำปี 2560

ประมวลภาพงานประเพณีสุดยิ่งใหญ่บุญบั้งไฟยโสธร ประจำปี 2560

6 ของฝากจากไทยที่คนญี่ปุ่นคิดว่าเก๋ เท่ห์ น่ารัก

6 ของฝากจากไทยที่คนญี่ปุ่นคิดว่าเก๋ เท่ห์ น่ารัก

ของอร่อยริมทางไม่ได้มีแค่ที่ข้าวสาร หรือ เยาวราช นะเธอ

ของอร่อยริมทางไม่ได้มีแค่ที่ข้าวสาร หรือ เยาวราช นะเธอ

Unseen ชลบุรี เพราะที่นี่มีอะไรมากกว่าที่คุณคิด!

Unseen ชลบุรี เพราะที่นี่มีอะไรมากกว่าที่คุณคิด!

โนราโรงครู "รากแห่งวัฒนธรรมศรัทธา มรดกอันทรงคุณค่าแห่งด้ามขวานทอง"

โนราโรงครู "รากแห่งวัฒนธรรมศรัทธา มรดกอันทรงคุณค่าแห่งด้ามขวานทอง"

ส่งอีเมล์ให้เพื่อน

ส่งให้เพื่อนหลายคนใส่ “,” (ส่งพร้อมกันมากสุด 50 อีเมล์)

ส่งอีเมล์