ปาย...หุบเขาแห่งความทรงจำ

ปาย...หุบเขาแห่งความทรงจำ

ปาย...หุบเขาแห่งความทรงจำ

ลำนำกาลเวลา... ปีนี้..หน้าหนาวภาคเหนือนานยาว เดินทางข้ามขุนเขาสู่เมือง ในหุบเขา เมืองปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน..เมืองท่องเที่ยวยอดนิยมของชาวไทยและต่างชาติ หรือเมืองในฝัน..และเมืองในทรงจำของใครหลายๆคน...

อากาศหนาวยังโชยพัด..แม้จะย่างเข้าสู่เดือนมีนาคม สายลมยะเยือก..อาจเป็นลมสายเดิมจากบรรพกาล ลำน้ำปาย..อาจเป็นน้ำสายเดิมที่ไหลเลาะให้ความชุ่มเย็นแก่พฤกษา และโขดเขาเนิ่นนานมา ขุนเขาโอบล้อมเมือง..อาจเป็นภูสูงลูกเดิมที่ยืนต้านสายลมแห่งกาลเวลา สิ่งที่ไม่เหมือนเดิม..อาจเป็นแค่เพียงมุมเมืองและผู้คน..

ปาย...หุบเขาแห่งความทรงจำ
ปาย...หุบเขาแห่งความทรงจำ

สำหรับผู้เขียน... ในมุมหนึ่ง... ปาย เป็นเสมือนบ้าน..มิใช่แค่เมืองประทับใจสำหรับเดินทางท่องเที่ยว ที่สามารถกล่าวเช่นนั้น..อาจเป็นเพราะ.. ปาย  คือแผ่นดินเกิด และแผ่นดินฝังร่างของเพื่อนที่รักที่สุดคนหนึ่งในชีวิต

 สิบกว่าปีที่ผ่านมา..การเดินทางเข้าออกเมืองในหุบเขาแห่งนี้ในทุกช่วงวันหยุดยาวนับเป็นความคุ้นเคยยิ่ง..คุ้นเคยจนดูราวกับว่า..ทุกครั้งที่รถประจำทางเริ่มมุ่งหน้าสู่ประตูแห่งขุนเขาสลับซับซ้อนและไต่เลาะสู่เส้นทางเลียบขอบผาเกือบ 3 ชั่วโมงเต็ม นั่นคือการกลับถึงบ้าน..บ้านที่มีญาติมิตรและเพื่อนพ้องยิ้มรับรอคอย

จากกัน 4 ปีเต็ม.. วัฏจักรชีวิตคน..ผันผ่านเปลี่ยนแปลง เพื่อนจากไป...เราจากมา เพื่อนสู่ฟ้า...เราสู่ชีวิตใหม่ เวลาผ่านไป...เหมือนไม่มีเวลา ระหว่างรอเวลา...รู้สึกผิดและรันทดก็สะสมเพิ่มเติม...วันนี้กลับมา...เพื่อลบรอยรันทดในใจ

เมืองปาย ยังหยัดยืนเงียบเชียบมองเห็นจากมุมไกล..ลำน้ำปาย..ยังรินไหลคดเคี้ยวโอบล้อมเมือง..วิญญาณของเพื่อนคงยิ้มรับรอคอยเหมือนทุกคราที่เดินทางมาเยี่ยมเยียนวิญญาณของเพื่อน..ที่อาจเฝ้าตัดพ้อต่อว่า... ไย!ไม่มาเยี่ยมเยียนลูกเมียของกูแทนกูบ้าง

ปาย...หุบเขาแห่งความทรงจำ
ปาย...หุบเขาแห่งความทรงจำ

อดีตกาลที่ผ่านพ้น...   ทางหลวงหมายเลข 1095 แม่มาลัย-แม่ฮ่องสอน ไกลลิบๆคือเทือกเขาสลับซับซ้อนที่ผู้เคยผ่านทางเส้นนี้มาแล้วเท่านั้นที่จะรู้ว่า..เมื่อผ่านประตูแห่งขุนเขาไปแล้ว หนทางที่ทอดยาวข้างหน้าก็ดูเหมือนจะไม่มีวันจบสิ้นนับจากวินาทีนี้

ระยะการเดินทางอีกเพียงประมาณ 130 กิโลเมตรในสภาพภูมิประเทศที่เส้นทางต้องคดโค้งและลัดเลาะไปตามโขดเขา..จะทำให้การนับเวลาตามมาตรฐานของเทคโนโลยียานยนต์บนพื้นราบไม่สามารถใช้ได้อีกต่อไป ..

อากาศยามเช้ารวยริน เส้นทางคดเคี้ยวลับหายสู่ขุนเขาเงียบสงบราวพยายามลืมเลือนความวุ่นวายของเมือง ในห้วงเวลาที่ผ่านพ้น..คงไม่มีใครสักคนได้หวนระลึกว่า เส้นทางสายนี้เคยอาบกรุ่นด้วยความเจ็บร้าวจากสงครามหาเอเชียบูรพา

ที่เคยคร่าชีวิตผู้คนมากมาย   แน่นอน!  เมื่อญี่ปุ่นกำหนดจุดยุทธศาสตร์ให้เส้นทางรถไฟสายใต้ลากผ่านไปสู่เขตแดนมลายู ..ทางรถไฟสายมรณะ จังหวัดกาญจนบุรีเป็นจุดเชื่อมต่อไปยังประเทศพม่า ..

ปาย...หุบเขาแห่งความทรงจำ

เส้นทางแม่มาลัย-แม่ฮ่องสอน ก็ย่อมหมายถึงเส้นทางเคลื่อนทัพและยุทโธปกรณ์สู่ประเทศจีน และความสะดวกสบายของเส้นทางในวันนี้...ก็ย่อมต้องแลกมาด้วยชีวิตของผู้คนมากมายในดินแดนแถบนี้

ปาย...หุบเขาแห่งความทรงจำ

กาลเวลาล่วงเลย...แม่ฮ่องสอนหรือเมืองสามหมอก   ดินแดนแห่งตำนานเมื่อหลายสิบปีก่อนได้เปิดรับผู้ผ่านทางคนแล้วคนเล่า ชุมชนริมรายทางเติบโตขึ้นตามความเจริญของโลกภายนอก อย่างน้อยที่สุด  อุทยานแห่ง ชาติห้วยน้ำดัง  ซึ่งทอดอาณาเขตกว้างขวางครอบคลุมพื้นที่อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ และ อำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน ก็กลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่เชิญชวนผู้คนจากทั่วสารทิศ

  ภาพคลื่นหมอกที่แผ่โอบคลุมยอด ดอยเชียงดาว ณ หุบผาที่  ห้วยน้ำดัง คือปรากฏการณ์แห่งฤดูกาลที่ใครหลายคนกล่าวว่า ตระการตายิ่งกว่าทะเลหมอกที่ ม่อนกระทิง จังหวัดตาก งดงามกว่าทะเลหมอกที่ ผาตั้ง หรือ ภูชี้ฟ้า จังหวัดเชียงราย   การรอนแรมข้ามขุนเขาของนักท่องเที่ยวมากมายจึงหมายถึงการแวะชม ทะเลหมอกห้วยน้ำดัง ... ก่อนผ่านเลยสู่ เมืองสามหมอก หากสำหรับ นักเดินทาง บางคนจุดหมายปลายทางที่แท้จริงกลับเป็นผืนแผ่นดินเบื้องล่าง เมืองปาย เมืองเล็กๆในโอบล้อมของขุนเขา

  จากอุทยานแห่งชาติห้วยน้ำดัง ไปอีกเพียง 30 กิโลเมตร กำแพงภูเขาเริ่มแยกออกจากกัน จนบางช่วงบางตอนสามารถมองเห็นภาพทุ่งราบกว้างใหญ่เบื้องล่าง ถนนเริ่มทอดตัวลงจากขุนเขา ไม่นานต่อมา ทุ่งราบที่เห็นจากเบื้องบนก็แปรสภาพเป็นชุมชนและบ้านเรือนที่ตั้งอยู่ริมสายน้ำเล็กๆที่มีชื่อเดียวกับเมือง ลำน้ำปาย

ปาย...หุบเขาแห่งความทรงจำ

ปาย  ชุมชนสงบเงียบกลางเทือกเขาสลับซับซ้อนในเขตจังหวัดแม่ฮ่องสอน เขตแดนต่อแดนกับอำเภอแม่แตงของจังหวัดเชียงใหม่.. แค่ย้อนเวลาถอยหลังไปอีกไม่ถึง 10 ปี ปายยังเป็นเพียงเมืองที่ล้อมรอบด้วยท้องทุ่งนาสีเขียวสดสลับกับไร่กระเทียมเรียงรายจนจรดตีนเขา แต่ ณ เวลานั้น

ปาย...หุบเขาแห่งความทรงจำ

 ปาย ก็ได้พัฒนาตัวเองเป็นเมืองท่องเที่ยวที่เป็นที่รู้จักของชาวต่างชาติ และวิถีชีวิตของเมืองก็ได้ปรับตัวต้อนรับผู้คนและอารยธรรมจากภายนอกมาระยะหนึ่งแล้ว ..บ้านไม้ขนาดย่อมหลายหลังที่เรียงรายอยู่สองฟากถนนได้ถูกดัดแปลงเป็นกิจการเล็กๆ เปิดบริการนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ

ทั้งในรูปร้านขายของชำ ร้านขายของพื้นเมือง ร้านอาหาร ร้านกาแฟ ร้านซ่อม-เช่าจักรยาน เกสต์เฮาส์ กระทั่งร้านรับจัดทัวร์เดินป่าหรือที่นิยมเรียกว่า Trekking Tour  ..ป้ายโฆษณาภาษาอังกฤษที่ปรากฏอยู่ทั่วทั้งเมืองจึงไม่ใช่สิ่งแปลกใหม่สำหรับผู้ที่เคยเดินทางผ่านมาบนเส้นทางสายนี้

โดยเฉพาะในฤดูกาลท่องเที่ยวช่วงปลายปี ปาย จะคึกคักมากขึ้นด้วยนักท่องเที่ยวประเภทผ่านทาง รวมทั้ง่องเที่ยวที่ยึดที่นี่เป็นบ้าน ใครหลายคนบอกว่า ฝรั่งบางคนเดินทางกลับมาที่นี่ทุกปี บางคนเช่าเกสต์เฮาส์อยู่เป็นเดือนๆ ชีวิตประจำวันของพวกเขาอาจมีเพียงแค่การเดินป่า การถีบจักรยานท่องเที่ยวไปที่โน่นที่นี่

ปาย...หุบเขาแห่งความทรงจำ

หลายคนเดินไปเดินมาหาซื้อของใช้และแวะยิ้มทักทายกับผู้คนอย่างคุ้นเคย บางคนหอบหนังสือเข้าไปในร้านกาแฟริมทางและนั่งอยู่ที่นั่นเกือบทั้งวัน สำหรับ เมืองปาย แทบไม่มีสิ่งใดเป็นพิธีรีตองสำหรับผู้มาเยือน และนี่คงเป็นมิตรภาพและอิสรภาพอันบริสุทธิ์ที่มนุษย์ทุกคนแสวงหา

ปาย...หุบเขาแห่งความทรงจำ

ปาย..สายธารแห่งมิตรภาพ... ปาย...วันนี้..ไม่มีเพื่อน.. ปาย...วันนี้..มีเพียงลูกเมียของเพื่อน..ที่ตั้งใจกลับเข้ามาเยี่ยมเยียน...เมืองเล็กๆสงบงามเหมือนเด็กหญิงแรกแย้มที่แสนคุ้นเคยในกาลก่อน..ดูเติบโตเป็นสาวสะพรั่งแปลกหน้าจนแทบไม่รู้จัก..เด็กหญิงสวยงาม..ย่อมเติบโตเป็นสาวแสนงาม..เมืองปาย..ที่เคยงดงาม..ยังคงงดงาม..แต่เปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา

ไม่ว่าเส้นทางเดินทางจะเริ่มต้นจากที่ใด อาจเป็นเมืองหลวงเช่นเมื่อครั้งยังใช้ชีวิตอยู่ที่นั่น..หรืออาจเป็นเชียงราย..เมืองเหนือสุดในประเทศที่กำลังใช้ชีวิตอยู่ในปัจจุบัน  หากในความรู้สึก..เส้นทางกลับบ้าน..คงเริ่มต้น ณ จุดเดิม..ทางหลวงหมายเลข 1095 แม่มาลัย-แม่ฮ่องสอน..

ปาย...หุบเขาแห่งความทรงจำ

เทือกเขาสลับซับซ้อนที่เสียดแทงยอดสู่ม่านหมอกและท้องฟ้ามัวซัวเบื้องบนยังยืนสงบคุ้นตา..หากแค่เพียงเริ่มเดินทางผ่านประตูบ้าน..ทุกอย่างกลับเริ่มแปลกเปลี่ยน

ปาย...หุบเขาแห่งความทรงจำ

ถนนสายหลักซึ่งเคยคับแคบได้รับการปรับปรุงให้กว้างขวางและปลอดภัยสำหรับรถรา ที่วิ่งสวนทางกันมากขึ้น รถประจำทางซึ่งเคยมีเพียงรถเมล์คันเล็กๆเพียง 2-3 เที่ยวต่อวัน กลับเพิ่มเติมขึ้นด้วยรถตู้ประจำทางที่วิ่งรับผู้คนให้เห็นทุกช่วงของเส้นทาง รถประจำทางบางคัน แม้จะมีขนาดไม่ใหญ่โตไปกว่าเดิม

เนื่องจากข้อจำกัดของเส้นทางที่เล็กแคบและคดเคี้ยวไปตามขอบเขา กลับกลายให้เห็นเป็นรถประจำทางปรับอากาศ บัดนี้ การเดินทางสู่เมืองปายช่างแสนสะดวกและไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไป  ในความเป็นจริง เราไม่จำเป็นต้องเรียกร้องให้ธรรมชาติ และสรรพสิ่งคงอยู่และไม่เปลี่ยนแปร เพื่อจะให้เราฝังจำอยู่กับความสุขใจเก่าๆ

ในความเป็นจริง เราไม่อาจเรียกร้องให้ผู้คนในชีวิตยังคงอยู่และไม่จากเราไป เพื่อให้เรายังคงมีคนที่เรารักรายล้อมชีวิตเฉกเช่นเดิมในความเป็นจริง บนเส้นทางชีวิตของคนทุกคน สรรพสิ่งได้เปลี่ยนแปรอยู่ทุกวัน และผู้คนในชีวิตอาจจากเราไปได้ทุกเมื่อเชื่อวัน  เพื่อมิให้ชีวิตกลายเป็นเรื่องโศกศัลย์เกินไป..

ปาย...หุบเขาแห่งความทรงจำ

เราควรจะทวนย้อนอดีตที่ผ่านไปด้วยใจที่เพียงพอ และมองปัจจุบันอย่างยอมรับ..และสร้างใจให้เบิกบาน..เพื่อจะเผชิญกับเวลานาทีแห่งอนาคตที่ยังมาไม่ถึง

 เพราะทุกสิ่งที่ผ่านไปในชีวิตของคนทุกคน..น่าจะมีความดีงามมากมายเคยเกิดขึ้น เฉกเช่นเมืองเล็กๆที่น่ารักเมืองนี้.. เมืองที่ก่อเกิดมาจากรากเหง้าของตนเอง ..และหล่อหลอมปลอมปนด้วยอารยธรรมต่างถิ่น..จนกระทั่งเติบโตเป็นตัวตนเต็มรูปแบบด้วยรูปลักษณ์ใหม่ๆ ที่ไม่เหมือนเมืองไหนๆในแผ่นดินเดียวกัน ..บนเส้นทางการเปลี่ยนแปรแต่ละช่วงสมัย เมืองแห่งนี้คงสร้างความงดงามให้เกิดขึ้นในใจของใครหลายคน

ปาย...หุบเขาแห่งความทรงจำ

ในเบื้องลึก..ใครหลายคนที่เคยรู้จัก เมืองปาย เมื่อครั้งอดีต..อาจจะไม่อยากให้ เมืองปาย เปลี่ยนแปลงไปมากกว่านี้..และอาจหวาดหวั่นเมื่อเห็นเมืองปายเปลี่ยนแปลงในวันนี้..ใครหลายคนอาจไม่อยากเห็นเมืองปายเติบโตขึ้นด้วยรีสอร์ทก่ออิฐถือปูนสวยสดงดงามเช่นเมืองท่องเที่ยวทั้งหลาย

อาจอยากให้ที่พักนักท่องเที่ยวยังคงเป็นกระท่อมไม้ไผ่เล็กๆกลางท้องทุ่งริมน้ำปายที่สามารถกลายเป็นบ้านร่วมกันของนักท่องเที่ยวจากต่างถิ่นต่างที่ อาจอยากให้ที่หาซื้ออาหารการกินของเรายังคงเป็นแค่ตลาดเล็กๆกลางเมืองที่แสนอบอุ่นด้วยมิตรภาพของชาวเมือง

มิใช่เพิ่มเติมขึ้นด้วยซุปเปอร์มาเก็ตรูปแบบดาษดื่นที่เราคุ้นเคยและใช้บริการอย่างคนแปลกหน้ากันอยู่ทุกวัน ดูจะโหดร้ายเกินไป..ที่เราปรารถนาจะเก็บซ่อนผู้คนและมุมเมืองนี้ไว้นอกกระแสโลกาภิวัตน์

ขณะที่เราได้บริโภคกระแสวัตถุนิยมดังกล่าวอย่างเต็มอิ่มและเมามัวกันมาเนิ่นนาน ความเปลี่ยนแปลงของเมืองปายในวันนี้..จึงไม่ใช่สิ่งสำคัญ..ในเมื่อความงดงามสงบยังมี ซุกซ่อนและจิตวิญญาณแห่งตัวตนดั้งเดิมยังมีให้เห็น

ปาย...หุบเขาแห่งความทรงจำ

  สำหรับผู้เขียน..ความเปลี่ยนแปลงของเมืองปายในวันนี้..จึงไม่มีอะไรต้องโศกเศร้า..ในเมื่อคุณอันใหญ่หลวงของเมืองนี้คือแผ่นดินที่ก่อเกิดและบรรจุสายธารแห่งมิตรภาพที่ยังหลั่งรินไม่ขาดสายอยู่ในใจระหว่างเพื่อนที่จากไปและเพื่อนที่ยังคงอยู่ ..

คนและเมืองต่างเติบโตและเปลี่ยนไปในรูปแบบที่ไม่แตกต่างกัน..รากเหง้าดั้งเดิมในคนๆหนึ่ง และอารยธรรมต่างถิ่นที่มีอยู่ในคนอีกคนหนึ่งได้มาพบกัน และพัฒนาหล่อหลอมกลายเป็นมิตรภาพที่งดงาม

ปาย...หุบเขาแห่งความทรงจำ

  ด้วยพื้นฐานความเป็นคนและความใฝ่ฝันที่คล้ายคลึงกัน กระทั่งเติบโตเต็มรูปแบบด้วยกาลเวลาและความปรารถนาดีที่มีให้แก่กันเสมอ..หากในชีวิตใคร..เคยค้นพบมิตรภาพที่แท้จริงระหว่างเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน..

แม้เพียงหนึ่งคนที่สามารถเอ่ยอ้างว่าคือ เพื่อน เราก็จะรู้ว่า..ในความเป็นเพื่อน.. ไม่เคยมีเส้นแบ่งแยกระหว่างเพศหรือวัย..และมิตรภาพแห่งเพื่อนจะงดงามและคงทนยาวนานอยู่ในหัวใจเสมอ..

ปาย สายน้ำ..ยังรินไหล... นานมาแล้ว..ริมน้ำปายมีเกสเฮาส์เพียงไม่กี่แห่ง..มันคืออาณาจักรอันเงียบสงบของนักท่องเที่ยวจากหลากหลายที่มา..ยามค่ำคืนในฤดูหนาว..กองไฟอบอุ่นในเกสเฮาส์แต่ละที่ส่องประกายเรืองรอง..ผู้คนที่นั่งล้อมรอบกองไฟ..เพียงแต่ใช้เวลาและสถานที่ร่วมกัน.. บางคราววงล้อมรอบกองไฟเงียบเชียบ เมื่อแต่ละคนเลือกเสพบรรยากาศรอบตัวในเป้าหมายที่แตกต่างกัน .. มันควรจะเป็นเช่นนั้น..ในเมื่อเวลานั้น..ธรรมชาติรอบตัวแต่ละอย่างชัดเจนจนทุกคนรู้สึกได้..สายลมเหน็บหนาวพัดผ่านเป็นระลอกไม่จบสิ้น..

ปาย...หุบเขาแห่งความทรงจำ

จันทร์แจ่มฟ้าเต็มดวงอยู่บนแผ่นฟ้าสีเงิน.. และส่องเงาสะท้อนแวววับอยู่เหนือผิวน้ำ..น้ำในลำธารรินไหลจ้อกๆ ให้ได้ยินชัดเจนตลอดคืน..หมอกขาวเคลื่อนผ่านภูเขาและไหลเรี่ยรินอยู่เหนือลำน้ำ ..จนกระทั่งในบางคืน..สามารถจะกล่าวได้ว่า หมอกกินเมือง วันนี้อาจเป็นเพราะปลายฤดูหนาว..ภาวะหมอกกินเมืองจึงไม่มีให้เห็น

  แต่สะพานไม้ไผ่เล็กๆที่เคยทอดข้ามไปยังทุ่งนาฝั่งตะวันออกของเมืองยังคงอยู่และหมอกขาวบางเบาที่ลอยตัวอ้อยอิ่งอยู่เหนือทิวเขายังคงให้ความรู้สึกเงียบสงบเหมือนที่เคยเป็น ..ในความเป็นจริง..กระท่อมไม้ไผ่ที่โผล่ผุดเรียงรายอยู่เต็มท้องทุ่งที่เคยเป็นที่นาปลูกข้าว ปลูกต้นหอมหรือกระเทียมของชาวบ้าน

 อาจทำลายแค่ภาพของทุ่งกว้างสุดตาจรดเชิงเขา.. และลบภาพวิถีชีวิตดั้งเดิมบางอย่างของชาวเมืองไปบ้าง..หากลึกลงไป.. ดูเหมือนนักท่องเที่ยวทุกคนจะยังปฏิบัติตนเป็นผู้เยี่ยมเยือนที่ดี..และมีคารวะต่อความเงียบสงบของเมืองอย่างน่านับถือ..

ปาย...หุบเขาแห่งความทรงจำ

  นักท่องเที่ยวทั้งไทยและต่างชาติที่เดินไปเดินมาอยู่บนถนนสายต่างๆกลางเมือง และที่พักอยู่ตามเกสเฮาส์ต่างๆ ทั่วเมืองยังคงใช้ช่วงเวลาพักผ่อนของตนอย่างเงียบๆและไม่รบกวนกัน..หากยังเป็นเช่นนี้ คาดหวังว่า ไม่ว่าเมืองปายจะเจริญเติบโตตามกระแสวัตถุนิยมมากขึ้นอีกแค่ไหน บางทีบรรยากาศการท่องเที่ยวที่ไม่เหมือนใครของเมืองนี้อาจจะยังคงอยู่ให้เราได้สัมผัสต่อไปอีกเนิ่นนาน

พิตะวัน...เรื่อง/ภาพ นุ บางบ่อ...ภาพ

เรื่องที่เกี่ยวข้อง ให้รางวัลกับชีวิต

ออนไลน์วันที่ 18 มีนาคม 2551

Advertisement Replay Ad
เปิดประสบการณ์ท่องเที่ยวท้องถิ่น ชุมชนแหลมสัก จ.กระบี่ ชุมชนนี้น่ารัก

เปิดประสบการณ์ท่องเที่ยวท้องถิ่น ชุมชนแหลมสัก จ.กระบี่ ชุมชนนี้น่ารัก

เปิดให้เข้าชมแล้ว สวนดาวเรือง "หยาดเหงื่อพระราชา" ระลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณในหลวงรัชกาลที่ ๙

เปิดให้เข้าชมแล้ว สวนดาวเรือง "หยาดเหงื่อพระราชา" ระลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณในหลวงรัชกาลที่ ๙

STILL ON MY MIND ในดวงใจนิรันดร์ ร่วมถวายอาลัยแด่ พ่อของปวงชน

STILL ON MY MIND ในดวงใจนิรันดร์ ร่วมถวายอาลัยแด่ พ่อของปวงชน

เกาะรอกสวรรค์แห่งอันดามัน ในวันที่ไร้ผู้คนธรรมชาติสวยงามแค่ไหนไปดูกัน

เกาะรอกสวรรค์แห่งอันดามัน ในวันที่ไร้ผู้คนธรรมชาติสวยงามแค่ไหนไปดูกัน

โมโกจูกำลังจะเปิดให้จองคิวเดินป่าแล้ว ใครกำลังวางแผนไปเที่ยวเตรียมตัวด่วน ! 20 ตุลาคมนี้

โมโกจูกำลังจะเปิดให้จองคิวเดินป่าแล้ว ใครกำลังวางแผนไปเที่ยวเตรียมตัวด่วน ! 20 ตุลาคมนี้

ชมทุ่งดอกดาวเรืองกว่า 450,000 ต้น ถวายเป็นราชสักการะแด่ในหลวงรัชกาลที่ ๙

ชมทุ่งดอกดาวเรืองกว่า 450,000 ต้น ถวายเป็นราชสักการะแด่ในหลวงรัชกาลที่ ๙

มาสัมผัสความอิ่มเอมใจร่วมกัน ในงาน “Still On My Mind ในดวงใจนิรันดร์”

มาสัมผัสความอิ่มเอมใจร่วมกัน ในงาน “Still On My Mind ในดวงใจนิรันดร์”

วันเดย์ทริป ชมทุ่งคอสมอสกลางหุบเขาจีนแล จังหวัดลพบุรี

วันเดย์ทริป ชมทุ่งคอสมอสกลางหุบเขาจีนแล จังหวัดลพบุรี

รีวิว "น้ำตกพลิ้ว" ความสวยงามตามธรรมชาติ ที่แสนชุ่มฉ่ำหัวใจ

รีวิว "น้ำตกพลิ้ว" ความสวยงามตามธรรมชาติ ที่แสนชุ่มฉ่ำหัวใจ

เจ๋งมาก ! ตามรอยสถานที่จริงจากละคร "รากนครา" ด้วยรูปถ่าย

เจ๋งมาก ! ตามรอยสถานที่จริงจากละคร "รากนครา" ด้วยรูปถ่าย

10 หาดสวย ทะเลใส ในไทย ดังไปไกลระดับโลก !

10 หาดสวย ทะเลใส ในไทย ดังไปไกลระดับโลก !

เที่ยวตามรอยพ่อ มหัศจรรย์แห่งหน้าหนาว บนสถานีเกษตรหลวงดอยอ่างขาง

เที่ยวตามรอยพ่อ มหัศจรรย์แห่งหน้าหนาว บนสถานีเกษตรหลวงดอยอ่างขาง

เที่ยวตามรอยพ่อ โครงการพระราชดำริ "แหลมผักเบี้ย" จ.เพชรบุรี

เที่ยวตามรอยพ่อ โครงการพระราชดำริ "แหลมผักเบี้ย" จ.เพชรบุรี

ปลูกดาวเรืองให้เรืองรอง ถวายความอาลัย ในหลวงรัชกาลที่ ๙

ปลูกดาวเรืองให้เรืองรอง ถวายความอาลัย ในหลวงรัชกาลที่ ๙

คีรีวงกต อ้อมกอดแห่งชุมชน ขุนเขา และสายน้ำ

คีรีวงกต อ้อมกอดแห่งชุมชน ขุนเขา และสายน้ำ

พาเที่ยวสวนดอกดาวเรืองกองวัคซีน ดอกไม้ของพ่อที่บานสะพรั่ง ณ ปากช่อง

พาเที่ยวสวนดอกดาวเรืองกองวัคซีน ดอกไม้ของพ่อที่บานสะพรั่ง ณ ปากช่อง

เหลือเชื่อรูปปั้นเจ้าแม่นาคีมีอยู่จริง!! พาชมศาลาแก้วกู่ จ.หนองคาย

เหลือเชื่อรูปปั้นเจ้าแม่นาคีมีอยู่จริง!! พาชมศาลาแก้วกู่ จ.หนองคาย

อัพเดตความใสของน้ำทะเลบางแสนวันนี้ ใสสะอาดน่าเล่นมาก!!

อัพเดตความใสของน้ำทะเลบางแสนวันนี้ ใสสะอาดน่าเล่นมาก!!

รวมนิทรรศการรำลึกถึงในหลวงร. 9

รวมนิทรรศการรำลึกถึงในหลวงร. 9

ตามหาเจดีย์สีขาวบรรจุอัฐิเจ้าแม้นเมือง รากนครา ที่ยังคงหลงเหลือไว้ที่ "ขุนวาง"

ตามหาเจดีย์สีขาวบรรจุอัฐิเจ้าแม้นเมือง รากนครา ที่ยังคงหลงเหลือไว้ที่ "ขุนวาง"

ส่งอีเมล์ให้เพื่อน

ส่งให้เพื่อนหลายคนใส่ “,” (ส่งพร้อมกันมากสุด 50 อีเมล์)

ส่งอีเมล์